jargoniser

VER — épicène

/ʒaʁɡonize/

Syllabes : ʒaʁ.ɡo.ni.ze Orthocode : jar.go.ni.ser

Définitions

  1. 1. Utiliser du jargon (professionnel, par exemple), peu clair en dehors des spécialistes ou d'un groupe restreint.
    C'est vrai qu'en sciences de l'éducation et de manière générale en sciences sociales, ya eu une tendance à jargoniser à outrance ya quelques décennies.

Étymologie

Dérivé de jargon, avec le suffixe -iser.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
jargonisa /ʒaʁɡoniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.za jar.go.ni.sa
jargonisai /ʒaʁɡonizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.zɛ jar.go.ni.sai
jargonisaient /ʒaʁɡonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zɛ jar.go.ni.saie°n°t°
jargonisais /ʒaʁɡonizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.zɛ jar.go.ni.sais°
jargonisais /ʒaʁɡonizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.zɛ jar.go.ni.sais°
jargonisait /ʒaʁɡonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.zɛ jar.go.ni.sait°
jargonisant /ʒaʁɡonizɑ̃/ participe, present ʒaʁ.ɡo.ni.zɑ̃ jar.go.ni.sant°
jargonisas /ʒaʁɡoniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.za jar.go.ni.sas°
jargonisasse /ʒaʁɡonizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.zas jar.go.ni.sasse°
jargonisassent /ʒaʁɡonizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zas jar.go.ni.sasse°n°t°
jargonisasses /ʒaʁɡonizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.zas jar.go.ni.sasse°s°
jargonisassiez /ʒaʁɡonizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.za.sje jar.go.ni.sa.ssiez
jargonisassions /ʒaʁɡonizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.za.sjɔ̃ jar.go.ni.sa.ssions°
jargonise /ʒaʁɡoniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.niz jar.go.nise°
jargonise /ʒaʁɡoniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.niz jar.go.nise°
jargonise /ʒaʁɡoniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.niz jar.go.nise°
jargonise /ʒaʁɡoniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.niz jar.go.nise°
jargonise /ʒaʁɡoniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.niz jar.go.nise°
jargonisent /ʒaʁɡoniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.niz jar.go.nise°n°t°
jargonisent /ʒaʁɡoniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.niz jar.go.nise°n°t°
jargoniser /ʒaʁɡonize/ infinitif ʒaʁ.ɡo.ni.ze jar.go.ni.ser
jargonisera /ʒaʁɡonizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.zə.ʁa jar.go.ni.se.ra
jargoniserai /ʒaʁɡonizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.zə.ʁɛ jar.go.ni.se.rai
jargoniseraient /ʒaʁɡonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zə.ʁɛ jar.go.ni.se.raie°n°t°
jargoniserais /ʒaʁɡonizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.zə.ʁɛ jar.go.ni.se.rais°
jargoniserais /ʒaʁɡonizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.zə.ʁɛ jar.go.ni.se.rais°
jargoniserait /ʒaʁɡonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.zə.ʁɛ jar.go.ni.se.rait°
jargoniseras /ʒaʁɡonizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.zə.ʁa jar.go.ni.se.ras°
jargoniserez /ʒaʁɡonizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zə.ʁe jar.go.ni.se.rez
jargoniseriez /ʒaʁɡonizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zə.ʁje jar.go.ni.se.riez
jargoniserions /ʒaʁɡonizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zə.ʁjɔ̃ jar.go.ni.se.rions°
jargoniserons /ʒaʁɡonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zə.ʁɔ̃ jar.go.ni.se.rons°
jargoniseront /ʒaʁɡonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zə.ʁɔ̃ jar.go.ni.se.ront°
jargonises /ʒaʁɡoniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.niz jar.go.nise°s°
jargonises /ʒaʁɡoniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.niz jar.go.nise°s°
jargonisez /ʒaʁɡonize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.ze jar.go.ni.sez
jargonisez /ʒaʁɡonize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.ze jar.go.ni.sez
jargonisiez /ʒaʁɡonizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zje jar.go.ni.siez
jargonisiez /ʒaʁɡonizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zje jar.go.ni.siez
jargonisions /ʒaʁɡonizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zjɔ̃ jar.go.ni.sions°
jargonisions /ʒaʁɡonizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zjɔ̃ jar.go.ni.sions°
jargonisons /ʒaʁɡonizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zɔ̃ jar.go.ni.sons°
jargonisons /ʒaʁɡonizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zɔ̃ jar.go.ni.sons°
jargonisâmes /ʒaʁɡonizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zam jar.go.ni.sâme°s°
jargonisât /ʒaʁɡoniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʒaʁ.ɡo.ni.za jar.go.ni.sât°
jargonisâtes /ʒaʁɡonizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zat jar.go.ni.sâte°s°
jargonisèrent /ʒaʁɡonizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʒaʁ.ɡo.ni.zɛʁ jar.go.ni.sère°n°t°
jargonisé /ʒaʁɡonize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʒaʁ.ɡo.ni.ze jar.go.ni.sé
jargonisée /ʒaʁɡonize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʒaʁ.ɡo.ni.ze jar.go.ni.sée°
jargonisées /ʒaʁɡonize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʒaʁ.ɡo.ni.ze jar.go.ni.sée°s°
jargonisés /ʒaʁɡonize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʒaʁ.ɡo.ni.ze jar.go.ni.sés°