Adjectif — épicène
/ɛ̃sidɑ̃tɛʁ/
Syllabes : ɛ̃.si.dɑ̃.tɛʁ
Orthocode : in.ci.den.taire°
Définitions
-
1.
Qui provoque des incidents juridiques.
Bravo! crient les tories d’une commune voix, et un débat interminable s’engage sur la motion incidente, j’allais dire incidentaire de M. Claye.
Étymologie
Motdérivé de incident, avec le suffixe -aire.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| incidentaire | /ɛ̃sidɑ̃tɛʁ/ | qualificatif, feminin, singulier | ɛ̃.si.dɑ̃.tɛʁ | in.ci.den.taire° |
| incidentaire | /ɛ̃sidɑ̃tɛʁ/ | qualificatif, masculin, singulier | ɛ̃.si.dɑ̃.tɛʁ | in.ci.den.taire° |
| incidentaire | /ɛ̃sidɑ̃tɛʁ/ | qualificatif, singulier | ɛ̃.si.dɑ̃.tɛʁ | in.ci.den.taire° |
| incidentaires | /ɛ̃sidɑ̃tɛʁ/ | qualificatif, feminin, pluriel | ɛ̃.si.dɑ̃.tɛʁ | in.ci.den.taire°s° |
| incidentaires | /ɛ̃sidɑ̃tɛʁ/ | qualificatif, masculin, pluriel | ɛ̃.si.dɑ̃.tɛʁ | in.ci.den.taire°s° |
| incidentaires | /ɛ̃sidɑ̃tɛʁ/ | qualificatif, pluriel | ɛ̃.si.dɑ̃.tɛʁ | in.ci.den.taire°s° |