Adjectif — épicène
/fylminatwaʁ/
Syllabes : fyl.mi.na.twaʁ
Orthocode : ful.mi.na.toire°
Définitions
-
1.
Qui fulmine.
Sentence fulminatoire.
Étymologie
Du latin ecclésiastique fulminatorius, tiré de fulminator, qui vient de fulminare, « fulminer ».
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| fulminatoire | /fylminatwaʁ/ | qualificatif, feminin, singulier | fyl.mi.na.twaʁ | ful.mi.na.toire° |
| fulminatoire | /fylminatwaʁ/ | qualificatif, masculin, singulier | fyl.mi.na.twaʁ | ful.mi.na.toire° |
| fulminatoire | /fylminatwaʁ/ | qualificatif, singulier | fyl.mi.na.twaʁ | ful.mi.na.toire° |