intuitionner

VER — épicène

/ɛ̃tɥitjone/

Syllabes : ɛ̃.tɥi.tjo.ne Orthocode : in.tui.tio.nner

Fréquence

0.2 composite /M
0.2 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Avoir une intuition, ou avoir comme intuition.
    Peut-on intuitionner les essences ?
    C'est le Moi qui se donne à intuitionner, qui donne son intuition, ce n'est pas l'intuition qui précède et révèle le Moi.
    Moi, en regardant tomber cette tige et ce bouton, j’ai intuitionné en un millième de seconde l’essence de la Beauté. Oui, moi, une mouflette de douze ans et demi, j’ai eu cette chance inouïe parce que, ce matin, toutes les conditions étaient réunies : esprit vide, maison calme, jolies roses, chute d’un bouton.

Étymologie

De intuition.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
intuitionna /ɛ̃tɥitjona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjo.na in.tui.tio.nna
intuitionnai /ɛ̃tɥitjonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjo.nɛ in.tui.tio.nnai
intuitionnaient /ɛ̃tɥitjonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjo.nɛ in.tui.tio.nnaie°n°t°
intuitionnais /ɛ̃tɥitjonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjo.nɛ in.tui.tio.nnais°
intuitionnais /ɛ̃tɥitjonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjo.nɛ in.tui.tio.nnais°
intuitionnait /ɛ̃tɥitjonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjo.nɛ in.tui.tio.nnait°
intuitionnant /ɛ̃tɥitjonɑ̃/ participe, present ɛ̃.tɥi.tjo.nɑ̃ in.tui.tio.nnant°
intuitionnas /ɛ̃tɥitjona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjo.na in.tui.tio.nnas°
intuitionnasse /ɛ̃tɥitjonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjo.nas in.tui.tio.nnasse°
intuitionnassent /ɛ̃tɥitjonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjo.nas in.tui.tio.nnasse°n°t°
intuitionnasses /ɛ̃tɥitjonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjo.nas in.tui.tio.nnasse°s°
intuitionnassiez /ɛ̃tɥitjonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjo.na.sje in.tui.tio.nna.ssiez
intuitionnassions /ɛ̃tɥitjonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjo.na.sjɔ̃ in.tui.tio.nna.ssions°
intuitionne /ɛ̃tɥitjɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔn in.tui.tionne°
intuitionne /ɛ̃tɥitjɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔn in.tui.tionne°
intuitionne /ɛ̃tɥitjɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔn in.tui.tionne°
intuitionne /ɛ̃tɥitjɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔn in.tui.tionne°
intuitionne /ɛ̃tɥitjɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔn in.tui.tionne°
intuitionnent /ɛ̃tɥitjɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔn in.tui.tionne°n°t°
intuitionnent /ɛ̃tɥitjɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔn in.tui.tionne°n°t°
intuitionner /ɛ̃tɥitjone/ infinitif ɛ̃.tɥi.tjo.ne in.tui.tio.nner
intuitionnera /ɛ̃tɥitjɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔ.nə.ʁa in.tui.tio.nne.ra
intuitionnerai /ɛ̃tɥitjɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔ.nə.ʁɛ in.tui.tio.nne.rai
intuitionneraient /ɛ̃tɥitjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔ.nə.ʁɛ in.tui.tio.nne.raie°n°t°
intuitionnerais /ɛ̃tɥitjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔ.nə.ʁɛ in.tui.tio.nne.rais°
intuitionnerais /ɛ̃tɥitjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔ.nə.ʁɛ in.tui.tio.nne.rais°
intuitionnerait /ɛ̃tɥitjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔ.nə.ʁɛ in.tui.tio.nne.rait°
intuitionneras /ɛ̃tɥitjɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔ.nə.ʁa in.tui.tio.nne.ras°
intuitionnerez /ɛ̃tɥitjɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔ.nə.ʁe in.tui.tio.nne.rez
intuitionneriez /ɛ̃tɥitjɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔ.nə.ʁje in.tui.tio.nne.riez
intuitionnerions /ɛ̃tɥitjɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔ.nə.ʁjɔ̃ in.tui.tio.nne.rions°
intuitionnerons /ɛ̃tɥitjɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔ.nə.ʁɔ̃ in.tui.tio.nne.rons°
intuitionneront /ɛ̃tɥitjɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔ.nə.ʁɔ̃ in.tui.tio.nne.ront°
intuitionnes /ɛ̃tɥitjɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔn in.tui.tionne°s°
intuitionnes /ɛ̃tɥitjɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjɔn in.tui.tionne°s°
intuitionnez /ɛ̃tɥitjone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjo.ne in.tui.tio.nnez
intuitionnez /ɛ̃tɥitjone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjo.ne in.tui.tio.nnez
intuitionniez /ɛ̃tɥitjɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔ.nje in.tui.tio.nniez
intuitionniez /ɛ̃tɥitjɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔ.nje in.tui.tio.nniez
intuitionnions /ɛ̃tɥitjɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔ.njɔ̃ in.tui.tio.nnions°
intuitionnions /ɛ̃tɥitjɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔ.njɔ̃ in.tui.tio.nnions°
intuitionnons /ɛ̃tɥitjonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjo.nɔ̃ in.tui.tio.nnons°
intuitionnons /ɛ̃tɥitjonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjo.nɔ̃ in.tui.tio.nnons°
intuitionnâmes /ɛ̃tɥitjonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjo.nam in.tui.tio.nnâme°s°
intuitionnât /ɛ̃tɥitjona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tjo.na in.tui.tio.nnât°
intuitionnâtes /ɛ̃tɥitjonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjo.nat in.tui.tio.nnâte°s°
intuitionnèrent /ɛ̃tɥitjonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjo.nɛʁ in.tui.tio.nnère°n°t°
intuitionné /ɛ̃tɥitjone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛ̃.tɥi.tjo.ne in.tui.tio.nné
intuitionnée /ɛ̃tɥitjone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛ̃.tɥi.tjo.ne in.tui.tio.nnée°
intuitionnées /ɛ̃tɥitjone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛ̃.tɥi.tjo.ne in.tui.tio.nnée°s°
intuitionnés /ɛ̃tɥitjone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛ̃.tɥi.tjo.ne in.tui.tio.nnés°