gutturaliser

VER — épicène

/ɡytyʁalize/

Syllabes : ɡy.ty.ʁa.li.ze Orthocode : gu.ttu.ra.li.ser

Définitions

  1. 1. Prononcer de façon gutturale.
    (...) une délicatesse d'oreille qui le met en état d'apprécier et de reproduire les moindres nuances de la phonétique portugaise, à coup sûr l'une des plus difficiles à maîtriser, ce phonéticien habile a néanmoins une tendance à gutturaliser les nasales portugaises, tout à fait comme dans le nord du pays.
    Cette consonne peut se mouiller (py), se nasaliser (mp), se labialiser (pw) et se gutturaliser (kp).

Étymologie

Dérivé de guttural, avec le suffixe -iser.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
gutturalisa /ɡytyʁaliza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.za gu.ttu.ra.li.sa
gutturalisai /ɡytyʁalizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.zɛ gu.ttu.ra.li.sai
gutturalisaient /ɡytyʁalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zɛ gu.ttu.ra.li.saie°n°t°
gutturalisais /ɡytyʁalizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.zɛ gu.ttu.ra.li.sais°
gutturalisais /ɡytyʁalizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.zɛ gu.ttu.ra.li.sais°
gutturalisait /ɡytyʁalizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.zɛ gu.ttu.ra.li.sait°
gutturalisant /ɡytyʁalizɑ̃/ participe, present ɡy.ty.ʁa.li.zɑ̃ gu.ttu.ra.li.sant°
gutturalisas /ɡytyʁaliza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.za gu.ttu.ra.li.sas°
gutturalisasse /ɡytyʁalizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.zas gu.ttu.ra.li.sasse°
gutturalisassent /ɡytyʁalizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zas gu.ttu.ra.li.sasse°n°t°
gutturalisasses /ɡytyʁalizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.zas gu.ttu.ra.li.sasse°s°
gutturalisassiez /ɡytyʁalizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.za.sje gu.ttu.ra.li.sa.ssiez
gutturalisassions /ɡytyʁalizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.za.sjɔ̃ gu.ttu.ra.li.sa.ssions°
gutturalise /ɡytyʁaliz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.liz gu.ttu.ra.lise°
gutturalise /ɡytyʁaliz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.liz gu.ttu.ra.lise°
gutturalise /ɡytyʁaliz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.liz gu.ttu.ra.lise°
gutturalise /ɡytyʁaliz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.liz gu.ttu.ra.lise°
gutturalise /ɡytyʁaliz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.liz gu.ttu.ra.lise°
gutturalisent /ɡytyʁaliz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.liz gu.ttu.ra.lise°n°t°
gutturalisent /ɡytyʁaliz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.liz gu.ttu.ra.lise°n°t°
gutturaliser /ɡytyʁalize/ infinitif ɡy.ty.ʁa.li.ze gu.ttu.ra.li.ser
gutturalisera /ɡytyʁalizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.zə.ʁa gu.ttu.ra.li.se.ra
gutturaliserai /ɡytyʁalizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.zə.ʁɛ gu.ttu.ra.li.se.rai
gutturaliseraient /ɡytyʁalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zə.ʁɛ gu.ttu.ra.li.se.raie°n°t°
gutturaliserais /ɡytyʁalizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.zə.ʁɛ gu.ttu.ra.li.se.rais°
gutturaliserais /ɡytyʁalizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.zə.ʁɛ gu.ttu.ra.li.se.rais°
gutturaliserait /ɡytyʁalizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.zə.ʁɛ gu.ttu.ra.li.se.rait°
gutturaliseras /ɡytyʁalizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.zə.ʁa gu.ttu.ra.li.se.ras°
gutturaliserez /ɡytyʁalizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zə.ʁe gu.ttu.ra.li.se.rez
gutturaliseriez /ɡytyʁalizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zə.ʁje gu.ttu.ra.li.se.riez
gutturaliserions /ɡytyʁalizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zə.ʁjɔ̃ gu.ttu.ra.li.se.rions°
gutturaliserons /ɡytyʁalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zə.ʁɔ̃ gu.ttu.ra.li.se.rons°
gutturaliseront /ɡytyʁalizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zə.ʁɔ̃ gu.ttu.ra.li.se.ront°
gutturalises /ɡytyʁaliz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.liz gu.ttu.ra.lise°s°
gutturalises /ɡytyʁaliz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.liz gu.ttu.ra.lise°s°
gutturalisez /ɡytyʁalize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.ze gu.ttu.ra.li.sez
gutturalisez /ɡytyʁalize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.ze gu.ttu.ra.li.sez
gutturalisiez /ɡytyʁalizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zje gu.ttu.ra.li.siez
gutturalisiez /ɡytyʁalizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zje gu.ttu.ra.li.siez
gutturalisions /ɡytyʁalizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zjɔ̃ gu.ttu.ra.li.sions°
gutturalisions /ɡytyʁalizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zjɔ̃ gu.ttu.ra.li.sions°
gutturalisons /ɡytyʁalizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zɔ̃ gu.ttu.ra.li.sons°
gutturalisons /ɡytyʁalizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zɔ̃ gu.ttu.ra.li.sons°
gutturalisâmes /ɡytyʁalizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zam gu.ttu.ra.li.sâme°s°
gutturalisât /ɡytyʁaliza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɡy.ty.ʁa.li.za gu.ttu.ra.li.sât°
gutturalisâtes /ɡytyʁalizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zat gu.ttu.ra.li.sâte°s°
gutturalisèrent /ɡytyʁalizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɡy.ty.ʁa.li.zɛʁ gu.ttu.ra.li.sère°n°t°
gutturalisé /ɡytyʁalize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɡy.ty.ʁa.li.ze gu.ttu.ra.li.sé
gutturalisée /ɡytyʁalize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɡy.ty.ʁa.li.ze gu.ttu.ra.li.sée°
gutturalisées /ɡytyʁalize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɡy.ty.ʁa.li.ze gu.ttu.ra.li.sée°s°
gutturalisés /ɡytyʁalize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɡy.ty.ʁa.li.ze gu.ttu.ra.li.sés°