knockouter

VER — épicène

/knokute/

Syllabes : kno.ku.te Orthocode : kno.ckou.ter

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Mettre KO.
    Vu cette cruelle maladie qui atteint de nombreux boxeurs, Thérèse traduit en mots les pensées de son mari, ce héros dans la défaite qui, en 1958, a failli knockouter Archie Moore, le champion mondial.
  2. 2. figuré Se débarrasser de.
    À 7 heures le matin, du côté de Buzenval, des Maraîchers, “un coup d’Air-Wick aurait pas été d’trop pour knockouter les r’lents de galtouze, de claquos, d’oignon et d’panard qui emboucanaient l’tube”.

Étymologie

De knock-out.

Synonymes

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
knockouta /knɔkuta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier knɔ.ku.ta kno.ckou.ta
knockoutai /knɔkutɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier knɔ.ku.tɛ kno.ckou.tai
knockoutaient /knokutɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel kno.ku.tɛ kno.ckou.taie°n°t°
knockoutais /knokutɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier kno.ku.tɛ kno.ckou.tais°
knockoutais /knokutɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier kno.ku.tɛ kno.ckou.tais°
knockoutait /knokutɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier kno.ku.tɛ kno.ckou.tait°
knockoutant /knokutɑ̃/ participe, present kno.ku.tɑ̃ kno.ckou.tant°
knockoutas /knɔkuta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier knɔ.ku.ta kno.ckou.tas°
knockoutasse /knokutas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier kno.ku.tas kno.ckou.tasse°
knockoutassent /knokutas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel kno.ku.tas kno.ckou.tasse°n°t°
knockoutasses /knokutas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier kno.ku.tas kno.ckou.tasse°s°
knockoutassiez /knokutasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel kno.ku.ta.sje kno.ckou.ta.ssiez
knockoutassions /knokutasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel kno.ku.ta.sjɔ̃ kno.ckou.ta.ssions°
knockoute /knɔkut/ indicatif, present, 1e pers., singulier knɔ.kut kno.ckoute°
knockoute /knɔkut/ indicatif, present, 3e pers., singulier knɔ.kut kno.ckoute°
knockoute /knɔkut/ imperatif, present, 2e pers., singulier knɔ.kut kno.ckoute°
knockoute /knɔkut/ subjonctif, present, 1e pers., singulier knɔ.kut kno.ckoute°
knockoute /knɔkut/ subjonctif, present, 3e pers., singulier knɔ.kut kno.ckoute°
knockoutent /knokut/ indicatif, present, 3e pers., pluriel kno.kut kno.ckoute°n°t°
knockoutent /knokut/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel kno.kut kno.ckoute°n°t°
knockouter /knokute/ infinitif kno.ku.te kno.ckou.ter
knockoutera /knɔkutəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier knɔ.ku.tə.ʁa kno.ckou.te.ra
knockouterai /knɔkutəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier knɔ.ku.tə.ʁɛ kno.ckou.te.rai
knockouteraient /knokutəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel kno.ku.tə.ʁɛ kno.ckou.te.raie°n°t°
knockouterais /knokutəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier kno.ku.tə.ʁɛ kno.ckou.te.rais°
knockouterais /knokutəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier kno.ku.tə.ʁɛ kno.ckou.te.rais°
knockouterait /knokutəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier kno.ku.tə.ʁɛ kno.ckou.te.rait°
knockouteras /knokutəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier kno.ku.tə.ʁa kno.ckou.te.ras°
knockouterez /knɔkutəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel knɔ.ku.tə.ʁe kno.ckou.te.rez
knockouteriez /knokutəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel kno.ku.tə.ʁje kno.ckou.te.riez
knockouterions /knokutəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel kno.ku.tə.ʁjɔ̃ kno.ckou.te.rions°
knockouterons /knokutəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel kno.ku.tə.ʁɔ̃ kno.ckou.te.rons°
knockouteront /knokutəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel kno.ku.tə.ʁɔ̃ kno.ckou.te.ront°
knockoutes /knɔkut/ indicatif, present, 2e pers., singulier knɔ.kut kno.ckoute°s°
knockoutes /knɔkut/ subjonctif, present, 2e pers., singulier knɔ.kut kno.ckoute°s°
knockoutez /knokute/ indicatif, present, 2e pers., pluriel kno.ku.te kno.ckou.tez
knockoutez /knokute/ imperatif, present, 2e pers., pluriel kno.ku.te kno.ckou.tez
knockoutiez /knokutje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel kno.ku.tje kno.ckou.tiez
knockoutiez /knokutje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel kno.ku.tje kno.ckou.tiez
knockoutions /knokusjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel kno.ku.sjɔ̃ kno.ckou.tions°
knockoutions /knokusjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel kno.ku.sjɔ̃ kno.ckou.tions°
knockoutons /knokutɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel kno.ku.tɔ̃ kno.ckou.tons°
knockoutons /knokutɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel kno.ku.tɔ̃ kno.ckou.tons°
knockoutâmes /knokutam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel kno.ku.tam kno.ckou.tâme°s°
knockoutât /knokuta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier kno.ku.ta kno.ckou.tât°
knockoutâtes /knokutat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel kno.ku.tat kno.ckou.tâte°s°
knockoutèrent /knokutɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel kno.ku.tɛʁ kno.ckou.tère°n°t°
knockouté /knokute/ participe, passe_simple, singulier, masculin kno.ku.te kno.ckou.té
knockoutée /knokute/ participe, passe_simple, singulier, feminin kno.ku.te kno.ckou.tée°
knockoutées /knokute/ participe, passe_simple, pluriel, feminin kno.ku.te kno.ckou.tée°s°
knockoutés /knokute/ participe, passe_simple, pluriel, masculin kno.ku.te kno.ckou.tés°