VER — épicène
/mɔ̃danize/
Syllabes : mɔ̃.da.ni.ze
Orthocode : mon.da.ni.ser
Fréquence
0.1
composite /M
0.2
Frantext
0.0
LM10
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
- 1. Rendre mondain.
-
2.
Fréquenter le monde, y prendre du plaisir.
C’était la nôtre, Mabel, qui devait faire vilain au Leicester pendant qu’on mondanisait.
Étymologie
De mondain.
Antonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| mondanisa | /mɔ̃daniza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.za | mon.da.ni.sa |
| mondanisai | /mɔ̃danizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.zɛ | mon.da.ni.sai |
| mondanisaient | /mɔ̃danizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zɛ | mon.da.ni.saie°n°t° |
| mondanisais | /mɔ̃danizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.zɛ | mon.da.ni.sais° |
| mondanisais | /mɔ̃danizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.zɛ | mon.da.ni.sais° |
| mondanisait | /mɔ̃danizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.zɛ | mon.da.ni.sait° |
| mondanisant | /mɔ̃danizɑ̃/ | participe, present | mɔ̃.da.ni.zɑ̃ | mon.da.ni.sant° |
| mondanisas | /mɔ̃daniza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.za | mon.da.ni.sas° |
| mondanisasse | /mɔ̃danizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.zas | mon.da.ni.sasse° |
| mondanisassent | /mɔ̃danizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zas | mon.da.ni.sasse°n°t° |
| mondanisasses | /mɔ̃danizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.zas | mon.da.ni.sasse°s° |
| mondanisassiez | /mɔ̃danizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.za.sje | mon.da.ni.sa.ssiez |
| mondanisassions | /mɔ̃danizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.za.sjɔ̃ | mon.da.ni.sa.ssions° |
| mondanise | /mɔ̃daniz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | mɔ̃.da.niz | mon.da.nise° |
| mondanise | /mɔ̃daniz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | mɔ̃.da.niz | mon.da.nise° |
| mondanise | /mɔ̃daniz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | mɔ̃.da.niz | mon.da.nise° |
| mondanise | /mɔ̃daniz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | mɔ̃.da.niz | mon.da.nise° |
| mondanise | /mɔ̃daniz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | mɔ̃.da.niz | mon.da.nise° |
| mondanisent | /mɔ̃daniz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | mɔ̃.da.niz | mon.da.nise°n°t° |
| mondanisent | /mɔ̃daniz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | mɔ̃.da.niz | mon.da.nise°n°t° |
| mondaniser | /mɔ̃danize/ | infinitif | mɔ̃.da.ni.ze | mon.da.ni.ser |
| mondanisera | /mɔ̃danizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.zə.ʁa | mon.da.ni.se.ra |
| mondaniserai | /mɔ̃danizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.zə.ʁɛ | mon.da.ni.se.rai |
| mondaniseraient | /mɔ̃danizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zə.ʁɛ | mon.da.ni.se.raie°n°t° |
| mondaniserais | /mɔ̃danizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.zə.ʁɛ | mon.da.ni.se.rais° |
| mondaniserais | /mɔ̃danizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.zə.ʁɛ | mon.da.ni.se.rais° |
| mondaniserait | /mɔ̃danizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.zə.ʁɛ | mon.da.ni.se.rait° |
| mondaniseras | /mɔ̃danizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.zə.ʁa | mon.da.ni.se.ras° |
| mondaniserez | /mɔ̃danizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zə.ʁe | mon.da.ni.se.rez |
| mondaniseriez | /mɔ̃danizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zə.ʁje | mon.da.ni.se.riez |
| mondaniserions | /mɔ̃danizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zə.ʁjɔ̃ | mon.da.ni.se.rions° |
| mondaniserons | /mɔ̃danizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zə.ʁɔ̃ | mon.da.ni.se.rons° |
| mondaniseront | /mɔ̃danizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zə.ʁɔ̃ | mon.da.ni.se.ront° |
| mondanises | /mɔ̃daniz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | mɔ̃.da.niz | mon.da.nise°s° |
| mondanises | /mɔ̃daniz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | mɔ̃.da.niz | mon.da.nise°s° |
| mondanisez | /mɔ̃danize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.ze | mon.da.ni.sez |
| mondanisez | /mɔ̃danize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.ze | mon.da.ni.sez |
| mondanisiez | /mɔ̃danizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zje | mon.da.ni.siez |
| mondanisiez | /mɔ̃danizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zje | mon.da.ni.siez |
| mondanisions | /mɔ̃danizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zjɔ̃ | mon.da.ni.sions° |
| mondanisions | /mɔ̃danizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zjɔ̃ | mon.da.ni.sions° |
| mondanisons | /mɔ̃danizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zɔ̃ | mon.da.ni.sons° |
| mondanisons | /mɔ̃danizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zɔ̃ | mon.da.ni.sons° |
| mondanisâmes | /mɔ̃danizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zam | mon.da.ni.sâme°s° |
| mondanisât | /mɔ̃daniza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | mɔ̃.da.ni.za | mon.da.ni.sât° |
| mondanisâtes | /mɔ̃danizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zat | mon.da.ni.sâte°s° |
| mondanisèrent | /mɔ̃danizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | mɔ̃.da.ni.zɛʁ | mon.da.ni.sère°n°t° |
| mondanisé | /mɔ̃danize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | mɔ̃.da.ni.ze | mon.da.ni.sé |
| mondanisée | /mɔ̃danize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | mɔ̃.da.ni.ze | mon.da.ni.sée° |
| mondanisées | /mɔ̃danize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | mɔ̃.da.ni.ze | mon.da.ni.sée°s° |
| mondanisés | /mɔ̃danize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | mɔ̃.da.ni.ze | mon.da.ni.sés° |