fulguriser

VER — épicène

/fylɡyʁize/

Syllabes : fyl.ɡy.ʁi.ze Orthocode : ful.gu.ri.ser

Définitions

  1. 1. Mot plaisant dit pour foudroyer.
    À nos vaisseaux pulvérisés Joignez des corps fulgurisés.

Étymologie

Du latin fulgur (« foudre »).

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
fulgurisa /fylɡyʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.za ful.gu.ri.sa
fulgurisai /fylɡyʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.zɛ ful.gu.ri.sai
fulgurisaient /fylɡyʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zɛ ful.gu.ri.saie°n°t°
fulgurisais /fylɡyʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.zɛ ful.gu.ri.sais°
fulgurisais /fylɡyʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.zɛ ful.gu.ri.sais°
fulgurisait /fylɡyʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.zɛ ful.gu.ri.sait°
fulgurisant /fylɡyʁizɑ̃/ participe, present fyl.ɡy.ʁi.zɑ̃ ful.gu.ri.sant°
fulgurisas /fylɡyʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.za ful.gu.ri.sas°
fulgurisasse /fylɡyʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.zas ful.gu.ri.sasse°
fulgurisassent /fylɡyʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zas ful.gu.ri.sasse°n°t°
fulgurisasses /fylɡyʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.zas ful.gu.ri.sasse°s°
fulgurisassiez /fylɡyʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.za.sje ful.gu.ri.sa.ssiez
fulgurisassions /fylɡyʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.za.sjɔ̃ ful.gu.ri.sa.ssions°
fulgurise /fylɡyʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier fyl.ɡy.ʁiz ful.gu.rise°
fulgurise /fylɡyʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier fyl.ɡy.ʁiz ful.gu.rise°
fulgurise /fylɡyʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier fyl.ɡy.ʁiz ful.gu.rise°
fulgurise /fylɡyʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier fyl.ɡy.ʁiz ful.gu.rise°
fulgurise /fylɡyʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier fyl.ɡy.ʁiz ful.gu.rise°
fulgurisent /fylɡyʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁiz ful.gu.rise°n°t°
fulgurisent /fylɡyʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁiz ful.gu.rise°n°t°
fulguriser /fylɡyʁize/ infinitif fyl.ɡy.ʁi.ze ful.gu.ri.ser
fulgurisera /fylɡyʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.zə.ʁa ful.gu.ri.se.ra
fulguriserai /fylɡyʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.zə.ʁɛ ful.gu.ri.se.rai
fulguriseraient /fylɡyʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zə.ʁɛ ful.gu.ri.se.raie°n°t°
fulguriserais /fylɡyʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.zə.ʁɛ ful.gu.ri.se.rais°
fulguriserais /fylɡyʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.zə.ʁɛ ful.gu.ri.se.rais°
fulguriserait /fylɡyʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.zə.ʁɛ ful.gu.ri.se.rait°
fulguriseras /fylɡyʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.zə.ʁa ful.gu.ri.se.ras°
fulguriserez /fylɡyʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zə.ʁe ful.gu.ri.se.rez
fulguriseriez /fylɡyʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zə.ʁje ful.gu.ri.se.riez
fulguriserions /fylɡyʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zə.ʁjɔ̃ ful.gu.ri.se.rions°
fulguriserons /fylɡyʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zə.ʁɔ̃ ful.gu.ri.se.rons°
fulguriseront /fylɡyʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zə.ʁɔ̃ ful.gu.ri.se.ront°
fulgurises /fylɡyʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier fyl.ɡy.ʁiz ful.gu.rise°s°
fulgurises /fylɡyʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier fyl.ɡy.ʁiz ful.gu.rise°s°
fulgurisez /fylɡyʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.ze ful.gu.ri.sez
fulgurisez /fylɡyʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.ze ful.gu.ri.sez
fulgurisiez /fylɡyʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zje ful.gu.ri.siez
fulgurisiez /fylɡyʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zje ful.gu.ri.siez
fulgurisions /fylɡyʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zjɔ̃ ful.gu.ri.sions°
fulgurisions /fylɡyʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zjɔ̃ ful.gu.ri.sions°
fulgurisons /fylɡyʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zɔ̃ ful.gu.ri.sons°
fulgurisons /fylɡyʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zɔ̃ ful.gu.ri.sons°
fulgurisâmes /fylɡyʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zam ful.gu.ri.sâme°s°
fulgurisât /fylɡyʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier fyl.ɡy.ʁi.za ful.gu.ri.sât°
fulgurisâtes /fylɡyʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zat ful.gu.ri.sâte°s°
fulgurisèrent /fylɡyʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel fyl.ɡy.ʁi.zɛʁ ful.gu.ri.sère°n°t°
fulgurisé /fylɡyʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin fyl.ɡy.ʁi.ze ful.gu.ri.sé
fulgurisée /fylɡyʁize/ participe, passe_simple, singulier, feminin fyl.ɡy.ʁi.ze ful.gu.ri.sée°
fulgurisées /fylɡyʁize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin fyl.ɡy.ʁi.ze ful.gu.ri.sée°s°
fulgurisés /fylɡyʁize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin fyl.ɡy.ʁi.ze ful.gu.ri.sés°