indoloriser

VER — épicène

/ɛ̃doloʁize/

Syllabes : ɛ̃.do.lo.ʁi.ze Orthocode : in.do.lo.ri.ser

Définitions

  1. 1. Rendre indolore.
    La résine de "ramy" utilisée pour indoloriser les caries dentaires et combattre les rhumatismes sert également en emplâtre sur les ulcères.
    Indoloriser, non, mais aider à se maîtriser, ouais ….

Étymologie

De indolore, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
indolorisa /ɛ̃doloʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.za in.do.lo.ri.sa
indolorisai /ɛ̃doloʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.zɛ in.do.lo.ri.sai
indolorisaient /ɛ̃doloʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zɛ in.do.lo.ri.saie°n°t°
indolorisais /ɛ̃doloʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.zɛ in.do.lo.ri.sais°
indolorisais /ɛ̃doloʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.zɛ in.do.lo.ri.sais°
indolorisait /ɛ̃doloʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.zɛ in.do.lo.ri.sait°
indolorisant /ɛ̃doloʁizɑ̃/ participe, present ɛ̃.do.lo.ʁi.zɑ̃ in.do.lo.ri.sant°
indolorisas /ɛ̃doloʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.za in.do.lo.ri.sas°
indolorisasse /ɛ̃doloʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.zas in.do.lo.ri.sasse°
indolorisassent /ɛ̃doloʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zas in.do.lo.ri.sasse°n°t°
indolorisasses /ɛ̃doloʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.zas in.do.lo.ri.sasse°s°
indolorisassiez /ɛ̃doloʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.za.sje in.do.lo.ri.sa.ssiez
indolorisassions /ɛ̃doloʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.za.sjɔ̃ in.do.lo.ri.sa.ssions°
indolorise /ɛ̃doloʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁiz in.do.lo.rise°
indolorise /ɛ̃doloʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁiz in.do.lo.rise°
indolorise /ɛ̃doloʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁiz in.do.lo.rise°
indolorise /ɛ̃doloʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁiz in.do.lo.rise°
indolorise /ɛ̃doloʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁiz in.do.lo.rise°
indolorisent /ɛ̃doloʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁiz in.do.lo.rise°n°t°
indolorisent /ɛ̃doloʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁiz in.do.lo.rise°n°t°
indoloriser /ɛ̃doloʁize/ infinitif ɛ̃.do.lo.ʁi.ze in.do.lo.ri.ser
indolorisera /ɛ̃doloʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.zə.ʁa in.do.lo.ri.se.ra
indoloriserai /ɛ̃doloʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.zə.ʁɛ in.do.lo.ri.se.rai
indoloriseraient /ɛ̃doloʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zə.ʁɛ in.do.lo.ri.se.raie°n°t°
indoloriserais /ɛ̃doloʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.zə.ʁɛ in.do.lo.ri.se.rais°
indoloriserais /ɛ̃doloʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.zə.ʁɛ in.do.lo.ri.se.rais°
indoloriserait /ɛ̃doloʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.zə.ʁɛ in.do.lo.ri.se.rait°
indoloriseras /ɛ̃doloʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.zə.ʁa in.do.lo.ri.se.ras°
indoloriserez /ɛ̃doloʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zə.ʁe in.do.lo.ri.se.rez
indoloriseriez /ɛ̃doloʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zə.ʁje in.do.lo.ri.se.riez
indoloriserions /ɛ̃doloʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zə.ʁjɔ̃ in.do.lo.ri.se.rions°
indoloriserons /ɛ̃doloʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zə.ʁɔ̃ in.do.lo.ri.se.rons°
indoloriseront /ɛ̃doloʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zə.ʁɔ̃ in.do.lo.ri.se.ront°
indolorises /ɛ̃doloʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁiz in.do.lo.rise°s°
indolorises /ɛ̃doloʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁiz in.do.lo.rise°s°
indolorisez /ɛ̃doloʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.ze in.do.lo.ri.sez
indolorisez /ɛ̃doloʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.ze in.do.lo.ri.sez
indolorisiez /ɛ̃doloʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zje in.do.lo.ri.siez
indolorisiez /ɛ̃doloʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zje in.do.lo.ri.siez
indolorisions /ɛ̃doloʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zjɔ̃ in.do.lo.ri.sions°
indolorisions /ɛ̃doloʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zjɔ̃ in.do.lo.ri.sions°
indolorisons /ɛ̃doloʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zɔ̃ in.do.lo.ri.sons°
indolorisons /ɛ̃doloʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zɔ̃ in.do.lo.ri.sons°
indolorisâmes /ɛ̃doloʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zam in.do.lo.ri.sâme°s°
indolorisât /ɛ̃doloʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.do.lo.ʁi.za in.do.lo.ri.sât°
indolorisâtes /ɛ̃doloʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zat in.do.lo.ri.sâte°s°
indolorisèrent /ɛ̃doloʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛ̃.do.lo.ʁi.zɛʁ in.do.lo.ri.sère°n°t°
indolorisé /ɛ̃doloʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛ̃.do.lo.ʁi.ze in.do.lo.ri.sé
indolorisée /ɛ̃doloʁize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛ̃.do.lo.ʁi.ze in.do.lo.ri.sée°
indolorisées /ɛ̃doloʁize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛ̃.do.lo.ʁi.ze in.do.lo.ri.sée°s°
indolorisés /ɛ̃doloʁize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛ̃.do.lo.ʁi.ze in.do.lo.ri.sés°