garguter

VER — masculin

/ɡaʁɡyte/

Syllabes : ɡaʁ.ɡy.te Orthocode : gar.gu.ter

Définitions

  1. 1. chasse Émettre des hoquets gutturaux, pour un daim.

Étymologie

Variante de gargoter.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
garguta /ɡaʁɡyta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.ta gar.gu.ta
gargutai /ɡaʁɡytɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.tɛ gar.gu.tai
gargutaient /ɡaʁɡytɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tɛ gar.gu.taie°n°t°
gargutais /ɡaʁɡytɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.tɛ gar.gu.tais°
gargutais /ɡaʁɡytɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.tɛ gar.gu.tais°
gargutait /ɡaʁɡytɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.tɛ gar.gu.tait°
gargutant /ɡaʁɡytɑ̃/ participe, present ɡaʁ.ɡy.tɑ̃ gar.gu.tant°
gargutas /ɡaʁɡyta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.ta gar.gu.tas°
gargutasse /ɡaʁɡytas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.tas gar.gu.tasse°
gargutassent /ɡaʁɡytas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tas gar.gu.tasse°n°t°
gargutasses /ɡaʁɡytas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.tas gar.gu.tasse°s°
gargutassiez /ɡaʁɡytasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.ta.sje gar.gu.ta.ssiez
gargutassions /ɡaʁɡytasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.ta.sjɔ̃ gar.gu.ta.ssions°
gargute /ɡaʁɡyt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɡaʁ.ɡyt gar.gute°
gargute /ɡaʁɡyt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɡaʁ.ɡyt gar.gute°
gargute /ɡaʁɡyt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɡaʁ.ɡyt gar.gute°
gargute /ɡaʁɡyt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɡaʁ.ɡyt gar.gute°
gargute /ɡaʁɡyt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɡaʁ.ɡyt gar.gute°
gargutent /ɡaʁɡyt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɡaʁ.ɡyt gar.gute°n°t°
gargutent /ɡaʁɡyt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɡaʁ.ɡyt gar.gute°n°t°
garguter /ɡaʁɡyte/ infinitif ɡaʁ.ɡy.te gar.gu.ter
gargutera /ɡaʁɡytəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.tə.ʁa gar.gu.te.ra
garguterai /ɡaʁɡytʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.tʁɛ gar.gu.te°rai
garguteraient /ɡaʁɡytəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tə.ʁɛ gar.gu.te.raie°n°t°
garguterais /ɡaʁɡytəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.tə.ʁɛ gar.gu.te.rais°
garguterais /ɡaʁɡytəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.tə.ʁɛ gar.gu.te.rais°
garguterait /ɡaʁɡytəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.tə.ʁɛ gar.gu.te.rait°
garguteras /ɡaʁɡytəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.tə.ʁa gar.gu.te.ras°
garguterez /ɡaʁɡytəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tə.ʁe gar.gu.te.rez
garguteriez /ɡaʁɡytəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tə.ʁje gar.gu.te.riez
garguterions /ɡaʁɡytəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tə.ʁjɔ̃ gar.gu.te.rions°
garguterons /ɡaʁɡytəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tə.ʁɔ̃ gar.gu.te.rons°
garguteront /ɡaʁɡytəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tə.ʁɔ̃ gar.gu.te.ront°
gargutes /ɡaʁɡyt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɡaʁ.ɡyt gar.gute°s°
gargutes /ɡaʁɡyt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɡaʁ.ɡyt gar.gute°s°
gargutez /ɡaʁɡyte/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.te gar.gu.tez
gargutez /ɡaʁɡyte/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.te gar.gu.tez
gargutiez /ɡaʁɡytje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tje gar.gu.tiez
gargutiez /ɡaʁɡytje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tje gar.gu.tiez
gargutions /ɡaʁɡytjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tjɔ̃ gar.gu.tions°
gargutions /ɡaʁɡytjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tjɔ̃ gar.gu.tions°
gargutons /ɡaʁɡytɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tɔ̃ gar.gu.tons°
gargutons /ɡaʁɡytɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tɔ̃ gar.gu.tons°
gargutâmes /ɡaʁɡytam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tam gar.gu.tâme°s°
gargutât /ɡaʁɡyta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɡaʁ.ɡy.ta gar.gu.tât°
gargutâtes /ɡaʁɡytat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tat gar.gu.tâte°s°
gargutèrent /ɡaʁɡytɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɡaʁ.ɡy.tɛʁ gar.gu.tère°n°t°
garguté /ɡaʁɡyte/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɡaʁ.ɡy.te gar.gu.té