VER — masculin
/maʁotize/
Syllabes : ma.ʁo.ti.ze
Orthocode : ma.ro.ti.ser
Définitions
-
1.
Imiter le style de Clément Marot, considéré pendant la période classique comme le modèle de la poésie archaïque, gaie et simple.
Avec sa verve habituelle, le généreux abbé prend les armes pour Marot avec d’autant plus de vivacité qu’ayant marotisé sur tous les tons, il défend par là son ami La Fare et lui-même.Il n’est certes pas le premier à avoir la nostalgie de Villon ou de Rabelais, du « vrai français » non marotisé, non italianisé, non latinisé, non malherbisé, mais il semble bien tout de même être le premier à avoir lié tous les fils, ceux d’une théorie de la race et ceux de l’expression littéraire.
Étymologie
Dérivé de Marot, avec le suffixe -iser, en référence à Clément Marot.
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| marotisa | /maʁotiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ma.ʁo.ti.za | ma.ro.ti.sa |
| marotisai | /maʁotizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ma.ʁo.ti.zɛ | ma.ro.ti.sai |
| marotisaient | /maʁotizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zɛ | ma.ro.ti.saie°n°t° |
| marotisais | /maʁotizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ma.ʁo.ti.zɛ | ma.ro.ti.sais° |
| marotisais | /maʁotizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ma.ʁo.ti.zɛ | ma.ro.ti.sais° |
| marotisait | /maʁotizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ma.ʁo.ti.zɛ | ma.ro.ti.sait° |
| marotisant | /maʁotizɑ̃/ | participe, present | ma.ʁo.ti.zɑ̃ | ma.ro.ti.sant° |
| marotisas | /maʁotiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ma.ʁo.ti.za | ma.ro.ti.sas° |
| marotisasse | /maʁotizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ma.ʁo.ti.zas | ma.ro.ti.sasse° |
| marotisassent | /maʁotizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zas | ma.ro.ti.sasse°n°t° |
| marotisasses | /maʁotizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ma.ʁo.ti.zas | ma.ro.ti.sasse°s° |
| marotisassiez | /maʁotizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.za.sje | ma.ro.ti.sa.ssiez |
| marotisassions | /maʁotizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.za.sjɔ̃ | ma.ro.ti.sa.ssions° |
| marotise | /maʁotiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ma.ʁo.tiz | ma.ro.tise° |
| marotise | /maʁotiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ma.ʁo.tiz | ma.ro.tise° |
| marotise | /maʁotiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ma.ʁo.tiz | ma.ro.tise° |
| marotise | /maʁotiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ma.ʁo.tiz | ma.ro.tise° |
| marotise | /maʁotiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ma.ʁo.tiz | ma.ro.tise° |
| marotisent | /maʁotiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ma.ʁo.tiz | ma.ro.tise°n°t° |
| marotisent | /maʁotiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ma.ʁo.tiz | ma.ro.tise°n°t° |
| marotiser | /maʁotize/ | infinitif | ma.ʁo.ti.ze | ma.ro.ti.ser |
| marotisera | /maʁotizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ma.ʁo.ti.zə.ʁa | ma.ro.ti.se.ra |
| marotiserai | /maʁotizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ma.ʁo.ti.zə.ʁɛ | ma.ro.ti.se.rai |
| marotiseraient | /maʁotizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zə.ʁɛ | ma.ro.ti.se.raie°n°t° |
| marotiserais | /maʁotizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ma.ʁo.ti.zə.ʁɛ | ma.ro.ti.se.rais° |
| marotiserais | /maʁotizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ma.ʁo.ti.zə.ʁɛ | ma.ro.ti.se.rais° |
| marotiserait | /maʁotizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ma.ʁo.ti.zə.ʁɛ | ma.ro.ti.se.rait° |
| marotiseras | /maʁotizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ma.ʁo.ti.zə.ʁa | ma.ro.ti.se.ras° |
| marotiserez | /maʁotizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zə.ʁe | ma.ro.ti.se.rez |
| marotiseriez | /maʁotizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zə.ʁje | ma.ro.ti.se.riez |
| marotiserions | /maʁotizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zə.ʁjɔ̃ | ma.ro.ti.se.rions° |
| marotiserons | /maʁotizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zə.ʁɔ̃ | ma.ro.ti.se.rons° |
| marotiseront | /maʁotizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zə.ʁɔ̃ | ma.ro.ti.se.ront° |
| marotises | /maʁotiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ma.ʁo.tiz | ma.ro.tise°s° |
| marotises | /maʁotiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ma.ʁo.tiz | ma.ro.tise°s° |
| marotisez | /maʁotize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.ze | ma.ro.ti.sez |
| marotisez | /maʁotize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.ze | ma.ro.ti.sez |
| marotisiez | /maʁotizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zje | ma.ro.ti.siez |
| marotisiez | /maʁotizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zje | ma.ro.ti.siez |
| marotisions | /maʁotizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zjɔ̃ | ma.ro.ti.sions° |
| marotisions | /maʁotizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zjɔ̃ | ma.ro.ti.sions° |
| marotisons | /maʁotizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zɔ̃ | ma.ro.ti.sons° |
| marotisons | /maʁotizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zɔ̃ | ma.ro.ti.sons° |
| marotisâmes | /maʁotizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zam | ma.ro.ti.sâme°s° |
| marotisât | /maʁotiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ma.ʁo.ti.za | ma.ro.ti.sât° |
| marotisâtes | /maʁotizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zat | ma.ro.ti.sâte°s° |
| marotisèrent | /maʁotizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ma.ʁo.ti.zɛʁ | ma.ro.ti.sère°n°t° |
| marotisé | /maʁotize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ma.ʁo.ti.ze | ma.ro.ti.sé |