fortitrer

VER — masculin

/fɔʁtitʁe/

Syllabes : fɔʁ.ti.tʁe Orthocode : for.ti.trer

Définitions

  1. 1. chasse Un cerf fortitre, quand il évite de passer près des chiens frais et des relais.
    Le cerf a fortitré deux fois.

Étymologie

De fors, « hors », et titre ou tiltre, ancien terme de chasse qui exprimait le lieu où les chiens étaient attitrés, mis sur la voie.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
fortitra /fɔʁtitʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁa for.ti.tra
fortitrai /fɔʁtitʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁɛ for.ti.trai
fortitraient /fɔʁtitʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁɛ for.ti.traie°n°t°
fortitrais /fɔʁtitʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁɛ for.ti.trais°
fortitrais /fɔʁtitʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁɛ for.ti.trais°
fortitrait /fɔʁtitʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁɛ for.ti.trait°
fortitrant /fɔʁtitʁɑ̃/ participe, present fɔʁ.ti.tʁɑ̃ for.ti.trant°
fortitras /fɔʁtitʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁa for.ti.tras°
fortitrasse /fɔʁtitʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁas for.ti.trasse°
fortitrassent /fɔʁtitʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁas for.ti.trasse°n°t°
fortitrasses /fɔʁtitʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁas for.ti.trasse°s°
fortitrassiez /fɔʁtitʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁa.sje for.ti.tra.ssiez
fortitrassions /fɔʁtitʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁa.sjɔ̃ for.ti.tra.ssions°
fortitre /fɔʁtitʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier fɔʁ.titʁ for.titre°
fortitre /fɔʁtitʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier fɔʁ.titʁ for.titre°
fortitre /fɔʁtitʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier fɔʁ.titʁ for.titre°
fortitre /fɔʁtitʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier fɔʁ.titʁ for.titre°
fortitre /fɔʁtitʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier fɔʁ.titʁ for.titre°
fortitrent /fɔʁtitʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel fɔʁ.titʁ for.titre°n°t°
fortitrent /fɔʁtitʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel fɔʁ.titʁ for.titre°n°t°
fortitrer /fɔʁtitʁe/ infinitif fɔʁ.ti.tʁe for.ti.trer
fortitrera /fɔʁtitʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁə.ʁa for.ti.tre.ra
fortitrerai /fɔʁtitʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁə.ʁɛ for.ti.tre.rai
fortitreraient /fɔʁtitʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁə.ʁɛ for.ti.tre.raie°n°t°
fortitrerais /fɔʁtitʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁə.ʁɛ for.ti.tre.rais°
fortitrerais /fɔʁtitʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁə.ʁɛ for.ti.tre.rais°
fortitrerait /fɔʁtitʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁə.ʁɛ for.ti.tre.rait°
fortitreras /fɔʁtitʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁə.ʁa for.ti.tre.ras°
fortitrerez /fɔʁtitʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁə.ʁe for.ti.tre.rez
fortitreriez /fɔʁtitʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁə.ʁje for.ti.tre.riez
fortitrerions /fɔʁtitʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁə.ʁjɔ̃ for.ti.tre.rions°
fortitrerons /fɔʁtitʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁə.ʁɔ̃ for.ti.tre.rons°
fortitreront /fɔʁtitʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁə.ʁɔ̃ for.ti.tre.ront°
fortitres /fɔʁtitʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier fɔʁ.titʁ for.titre°s°
fortitres /fɔʁtitʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier fɔʁ.titʁ for.titre°s°
fortitrez /fɔʁtitʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁe for.ti.trez
fortitrez /fɔʁtitʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁe for.ti.trez
fortitriez /fɔʁtitʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁje for.ti.triez
fortitriez /fɔʁtitʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁje for.ti.triez
fortitrions /fɔʁtitʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁjɔ̃ for.ti.trions°
fortitrions /fɔʁtitʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁjɔ̃ for.ti.trions°
fortitrons /fɔʁtitʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁɔ̃ for.ti.trons°
fortitrons /fɔʁtitʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁɔ̃ for.ti.trons°
fortitrâmes /fɔʁtitʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁam for.ti.trâme°s°
fortitrât /fɔʁtitʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier fɔʁ.ti.tʁa for.ti.trât°
fortitrâtes /fɔʁtitʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁat for.ti.trâte°s°
fortitrèrent /fɔʁtitʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel fɔʁ.ti.tʁɛʁ for.ti.trère°n°t°
fortitré /fɔʁtitʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin fɔʁ.ti.tʁe for.ti.tré