intuiter

VER — épicène

/ɛ̃tɥite/

Syllabes : ɛ̃.tɥi.te Orthocode : in.tui.ter

Fréquence

0.1 composite /M
0.1 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Faire appel à l’intuition.
    La faculté d’intuiter n’en fut pas moins imposée à Kant par sa distinction première.
  2. 2. Deviner, supposer, pressentir par intuition.
    Ce n’est qu’en observant les faits qu’on peut espérer intuiter une théorie.

Étymologie

De intuitif ou intuition, avec substitution de la terminaison verbale -er.

Synonymes

Dérivés

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
intuita /ɛ̃tɥita/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥi.ta in.tui.ta
intuitai /ɛ̃tɥitɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tɛ in.tui.tai
intuitaient /ɛ̃tɥitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tɛ in.tui.taie°n°t°
intuitais /ɛ̃tɥitɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tɛ in.tui.tais°
intuitais /ɛ̃tɥitɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tɛ in.tui.tais°
intuitait /ɛ̃tɥitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tɛ in.tui.tait°
intuitant /ɛ̃tɥitɑ̃/ participe, present ɛ̃.tɥi.tɑ̃ in.tui.tant°
intuitas /ɛ̃tɥita/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.ta in.tui.tas°
intuitasse /ɛ̃tɥitas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tas in.tui.tasse°
intuitassent /ɛ̃tɥitas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tas in.tui.tasse°n°t°
intuitasses /ɛ̃tɥitas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tas in.tui.tasse°s°
intuitassiez /ɛ̃tɥitasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.ta.sje in.tui.ta.ssiez
intuitassions /ɛ̃tɥitasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.ta.sjɔ̃ in.tui.ta.ssions°
intuite /ɛ̃tɥit/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥit in.tuite°
intuite /ɛ̃tɥit/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥit in.tuite°
intuite /ɛ̃tɥit/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥit in.tuite°
intuite /ɛ̃tɥit/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥit in.tuite°
intuite /ɛ̃tɥit/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥit in.tuite°
intuitent /ɛ̃tɥit/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥit in.tuite°n°t°
intuitent /ɛ̃tɥit/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥit in.tuite°n°t°
intuiter /ɛ̃tɥite/ infinitif ɛ̃.tɥi.te in.tui.ter
intuitera /ɛ̃tɥitəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tə.ʁa in.tui.te.ra
intuiterai /ɛ̃tɥitʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tʁɛ in.tui.te°rai
intuiteraient /ɛ̃tɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tə.ʁɛ in.tui.te.raie°n°t°
intuiterais /ɛ̃tɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tə.ʁɛ in.tui.te.rais°
intuiterais /ɛ̃tɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tə.ʁɛ in.tui.te.rais°
intuiterait /ɛ̃tɥitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tə.ʁɛ in.tui.te.rait°
intuiteras /ɛ̃tɥitəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥi.tə.ʁa in.tui.te.ras°
intuiterez /ɛ̃tɥitəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tə.ʁe in.tui.te.rez
intuiteriez /ɛ̃tɥitəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tə.ʁje in.tui.te.riez
intuiterions /ɛ̃tɥitəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tə.ʁjɔ̃ in.tui.te.rions°
intuiterons /ɛ̃tɥitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tə.ʁɔ̃ in.tui.te.rons°
intuiteront /ɛ̃tɥitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tə.ʁɔ̃ in.tui.te.ront°
intuites /ɛ̃tɥit/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥit in.tuite°s°
intuites /ɛ̃tɥit/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.tɥit in.tuite°s°
intuitez /ɛ̃tɥite/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.te in.tui.tez
intuitez /ɛ̃tɥite/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.te in.tui.tez
intuitiez /ɛ̃tɥitje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tje in.tui.tiez
intuitiez /ɛ̃tɥitje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tje in.tui.tiez
intuitions /ɛ̃tɥitjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔ̃ in.tui.tions°
intuitions /ɛ̃tɥitjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tjɔ̃ in.tui.tions°
intuitons /ɛ̃tɥitɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tɔ̃ in.tui.tons°
intuitons /ɛ̃tɥitɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tɔ̃ in.tui.tons°
intuitâmes /ɛ̃tɥitam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tam in.tui.tâme°s°
intuitât /ɛ̃tɥita/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.tɥi.ta in.tui.tât°
intuitâtes /ɛ̃tɥitat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tat in.tui.tâte°s°
intuitèrent /ɛ̃tɥitɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛ̃.tɥi.tɛʁ in.tui.tère°n°t°
intuité /ɛ̃tɥite/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛ̃.tɥi.te in.tui.té
intuitée /ɛ̃tɥite/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛ̃.tɥi.te in.tui.tée°
intuitées /ɛ̃tɥite/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛ̃.tɥi.te in.tui.tée°s°
intuités /ɛ̃tɥite/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛ̃.tɥi.te in.tui.tés°