garroter

VER — épicène

/ɡaʁote/

Syllabes : ɡa.ʁo.te Orthocode : ga.rro.ter

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 OpenSubtitles
0.0 LM10
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. rare Poser un garrot.
    Ma vie, détachée de bien des liens, comme vous voyez, et désabusée de bien des erreurs, ne tenait plus qu’à un fil ; mais ce fil, horriblement tendu, plus résistant que jamais, me garrotait toujours, et je n’imaginais point que rien pût le briser.

Étymologie

Dérivé de garrot, avec le suffixe -er.

Synonymes

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
garrota /ɡaʁota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɡa.ʁo.ta ga.rro.ta
garrotai /ɡaʁotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɡa.ʁo.tɛ ga.rro.tai
garrotaient /ɡaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɡa.ʁo.tɛ ga.rro.taie°n°t°
garrotais /ɡaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɡa.ʁo.tɛ ga.rro.tais°
garrotais /ɡaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɡa.ʁo.tɛ ga.rro.tais°
garrotait /ɡaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɡa.ʁo.tɛ ga.rro.tait°
garrotant /ɡaʁotɑ̃/ participe, present ɡa.ʁo.tɑ̃ ga.rro.tant°
garrotas /ɡaʁota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɡa.ʁo.ta ga.rro.tas°
garrotasse /ɡaʁotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɡa.ʁo.tas ga.rro.tasse°
garrotassent /ɡaʁotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɡa.ʁo.tas ga.rro.tasse°n°t°
garrotasses /ɡaʁotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɡa.ʁo.tas ga.rro.tasse°s°
garrotassiez /ɡaʁotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɡa.ʁo.ta.sje ga.rro.ta.ssiez
garrotassions /ɡaʁotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɡa.ʁo.ta.sjɔ̃ ga.rro.ta.ssions°
garrote /ɡaʁɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɡa.ʁɔt ga.rrote°
garrote /ɡaʁɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɡa.ʁɔt ga.rrote°
garrote /ɡaʁɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɡa.ʁɔt ga.rrote°
garrote /ɡaʁɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɡa.ʁɔt ga.rrote°
garrote /ɡaʁɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɡa.ʁɔt ga.rrote°
garrotent /ɡaʁɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɡa.ʁɔt ga.rrote°n°t°
garrotent /ɡaʁɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɡa.ʁɔt ga.rrote°n°t°
garroter /ɡaʁote/ infinitif ɡa.ʁo.te ga.rro.ter
garrotera /ɡaʁɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɡa.ʁɔ.tə.ʁa ga.rro.te.ra
garroterai /ɡaʁɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɡa.ʁɔ.tʁɛ ga.rro.te°rai
garroteraient /ɡaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɡa.ʁɔ.tə.ʁɛ ga.rro.te.raie°n°t°
garroterais /ɡaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɡa.ʁɔ.tə.ʁɛ ga.rro.te.rais°
garroterais /ɡaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɡa.ʁɔ.tə.ʁɛ ga.rro.te.rais°
garroterait /ɡaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɡa.ʁɔ.tə.ʁɛ ga.rro.te.rait°
garroteras /ɡaʁɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɡa.ʁɔ.tə.ʁa ga.rro.te.ras°
garroterez /ɡaʁɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɡa.ʁɔ.tə.ʁe ga.rro.te.rez
garroteriez /ɡaʁɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɡa.ʁɔ.tə.ʁje ga.rro.te.riez
garroterions /ɡaʁɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɡa.ʁɔ.tə.ʁjɔ̃ ga.rro.te.rions°
garroterons /ɡaʁɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɡa.ʁɔ.tə.ʁɔ̃ ga.rro.te.rons°
garroteront /ɡaʁɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɡa.ʁɔ.tə.ʁɔ̃ ga.rro.te.ront°
garrotes /ɡaʁɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɡa.ʁɔt ga.rrote°s°
garrotes /ɡaʁɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɡa.ʁɔt ga.rrote°s°
garrotez /ɡaʁote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɡa.ʁo.te ga.rro.tez
garrotez /ɡaʁote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɡa.ʁo.te ga.rro.tez
garrotiez /ɡaʁɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɡa.ʁɔ.tje ga.rro.tiez
garrotiez /ɡaʁɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɡa.ʁɔ.tje ga.rro.tiez
garrotions /ɡaʁɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɡa.ʁɔ.tjɔ̃ ga.rro.tions°
garrotions /ɡaʁɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɡa.ʁɔ.tjɔ̃ ga.rro.tions°
garrotons /ɡaʁotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɡa.ʁo.tɔ̃ ga.rro.tons°
garrotons /ɡaʁotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɡa.ʁo.tɔ̃ ga.rro.tons°
garrotâmes /ɡaʁotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɡa.ʁo.tam ga.rro.tâme°s°
garrotât /ɡaʁota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɡa.ʁo.ta ga.rro.tât°
garrotâtes /ɡaʁotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɡa.ʁo.tat ga.rro.tâte°s°
garrotèrent /ɡaʁotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɡa.ʁo.tɛʁ ga.rro.tère°n°t°
garroté /ɡaʁote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɡa.ʁo.te ga.rro.té
garrotée /ɡaʁote/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɡa.ʁo.te ga.rro.tée°
garrotées /ɡaʁote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɡa.ʁo.te ga.rro.tée°s°
garrotés /ɡaʁote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɡa.ʁo.te ga.rro.tés°