VER — masculin
/ɡaʁute/
Syllabes : ɡa.ʁu.te
Orthocode : ga.rou.ter
Définitions
-
1.
Circuler la nuit sous forme de garou.
Pris moins tôt il aurait dû garouter sept ans, toutes les nuits, dans sept paroisses.Garouter : Courir les chemins et hanter les croisées dans les ténèbres de la nuit, après être devenu garou.
Étymologie
De garou.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| garouta | /ɡaʁuta/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɡa.ʁu.ta | ga.rou.ta |
| garoutai | /ɡaʁutɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɡa.ʁu.tɛ | ga.rou.tai |
| garoutaient | /ɡaʁutɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tɛ | ga.rou.taie°n°t° |
| garoutais | /ɡaʁutɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɡa.ʁu.tɛ | ga.rou.tais° |
| garoutais | /ɡaʁutɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɡa.ʁu.tɛ | ga.rou.tais° |
| garoutait | /ɡaʁutɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɡa.ʁu.tɛ | ga.rou.tait° |
| garoutant | /ɡaʁutɑ̃/ | participe, present | ɡa.ʁu.tɑ̃ | ga.rou.tant° |
| garoutas | /ɡaʁuta/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɡa.ʁu.ta | ga.rou.tas° |
| garoutasse | /ɡaʁutas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɡa.ʁu.tas | ga.rou.tasse° |
| garoutassent | /ɡaʁutas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tas | ga.rou.tasse°n°t° |
| garoutasses | /ɡaʁutas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɡa.ʁu.tas | ga.rou.tasse°s° |
| garoutassiez | /ɡaʁutasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɡa.ʁu.ta.sje | ga.rou.ta.ssiez |
| garoutassions | /ɡaʁutasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɡa.ʁu.ta.sjɔ̃ | ga.rou.ta.ssions° |
| garoute | /ɡaʁut/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɡa.ʁut | ga.route° |
| garoute | /ɡaʁut/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɡa.ʁut | ga.route° |
| garoute | /ɡaʁut/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɡa.ʁut | ga.route° |
| garoute | /ɡaʁut/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɡa.ʁut | ga.route° |
| garoute | /ɡaʁut/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɡa.ʁut | ga.route° |
| garoutent | /ɡaʁut/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɡa.ʁut | ga.route°n°t° |
| garoutent | /ɡaʁut/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɡa.ʁut | ga.route°n°t° |
| garouter | /ɡaʁute/ | infinitif | ɡa.ʁu.te | ga.rou.ter |
| garoutera | /ɡaʁutəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɡa.ʁu.tə.ʁa | ga.rou.te.ra |
| garouterai | /ɡaʁutʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɡa.ʁu.tʁɛ | ga.rou.te°rai |
| garouteraient | /ɡaʁutəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tə.ʁɛ | ga.rou.te.raie°n°t° |
| garouterais | /ɡaʁutəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɡa.ʁu.tə.ʁɛ | ga.rou.te.rais° |
| garouterais | /ɡaʁutəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɡa.ʁu.tə.ʁɛ | ga.rou.te.rais° |
| garouterait | /ɡaʁutəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɡa.ʁu.tə.ʁɛ | ga.rou.te.rait° |
| garouteras | /ɡaʁutəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɡa.ʁu.tə.ʁa | ga.rou.te.ras° |
| garouterez | /ɡaʁutəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tə.ʁe | ga.rou.te.rez |
| garouteriez | /ɡaʁutəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tə.ʁje | ga.rou.te.riez |
| garouterions | /ɡaʁutəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tə.ʁjɔ̃ | ga.rou.te.rions° |
| garouterons | /ɡaʁutəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tə.ʁɔ̃ | ga.rou.te.rons° |
| garouteront | /ɡaʁutəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tə.ʁɔ̃ | ga.rou.te.ront° |
| garoutes | /ɡaʁut/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɡa.ʁut | ga.route°s° |
| garoutes | /ɡaʁut/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɡa.ʁut | ga.route°s° |
| garoutez | /ɡaʁute/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɡa.ʁu.te | ga.rou.tez |
| garoutez | /ɡaʁute/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɡa.ʁu.te | ga.rou.tez |
| garoutiez | /ɡaʁutje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tje | ga.rou.tiez |
| garoutiez | /ɡaʁutje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tje | ga.rou.tiez |
| garoutions | /ɡaʁutjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tjɔ̃ | ga.rou.tions° |
| garoutions | /ɡaʁutjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tjɔ̃ | ga.rou.tions° |
| garoutons | /ɡaʁutɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tɔ̃ | ga.rou.tons° |
| garoutons | /ɡaʁutɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tɔ̃ | ga.rou.tons° |
| garoutâmes | /ɡaʁutam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tam | ga.rou.tâme°s° |
| garoutât | /ɡaʁuta/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɡa.ʁu.ta | ga.rou.tât° |
| garoutâtes | /ɡaʁutat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tat | ga.rou.tâte°s° |
| garoutèrent | /ɡaʁutɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɡa.ʁu.tɛʁ | ga.rou.tère°n°t° |
| garouté | /ɡaʁute/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɡa.ʁu.te | ga.rou.té |