VER — épicène
/fɔʁʒyʒe/
Syllabes : fɔʁ.ʒy.ʒe
Orthocode : for.ju.ger
Définitions
- 1. Dépouiller quelqu’un d’un droit, d’une propriété, par sentence judiciaire, déposséder.
Étymologie
De l’ancien français forjugier (« bannir, dépouiller de ses droits ») → voir for- et juger.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| forjuge | /fɔʁʒyʒ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | fɔʁ.ʒyʒ | for.juge |
| forjuge | /fɔʁʒyʒ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | fɔʁ.ʒyʒ | for.juge |
| forjuge | /fɔʁʒyʒ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | fɔʁ.ʒyʒ | for.juge |
| forjuge | /fɔʁʒyʒ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | fɔʁ.ʒyʒ | for.juge |
| forjuge | /fɔʁʒyʒ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | fɔʁ.ʒyʒ | for.juge |
| forjugea | /fɔʁʒyʒa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒa | for.ju.gea |
| forjugeai | /fɔʁʒyʒɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒɛ | for.ju.geai |
| forjugeaient | /fɔʁʒyʒɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒɛ | for.ju.geaie°n°t° |
| forjugeais | /fɔʁʒyʒɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒɛ | for.ju.geais° |
| forjugeais | /fɔʁʒyʒɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒɛ | for.ju.geais° |
| forjugeait | /fɔʁʒyʒɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒɛ | for.ju.geait° |
| forjugeant | /fɔʁʒyʒɑ̃/ | participe, present | fɔʁ.ʒy.ʒɑ̃ | for.ju.geant° |
| forjugeas | /fɔʁʒyʒa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒa | for.ju.geas° |
| forjugeasse | /fɔʁʒyʒas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒas | for.ju.geasse° |
| forjugeassent | /fɔʁʒyʒas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒas | for.ju.geasse°n°t° |
| forjugeasses | /fɔʁʒyʒas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒas | for.ju.geasse°s° |
| forjugeassiez | /fɔʁʒyʒasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒa.sje | for.ju.gea.ssiez |
| forjugeassions | /fɔʁʒyʒasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒa.sjɔ̃ | for.ju.gea.ssions° |
| forjugent | /fɔʁʒyʒ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | fɔʁ.ʒyʒ | for.jugen°t° |
| forjugent | /fɔʁʒyʒ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | fɔʁ.ʒyʒ | for.jugen°t° |
| forjugeons | /fɔʁʒyʒɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒɔ̃ | for.ju.geons° |
| forjugeons | /fɔʁʒyʒɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒɔ̃ | for.ju.geons° |
| forjuger | /fɔʁʒyʒe/ | infinitif | fɔʁ.ʒy.ʒe | for.ju.ger |
| forjugera | /fɔʁʒyʒəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒə.ʁa | for.ju.ge.ra |
| forjugerai | /fɔʁʒyʒəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒə.ʁɛ | for.ju.ge.rai |
| forjugeraient | /fɔʁʒyʒəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒə.ʁɛ | for.ju.ge.raie°n°t° |
| forjugerais | /fɔʁʒyʒəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒə.ʁɛ | for.ju.ge.rais° |
| forjugerais | /fɔʁʒyʒəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒə.ʁɛ | for.ju.ge.rais° |
| forjugerait | /fɔʁʒyʒəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒə.ʁɛ | for.ju.ge.rait° |
| forjugeras | /fɔʁʒyʒəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒə.ʁa | for.ju.ge.ras° |
| forjugerez | /fɔʁʒyʒəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒə.ʁe | for.ju.ge.rez |
| forjugeriez | /fɔʁʒyʒəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒə.ʁje | for.ju.ge.riez |
| forjugerions | /fɔʁʒyʒəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒə.ʁjɔ̃ | for.ju.ge.rions° |
| forjugerons | /fɔʁʒyʒəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒə.ʁɔ̃ | for.ju.ge.rons° |
| forjugeront | /fɔʁʒyʒəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒə.ʁɔ̃ | for.ju.ge.ront° |
| forjuges | /fɔʁʒyʒ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | fɔʁ.ʒyʒ | for.juges° |
| forjuges | /fɔʁʒyʒ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | fɔʁ.ʒyʒ | for.juges° |
| forjugez | /fɔʁʒyʒe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒe | for.ju.gez |
| forjugez | /fɔʁʒyʒe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒe | for.ju.gez |
| forjugeâmes | /fɔʁʒyʒam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒam | for.ju.geâme°s° |
| forjugeât | /fɔʁʒyʒa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | fɔʁ.ʒy.ʒa | for.ju.geât° |
| forjugeâtes | /fɔʁʒyʒat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒat | for.ju.geâte°s° |
| forjugiez | /fɔʁʒyʒje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒje | for.ju.giez |
| forjugiez | /fɔʁʒyʒje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒje | for.ju.giez |
| forjugions | /fɔʁʒyʒjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒjɔ̃ | for.ju.gions° |
| forjugions | /fɔʁʒyʒjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒjɔ̃ | for.ju.gions° |
| forjugèrent | /fɔʁʒyʒɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | fɔʁ.ʒy.ʒɛʁ | for.ju.gère°n°t° |
| forjugé | /fɔʁʒyʒe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | fɔʁ.ʒy.ʒe | for.ju.gé |
| forjugée | /fɔʁʒyʒe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | fɔʁ.ʒy.ʒe | for.ju.gée° |
| forjugées | /fɔʁʒyʒe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | fɔʁ.ʒy.ʒe | for.ju.gée°s° |
| forjugés | /fɔʁʒyʒe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | fɔʁ.ʒy.ʒe | for.ju.gés° |