VER — épicène
/inanize/
Syllabes : i.na.ni.ze
Orthocode : i.na.ni.ser
Définitions
-
1.
Priver de sa raison d’être ; vider de son sens ; rendre vain.
Tout ce printemps lointain conquis sur nos frimas de France, m’éprend, m’ensorcelle, m’anéantit délicieusement, … et me défend l’effort, m’abrège le souci, me simplifie, inanise les complications de désirs et de fièvres d’une coutumière existence.Mes plus subtils efforts s’inanisèrent devant le parti pris mutiste du père de Georges : – Georges n’a que ce qu’il mérite !!!…
Étymologie
Dérivé de inane, avec le suffixe -iser. référence nécessaire (résoudre le problème)
Dérivés
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| inanisa | /inaniza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | i.na.ni.za | i.na.ni.sa |
| inanisai | /inanizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | i.na.ni.zɛ | i.na.ni.sai |
| inanisaient | /inanizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | i.na.ni.zɛ | i.na.ni.saie°n°t° |
| inanisais | /inanizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | i.na.ni.zɛ | i.na.ni.sais° |
| inanisais | /inanizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | i.na.ni.zɛ | i.na.ni.sais° |
| inanisait | /inanizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | i.na.ni.zɛ | i.na.ni.sait° |
| inanisant | /inanizɑ̃/ | participe, present | i.na.ni.zɑ̃ | i.na.ni.sant° |
| inanisas | /inaniza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | i.na.ni.za | i.na.ni.sas° |
| inanisasse | /inanizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | i.na.ni.zas | i.na.ni.sasse° |
| inanisassent | /inanizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | i.na.ni.zas | i.na.ni.sasse°n°t° |
| inanisasses | /inanizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | i.na.ni.zas | i.na.ni.sasse°s° |
| inanisassiez | /inanizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | i.na.ni.za.sje | i.na.ni.sa.ssiez |
| inanisassions | /inanizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | i.na.ni.za.sjɔ̃ | i.na.ni.sa.ssions° |
| inanise | /inaniz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | i.na.niz | i.na.nise° |
| inanise | /inaniz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | i.na.niz | i.na.nise° |
| inanise | /inaniz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | i.na.niz | i.na.nise° |
| inanise | /inaniz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | i.na.niz | i.na.nise° |
| inanise | /inaniz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | i.na.niz | i.na.nise° |
| inanisent | /inaniz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | i.na.niz | i.na.nise°n°t° |
| inanisent | /inaniz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | i.na.niz | i.na.nise°n°t° |
| inaniser | /inanize/ | infinitif | i.na.ni.ze | i.na.ni.ser |
| inanisera | /inanizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | i.na.ni.zə.ʁa | i.na.ni.se.ra |
| inaniserai | /inanizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | i.na.ni.zə.ʁɛ | i.na.ni.se.rai |
| inaniseraient | /inanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | i.na.ni.zə.ʁɛ | i.na.ni.se.raie°n°t° |
| inaniserais | /inanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | i.na.ni.zə.ʁɛ | i.na.ni.se.rais° |
| inaniserais | /inanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | i.na.ni.zə.ʁɛ | i.na.ni.se.rais° |
| inaniserait | /inanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | i.na.ni.zə.ʁɛ | i.na.ni.se.rait° |
| inaniseras | /inanizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | i.na.ni.zə.ʁa | i.na.ni.se.ras° |
| inaniserez | /inanizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | i.na.ni.zə.ʁe | i.na.ni.se.rez |
| inaniseriez | /inanizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | i.na.ni.zə.ʁje | i.na.ni.se.riez |
| inaniserions | /inanizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | i.na.ni.zə.ʁjɔ̃ | i.na.ni.se.rions° |
| inaniserons | /inanizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | i.na.ni.zə.ʁɔ̃ | i.na.ni.se.rons° |
| inaniseront | /inanizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | i.na.ni.zə.ʁɔ̃ | i.na.ni.se.ront° |
| inanises | /inaniz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | i.na.niz | i.na.nise°s° |
| inanises | /inaniz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | i.na.niz | i.na.nise°s° |
| inanisez | /inanize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | i.na.ni.ze | i.na.ni.sez |
| inanisez | /inanize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | i.na.ni.ze | i.na.ni.sez |
| inanisiez | /inanizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | i.na.ni.zje | i.na.ni.siez |
| inanisiez | /inanizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | i.na.ni.zje | i.na.ni.siez |
| inanisions | /inanizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | i.na.ni.zjɔ̃ | i.na.ni.sions° |
| inanisions | /inanizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | i.na.ni.zjɔ̃ | i.na.ni.sions° |
| inanisons | /inanizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | i.na.ni.zɔ̃ | i.na.ni.sons° |
| inanisons | /inanizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | i.na.ni.zɔ̃ | i.na.ni.sons° |
| inanisâmes | /inanizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | i.na.ni.zam | i.na.ni.sâme°s° |
| inanisât | /inaniza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | i.na.ni.za | i.na.ni.sât° |
| inanisâtes | /inanizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | i.na.ni.zat | i.na.ni.sâte°s° |
| inanisèrent | /inanizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | i.na.ni.zɛʁ | i.na.ni.sère°n°t° |
| inanisé | /inanize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | i.na.ni.ze | i.na.ni.sé |
| inanisée | /inanize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | i.na.ni.ze | i.na.ni.sée° |
| inanisées | /inanize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | i.na.ni.ze | i.na.ni.sée°s° |
| inanisés | /inanize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | i.na.ni.ze | i.na.ni.sés° |