juridicier

VER — épicène

/ʒyʁidisje/

Syllabes : ʒy.ʁi.di.sje Orthocode : ju.ri.di.cier

Définitions

  1. 1. Rendre la justice.
    La juridiction ne se rend pas pour le juridiciant, mais pour le juridicié [phrase empruntée à Montaigne] (PASC. Vrai bien, 12, éd. FAUGÈRE)

Étymologie

De juridiction.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
juridicia /ʒyʁidisja/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʒy.ʁi.di.sja ju.ri.di.cia
juridiciai /ʒyʁidisjɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʒy.ʁi.di.sjɛ ju.ri.di.ciai
juridiciaient /ʒyʁidisjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.sjɛ ju.ri.di.ciaie°n°t°
juridiciais /ʒyʁidisjɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʒy.ʁi.di.sjɛ ju.ri.di.ciais°
juridiciais /ʒyʁidisjɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʒy.ʁi.di.sjɛ ju.ri.di.ciais°
juridiciait /ʒyʁidisjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʒy.ʁi.di.sjɛ ju.ri.di.ciait°
juridiciant /ʒyʁidisjɑ̃/ participe, present ʒy.ʁi.di.sjɑ̃ ju.ri.di.ciant°
juridicias /ʒyʁidisja/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʒy.ʁi.di.sja ju.ri.di.cias°
juridiciasse /ʒyʁidisjas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʒy.ʁi.di.sjas ju.ri.di.ciasse°
juridiciassent /ʒyʁidisjas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.sjas ju.ri.di.ciasse°n°t°
juridiciasses /ʒyʁidisjas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʒy.ʁi.di.sjas ju.ri.di.ciasse°s°
juridiciassiez /ʒyʁidisjasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.sja.sje ju.ri.di.cia.ssiez
juridiciassions /ʒyʁidisjasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.sja.sjɔ̃ ju.ri.di.cia.ssions°
juridicie /ʒyʁidisi/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si ju.ri.di.cie°
juridicie /ʒyʁidisi/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si ju.ri.di.cie°
juridicie /ʒyʁidisi/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si ju.ri.di.cie°
juridicie /ʒyʁidisi/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si ju.ri.di.cie°
juridicie /ʒyʁidisi/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si ju.ri.di.cie°
juridicient /ʒyʁidisi/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.si ju.ri.di.cie°n°t°
juridicient /ʒyʁidisi/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.si ju.ri.di.cie°n°t°
juridicier /ʒyʁidisje/ infinitif ʒy.ʁi.di.sje ju.ri.di.cier
juridiciera /ʒyʁidisiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si.ʁa ju.ri.di.cie°.ra
juridicierai /ʒyʁidisiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si.ʁɛ ju.ri.di.cie°.rai
juridicieraient /ʒyʁidisiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.si.ʁɛ ju.ri.di.cie°.raie°n°t°
juridicierais /ʒyʁidisiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si.ʁɛ ju.ri.di.cie°.rais°
juridicierais /ʒyʁidisiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si.ʁɛ ju.ri.di.cie°.rais°
juridicierait /ʒyʁidisiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si.ʁɛ ju.ri.di.cie°.rait°
juridicieras /ʒyʁidisiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si.ʁa ju.ri.di.cie°.ras°
juridicierez /ʒyʁidisiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.si.ʁe ju.ri.di.cie°.rez
juridicieriez /ʒyʁidisiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.si.ʁje ju.ri.di.cie°.riez
juridicierions /ʒyʁidisiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.si.ʁjɔ̃ ju.ri.di.cie°.rions°
juridicierons /ʒyʁidisiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.si.ʁɔ̃ ju.ri.di.cie°.rons°
juridicieront /ʒyʁidisiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.si.ʁɔ̃ ju.ri.di.cie°.ront°
juridicies /ʒyʁidisi/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si ju.ri.di.cie°s°
juridicies /ʒyʁidisi/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʒy.ʁi.di.si ju.ri.di.cie°s°
juridiciez /ʒyʁidisje/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.sje ju.ri.di.ciez
juridiciez /ʒyʁidisje/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.sje ju.ri.di.ciez
juridiciiez /ʒyʁidisije/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.si.je ju.ri.di.ci.iez
juridiciiez /ʒyʁidisije/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.si.je ju.ri.di.ci.iez
juridiciions /ʒyʁidisijɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.si.jɔ̃ ju.ri.di.ci.ions°
juridiciions /ʒyʁidisijɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.si.jɔ̃ ju.ri.di.ci.ions°
juridicions /ʒyʁidisjɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.sjɔ̃ ju.ri.di.cions°
juridicions /ʒyʁidisjɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.sjɔ̃ ju.ri.di.cions°
juridiciâmes /ʒyʁidisjam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.sjam ju.ri.di.ciâme°s°
juridiciât /ʒyʁidisja/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʒy.ʁi.di.sja ju.ri.di.ciât°
juridiciâtes /ʒyʁidisjat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.sjat ju.ri.di.ciâte°s°
juridicièrent /ʒyʁidisjɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʒy.ʁi.di.sjɛʁ ju.ri.di.cière°n°t°
juridicié /ʒyʁidisje/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʒy.ʁi.di.sje ju.ri.di.cié
juridiciée /ʒyʁidisje/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʒy.ʁi.di.sje ju.ri.di.ciée°
juridiciées /ʒyʁidisje/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʒy.ʁi.di.sje ju.ri.di.ciée°s°
juridiciés /ʒyʁidisje/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʒy.ʁi.di.sje ju.ri.di.ciés°