judiciariser

VER — épicène

/ʒydisjaʁize/

Syllabes : ʒy.di.sja.ʁi.ze Orthocode : ju.di.cia.ri.ser

Fréquence

0.3 composite /M
0.2 LM10
0.1 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Aborder en privilégiant la voie judiciaire (police, tribunaux, système correctionnel) comme solution.
    Nous nous sommes par la suite intéressés aux critères à retenir dans la décision de judiciariser ou non une situation donnée (tableau 5).
    Le projet de loi veut réduire le nombre de recours aux tribunaux, une situation problématique que M. Lebon décrivait ainsi : « Judiciariser pour obtenir une place en réadaptation, judiciariser pour forcer un parent à collaborer, judiciariser au lieu de favoriser les approches consensuelles et la médiation, judiciariser après un an de placement pour baliser les placements futurs. » Ainsi, la loi encouragera désormais le recours à des approches dites « consensuelles », telles la médiation et la conciliation, qui permettront « à l'enfant et à ses parents de participer plus activement aux prises de décisions qui les concernent », a précisé Mme Delisle. — (Le Devoir, 21 octobre 2005)
    Cette phase post-pénale tend elle-même, il est vrai, à se judiciariser entre les mains du juge de l’application des peines.

Étymologie

Dérivé de judiciaire, avec le suffixe -iser

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
judiciarisa /ʒydisjaʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.za ju.di.cia.ri.sa
judiciarisai /ʒydisjaʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.zɛ ju.di.cia.ri.sai
judiciarisaient /ʒydisjaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zɛ ju.di.cia.ri.saie°n°t°
judiciarisais /ʒydisjaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.zɛ ju.di.cia.ri.sais°
judiciarisais /ʒydisjaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.zɛ ju.di.cia.ri.sais°
judiciarisait /ʒydisjaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.zɛ ju.di.cia.ri.sait°
judiciarisant /ʒydisjaʁizɑ̃/ participe, present ʒy.di.sja.ʁi.zɑ̃ ju.di.cia.ri.sant°
judiciarisas /ʒydisjaʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.za ju.di.cia.ri.sas°
judiciarisasse /ʒydisjaʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.zas ju.di.cia.ri.sasse°
judiciarisassent /ʒydisjaʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zas ju.di.cia.ri.sasse°n°t°
judiciarisasses /ʒydisjaʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.zas ju.di.cia.ri.sasse°s°
judiciarisassiez /ʒydisjaʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.za.sje ju.di.cia.ri.sa.ssiez
judiciarisassions /ʒydisjaʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.za.sjɔ̃ ju.di.cia.ri.sa.ssions°
judiciarise /ʒydisjaʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁiz ju.di.cia.rise°
judiciarise /ʒydisjaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁiz ju.di.cia.rise°
judiciarise /ʒydisjaʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁiz ju.di.cia.rise°
judiciarise /ʒydisjaʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁiz ju.di.cia.rise°
judiciarise /ʒydisjaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁiz ju.di.cia.rise°
judiciarisent /ʒydisjaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁiz ju.di.cia.rise°n°t°
judiciarisent /ʒydisjaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁiz ju.di.cia.rise°n°t°
judiciariser /ʒydisjaʁize/ infinitif ʒy.di.sja.ʁi.ze ju.di.cia.ri.ser
judiciarisera /ʒydisjaʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.zə.ʁa ju.di.cia.ri.se.ra
judiciariserai /ʒydisjaʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.zə.ʁɛ ju.di.cia.ri.se.rai
judiciariseraient /ʒydisjaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zə.ʁɛ ju.di.cia.ri.se.raie°n°t°
judiciariserais /ʒydisjaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.zə.ʁɛ ju.di.cia.ri.se.rais°
judiciariserais /ʒydisjaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.zə.ʁɛ ju.di.cia.ri.se.rais°
judiciariserait /ʒydisjaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.zə.ʁɛ ju.di.cia.ri.se.rait°
judiciariseras /ʒydisjaʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.zə.ʁa ju.di.cia.ri.se.ras°
judiciariserez /ʒydisjaʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zə.ʁe ju.di.cia.ri.se.rez
judiciariseriez /ʒydisjaʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zə.ʁje ju.di.cia.ri.se.riez
judiciariserions /ʒydisjaʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zə.ʁjɔ̃ ju.di.cia.ri.se.rions°
judiciariserons /ʒydisjaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zə.ʁɔ̃ ju.di.cia.ri.se.rons°
judiciariseront /ʒydisjaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zə.ʁɔ̃ ju.di.cia.ri.se.ront°
judiciarises /ʒydisjaʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁiz ju.di.cia.rise°s°
judiciarises /ʒydisjaʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁiz ju.di.cia.rise°s°
judiciarisez /ʒydisjaʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.ze ju.di.cia.ri.sez
judiciarisez /ʒydisjaʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.ze ju.di.cia.ri.sez
judiciarisiez /ʒydisjaʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zje ju.di.cia.ri.siez
judiciarisiez /ʒydisjaʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zje ju.di.cia.ri.siez
judiciarisions /ʒydisjaʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zjɔ̃ ju.di.cia.ri.sions°
judiciarisions /ʒydisjaʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zjɔ̃ ju.di.cia.ri.sions°
judiciarisons /ʒydisjaʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zɔ̃ ju.di.cia.ri.sons°
judiciarisons /ʒydisjaʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zɔ̃ ju.di.cia.ri.sons°
judiciarisâmes /ʒydisjaʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zam ju.di.cia.ri.sâme°s°
judiciarisât /ʒydisjaʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʒy.di.sja.ʁi.za ju.di.cia.ri.sât°
judiciarisâtes /ʒydisjaʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zat ju.di.cia.ri.sâte°s°
judiciarisèrent /ʒydisjaʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʒy.di.sja.ʁi.zɛʁ ju.di.cia.ri.sère°n°t°
judiciarisé /ʒydisjaʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʒy.di.sja.ʁi.ze ju.di.cia.ri.sé
judiciarisée /ʒydisjaʁize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʒy.di.sja.ʁi.ze ju.di.cia.ri.sée°
judiciarisées /ʒydisjaʁize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʒy.di.sja.ʁi.ze ju.di.cia.ri.sée°s°
judiciarisés /ʒydisjaʁize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʒy.di.sja.ʁi.ze ju.di.cia.ri.sés°