WiKiLeXiK

Conjugaison de miraculer

verbe1er groupetransitif direct

Indicatif présent
jemiracule
tumiracules
il, ellemiracule
nousmiraculons
vousmiraculez
ils, ellesmiraculent
Indicatif imparfait
jemiraculais
tumiraculais
il, ellemiraculait
nousmiraculions
vousmiraculiez
ils, ellesmiraculaient
Indicatif passé simple
jemiraculai
tumiraculas
il, ellemiracula
nousmiraculâmes
vousmiraculâtes
ils, ellesmiraculèrent
Indicatif futur
jemiraculerai
tumiraculeras
il, ellemiraculera
nousmiraculerons
vousmiraculerez
ils, ellesmiraculeront
Subjonctif présent
jemiracule
tumiracules
il, ellemiracule
nousmiraculions
vousmiraculiez
ils, ellesmiraculent
Subjonctif imparfait
jemiraculasse
tumiraculasses
il, ellemiraculât
nousmiraculassions
vousmiraculassiez
ils, ellesmiraculassent
Conditionnel présent
jemiraculerais
tumiraculerais
il, ellemiraculerait
nousmiraculerions
vousmiraculeriez
ils, ellesmiraculeraient
Impératif présent
miracule
miraculons
miraculez
Formes non personnelles
passé participe singulier masculinmiraculé
passé participe singulier fémininmiraculée
passé participe pluriel masculinmiraculés
passé participe pluriel fémininmiraculées
présent participemiraculant
infinitifmiraculer