gigner

VER — épicène

/ʒiɲe/

Syllabes : ʒi.ɲe Orthocode : gi.gner

Définitions

  1. 1. Variante de guigner.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
gigna /ʒiɲa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʒi.ɲa gi.gna
gignai /ʒiɲɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʒi.ɲɛ gi.gnai
gignaient /ʒiɲɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʒi.ɲɛ gi.gnaie°n°t°
gignais /ʒiɲɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʒi.ɲɛ gi.gnais°
gignais /ʒiɲɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʒi.ɲɛ gi.gnais°
gignait /ʒiɲɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʒi.ɲɛ gi.gnait°
gignant /ʒiɲɑ̃/ participe, present ʒi.ɲɑ̃ gi.gnant°
gignas /ʒiɲa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʒi.ɲa gi.gnas°
gignasse /ʒiɲas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʒi.ɲas gi.gnasse°
gignassent /ʒiɲas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʒi.ɲas gi.gnasse°n°t°
gignasses /ʒiɲas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʒi.ɲas gi.gnasse°s°
gignassiez /ʒiɲasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʒi.ɲa.sje gi.gna.ssiez
gignassions /ʒiɲasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʒi.ɲa.sjɔ̃ gi.gna.ssions°
gigne /ʒiɲ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʒiɲ gigne°
gigne /ʒiɲ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʒiɲ gigne°
gigne /ʒiɲ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʒiɲ gigne°
gigne /ʒiɲ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʒiɲ gigne°
gigne /ʒiɲ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʒiɲ gigne°
gignent /ʒiɲ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʒiɲ gigne°n°t°
gignent /ʒiɲ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʒiɲ gigne°n°t°
gigner /ʒiɲe/ infinitif ʒi.ɲe gi.gner
gignera /ʒiɲəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʒi.ɲə.ʁa gi.gne.ra
gignerai /ʒiɲəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʒi.ɲə.ʁɛ gi.gne.rai
gigneraient /ʒiɲəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʒi.ɲə.ʁɛ gi.gne.raie°n°t°
gignerais /ʒiɲəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʒi.ɲə.ʁɛ gi.gne.rais°
gignerais /ʒiɲəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʒi.ɲə.ʁɛ gi.gne.rais°
gignerait /ʒiɲəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʒi.ɲə.ʁɛ gi.gne.rait°
gigneras /ʒiɲəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʒi.ɲə.ʁa gi.gne.ras°
gignerez /ʒiɲəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʒi.ɲə.ʁe gi.gne.rez
gigneriez /ʒiɲəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʒi.ɲə.ʁje gi.gne.riez
gignerions /ʒiɲəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʒi.ɲə.ʁjɔ̃ gi.gne.rions°
gignerons /ʒiɲəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʒi.ɲə.ʁɔ̃ gi.gne.rons°
gigneront /ʒiɲəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʒi.ɲə.ʁɔ̃ gi.gne.ront°
gignes /ʒiɲ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʒiɲ gigne°s°
gignes /ʒiɲ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʒiɲ gigne°s°
gignez /ʒiɲe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʒi.ɲe gi.gnez
gignez /ʒiɲe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʒi.ɲe gi.gnez
gigniez /ʒiɲe/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʒi.ɲe gi.gniez
gigniez /ʒiɲe/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʒi.ɲe gi.gniez
gignions /ʒiɲɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʒi.ɲɔ̃ gi.gnions°
gignions /ʒiɲɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʒi.ɲɔ̃ gi.gnions°
gignons /ʒiɲɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʒi.ɲɔ̃ gi.gnons°
gignons /ʒiɲɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʒi.ɲɔ̃ gi.gnons°
gignâmes /ʒiɲam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʒi.ɲam gi.gnâme°s°
gignât /ʒiɲa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʒi.ɲa gi.gnât°
gignâtes /ʒiɲat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʒi.ɲat gi.gnâte°s°
gignèrent /ʒiɲɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʒi.ɲɛʁ gi.gnère°n°t°
gigné /ʒiɲe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʒi.ɲe gi.gné
gignée /ʒiɲe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʒi.ɲe gi.gnée°
gignées /ʒiɲe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʒi.ɲe gi.gnée°s°
gignés /ʒiɲe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʒi.ɲe gi.gnés°