karaokéter

VER — épicène

/kaʁaokete/

Syllabes : ka.ʁa.o.ke.te Orthocode : ka.ra.o.ké.ter

Définitions

  1. 1. Chanter en utilisant le karaoké.
    Derrière, les jeunes font pétarader leurs motos de trial, les filles karaokètent Céline Dion dans les granges, les gamins plongent en siclant dans des piscines portables.
    Ton dernier paragraphe prendra tout son sens pour moi dès lundi quand je vais devoir karaokéter, et à la base je suis juste super naze pour chanter.
    J'utilise soundforge, lequel d'ailleurs possède la fonction inverse (certainement utile pour karaokéter, mais c'est pas le but !).

Étymologie

De karaoké.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
karaokète /kaʁaokɛt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛt ka.ra.o.kète°
karaokète /kaʁaokɛt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛt ka.ra.o.kète°
karaokète /kaʁaokɛt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛt ka.ra.o.kète°
karaokète /kaʁaokɛt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛt ka.ra.o.kète°
karaokète /kaʁaokɛt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛt ka.ra.o.kète°
karaokètent /kaʁaokɛt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ka.ʁa.o.kɛt ka.ra.o.kète°n°t°
karaokètent /kaʁaokɛt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ka.ʁa.o.kɛt ka.ra.o.kète°n°t°
karaokètera /kaʁaokɛtʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛ.tʁa ka.ra.o.kè.te°ra
karaokèterai /kaʁaokɛtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛ.tʁɛ ka.ra.o.kè.te°rai
karaokèteraient /kaʁaokɛtʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ka.ʁa.o.kɛ.tʁɛ ka.ra.o.kè.te°raie°n°t°
karaokèterais /kaʁaokɛtʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛ.tʁɛ ka.ra.o.kè.te°rais°
karaokèterais /kaʁaokɛtʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛ.tʁɛ ka.ra.o.kè.te°rais°
karaokèterait /kaʁaokɛtʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛ.tʁɛ ka.ra.o.kè.te°rait°
karaokèteras /kaʁaokɛtʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛ.tʁa ka.ra.o.kè.te°ras°
karaokèterez /kaʁaokɛtʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ka.ʁa.o.kɛ.tʁe ka.ra.o.kè.te°rez
karaokèteriez /kaʁaokɛtʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ka.ʁa.o.kɛ.tʁje ka.ra.o.kè.te°riez
karaokèterions /kaʁaokɛtʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ka.ʁa.o.kɛ.tʁjɔ̃ ka.ra.o.kè.te°rions°
karaokèterons /kaʁaokɛtʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ka.ʁa.o.kɛ.tʁɔ̃ ka.ra.o.kè.te°rons°
karaokèteront /kaʁaokɛtʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ka.ʁa.o.kɛ.tʁɔ̃ ka.ra.o.kè.te°ront°
karaokètes /kaʁaokɛt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛt ka.ra.o.kète°s°
karaokètes /kaʁaokɛt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ka.ʁa.o.kɛt ka.ra.o.kète°s°
karaokéta /kaʁaoketa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ka.ʁa.o.ke.ta ka.ra.o.ké.ta
karaokétai /kaʁaoketɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ka.ʁa.o.ke.tɛ ka.ra.o.ké.tai
karaokétaient /kaʁaoketɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.tɛ ka.ra.o.ké.taie°n°t°
karaokétais /kaʁaoketɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ka.ʁa.o.ke.tɛ ka.ra.o.ké.tais°
karaokétais /kaʁaoketɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ka.ʁa.o.ke.tɛ ka.ra.o.ké.tais°
karaokétait /kaʁaoketɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ka.ʁa.o.ke.tɛ ka.ra.o.ké.tait°
karaokétant /kaʁaoketɑ̃/ participe, present ka.ʁa.o.ke.tɑ̃ ka.ra.o.ké.tant°
karaokétas /kaʁaoketa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ka.ʁa.o.ke.ta ka.ra.o.ké.tas°
karaokétasse /kaʁaoketas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ka.ʁa.o.ke.tas ka.ra.o.ké.tasse°
karaokétassent /kaʁaoketas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.tas ka.ra.o.ké.tasse°n°t°
karaokétasses /kaʁaoketas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ka.ʁa.o.ke.tas ka.ra.o.ké.tasse°s°
karaokétassiez /kaʁaoketasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.ta.sje ka.ra.o.ké.ta.ssiez
karaokétassions /kaʁaoketasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.ta.sjɔ̃ ka.ra.o.ké.ta.ssions°
karaokéter /kaʁaokete/ infinitif ka.ʁa.o.ke.te ka.ra.o.ké.ter
karaokétez /kaʁaokete/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.te ka.ra.o.ké.tez
karaokétez /kaʁaokete/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.te ka.ra.o.ké.tez
karaokétiez /kaʁaoketje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.tje ka.ra.o.ké.tiez
karaokétiez /kaʁaoketje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.tje ka.ra.o.ké.tiez
karaokétions /kaʁaoketjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.tjɔ̃ ka.ra.o.ké.tions°
karaokétions /kaʁaoketjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.tjɔ̃ ka.ra.o.ké.tions°
karaokétons /kaʁaoketɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.tɔ̃ ka.ra.o.ké.tons°
karaokétons /kaʁaoketɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.tɔ̃ ka.ra.o.ké.tons°
karaokétâmes /kaʁaoketam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.tam ka.ra.o.ké.tâme°s°
karaokétât /kaʁaoketa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ka.ʁa.o.ke.ta ka.ra.o.ké.tât°
karaokétâtes /kaʁaoketat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.tat ka.ra.o.ké.tâte°s°
karaokétèrent /kaʁaoketɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ka.ʁa.o.ke.tɛʁ ka.ra.o.ké.tère°n°t°
karaokété /kaʁaokete/ participe, passe_simple, singulier, masculin ka.ʁa.o.ke.te ka.ra.o.ké.té
karaokétée /kaʁaokete/ participe, passe_simple, singulier, feminin ka.ʁa.o.ke.te ka.ra.o.ké.tée°
karaokétées /kaʁaokete/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ka.ʁa.o.ke.te ka.ra.o.ké.tée°s°
karaokétés /kaʁaokete/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ka.ʁa.o.ke.te ka.ra.o.ké.tés°