knouter

VER — épicène

/knute/

Syllabes : knu.te Orthocode : knou.ter

Fréquence

0.2 composite /M
0.2 Frantext
0.0 LM10
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Frapper avec un knout.
    Je les ferai tous arrêter, emprisonner, knouter...
    Quand la nécessité le commande, il fait publiquement dégrader le pope et le fait ensuite knouter ou fouetter, et l'exile en Sibérie.

Étymologie

De knout.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
knouta /knuta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier knu.ta knou.ta
knoutai /knutɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier knu.tɛ knou.tai
knoutaient /knutɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel knu.tɛ knou.taie°n°t°
knoutais /knutɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier knu.tɛ knou.tais°
knoutais /knutɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier knu.tɛ knou.tais°
knoutait /knutɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier knu.tɛ knou.tait°
knoutant /knutɑ̃/ participe, present knu.tɑ̃ knou.tant°
knoutas /knuta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier knu.ta knou.tas°
knoutasse /knutas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier knu.tas knou.tasse°
knoutassent /knutas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel knu.tas knou.tasse°n°t°
knoutasses /knutas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier knu.tas knou.tasse°s°
knoutassiez /knutasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel knu.ta.sje knou.ta.ssiez
knoutassions /knutasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel knu.ta.sjɔ̃ knou.ta.ssions°
knoute /knut/ indicatif, present, 1e pers., singulier knut knoute°
knoute /knut/ indicatif, present, 3e pers., singulier knut knoute°
knoute /knut/ imperatif, present, 2e pers., singulier knut knoute°
knoute /knut/ subjonctif, present, 1e pers., singulier knut knoute°
knoute /knut/ subjonctif, present, 3e pers., singulier knut knoute°
knoutent /knut/ indicatif, present, 3e pers., pluriel knut knoute°n°t°
knoutent /knut/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel knut knoute°n°t°
knouter /knute/ infinitif knu.te knou.ter
knoutera /knutəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier knu.tə.ʁa knou.te.ra
knouterai /knutʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier knu.tʁɛ knou.te°rai
knouteraient /knutəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel knu.tə.ʁɛ knou.te.raie°n°t°
knouterais /knutəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier knu.tə.ʁɛ knou.te.rais°
knouterais /knutəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier knu.tə.ʁɛ knou.te.rais°
knouterait /knutəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier knu.tə.ʁɛ knou.te.rait°
knouteras /knutəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier knu.tə.ʁa knou.te.ras°
knouterez /knutəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel knu.tə.ʁe knou.te.rez
knouteriez /knutəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel knu.tə.ʁje knou.te.riez
knouterions /knutəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel knu.tə.ʁjɔ̃ knou.te.rions°
knouterons /knutəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel knu.tə.ʁɔ̃ knou.te.rons°
knouteront /knutəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel knu.tə.ʁɔ̃ knou.te.ront°
knoutes /knut/ indicatif, present, 2e pers., singulier knut knoute°s°
knoutes /knut/ subjonctif, present, 2e pers., singulier knut knoute°s°
knoutez /knute/ indicatif, present, 2e pers., pluriel knu.te knou.tez
knoutez /knute/ imperatif, present, 2e pers., pluriel knu.te knou.tez
knoutiez /knutje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel knu.tje knou.tiez
knoutiez /knutje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel knu.tje knou.tiez
knoutions /knutjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel knu.tjɔ̃ knou.tions°
knoutions /knutjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel knu.tjɔ̃ knou.tions°
knoutons /knutɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel knu.tɔ̃ knou.tons°
knoutons /knutɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel knu.tɔ̃ knou.tons°
knoutâmes /knutam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel knu.tam knou.tâme°s°
knoutât /knuta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier knu.ta knou.tât°
knoutâtes /knutat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel knu.tat knou.tâte°s°
knoutèrent /knutɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel knu.tɛʁ knou.tère°n°t°
knouté /knute/ participe, passe_simple, singulier, masculin knu.te knou.té
knoutée /knute/ participe, passe_simple, singulier, feminin knu.te knou.tée°
knoutées /knute/ participe, passe_simple, pluriel, feminin knu.te knou.tée°s°
knoutés /knute/ participe, passe_simple, pluriel, masculin knu.te knou.tés°