Conjugaison de miraculer
verbe1er groupetransitif direct
| je | miracule |
|---|---|
| tu | miracules |
| il, elle | miracule |
| nous | miraculons |
| vous | miraculez |
| ils, elles | miraculent |
| je | miraculais |
|---|---|
| tu | miraculais |
| il, elle | miraculait |
| nous | miraculions |
| vous | miraculiez |
| ils, elles | miraculaient |
| je | miraculai |
|---|---|
| tu | miraculas |
| il, elle | miracula |
| nous | miraculâmes |
| vous | miraculâtes |
| ils, elles | miraculèrent |
| je | miraculerai |
|---|---|
| tu | miraculeras |
| il, elle | miraculera |
| nous | miraculerons |
| vous | miraculerez |
| ils, elles | miraculeront |
| je | miracule |
|---|---|
| tu | miracules |
| il, elle | miracule |
| nous | miraculions |
| vous | miraculiez |
| ils, elles | miraculent |
| je | miraculasse |
|---|---|
| tu | miraculasses |
| il, elle | miraculât |
| nous | miraculassions |
| vous | miraculassiez |
| ils, elles | miraculassent |
| je | miraculerais |
|---|---|
| tu | miraculerais |
| il, elle | miraculerait |
| nous | miraculerions |
| vous | miraculeriez |
| ils, elles | miraculeraient |
| miracule | |
| miraculons | |
| miraculez | |
| passé participe singulier masculin | miraculé |
|---|---|
| passé participe singulier féminin | miraculée |
| passé participe pluriel masculin | miraculés |
| passé participe pluriel féminin | miraculées |
| présent participe | miraculant |
| infinitif | miraculer |