VER — masculin
/fɔʁɥiʁ/
Syllabes : fɔ.ʁɥiʁ
Orthocode : fo.rhuir
Définitions
-
1.
Rappeler les chiens avec un instrument de musique.
Forhuir du cor.Rien n'accoutume mieux les chiens à obéir, quand on les forhuit pour les mettre sur le droit.
Étymologie
Dérivé de huir, avec le préfixe for-.
Synonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| forhui | /fɔʁɥi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | fɔ.ʁɥi | fo.rhui |
| forhuir | /fɔʁɥiʁ/ | infinitif | fɔ.ʁɥiʁ | fo.rhuir |
| forhuira | /fɔʁɥiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | fɔ.ʁɥi.ʁa | fo.rhui.ra |
| forhuirai | /fɔʁɥiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | fɔ.ʁɥi.ʁɛ | fo.rhui.rai |
| forhuiraient | /fɔʁɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.ʁɛ | fo.rhui.raie°n°t° |
| forhuirais | /fɔʁɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | fɔ.ʁɥi.ʁɛ | fo.rhui.rais° |
| forhuirais | /fɔʁɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | fɔ.ʁɥi.ʁɛ | fo.rhui.rais° |
| forhuirait | /fɔʁɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | fɔ.ʁɥi.ʁɛ | fo.rhui.rait° |
| forhuiras | /fɔʁɥiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | fɔ.ʁɥi.ʁa | fo.rhui.ras° |
| forhuirent | /fɔʁɥiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | fɔ.ʁɥiʁ | fo.rhuire°n°t° |
| forhuirez | /fɔʁɥiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.ʁe | fo.rhui.rez |
| forhuiriez | /fɔʁɥiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.ʁje | fo.rhui.riez |
| forhuirions | /fɔʁɥiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.ʁjɔ̃ | fo.rhui.rions° |
| forhuirons | /fɔʁɥiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.ʁɔ̃ | fo.rhui.rons° |
| forhuiront | /fɔʁɥiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.ʁɔ̃ | fo.rhui.ront° |
| forhuis | /fɔʁɥi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | fɔ.ʁɥi | fo.rhuis° |
| forhuis | /fɔʁɥi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | fɔ.ʁɥi | fo.rhuis° |
| forhuis | /fɔʁɥi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | fɔ.ʁɥi | fo.rhuis° |
| forhuis | /fɔʁɥi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | fɔ.ʁɥi | fo.rhuis° |
| forhuis | /fɔʁɥi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | fɔ.ʁɥi | fo.rhuis° |
| forhuissaient | /fɔʁɥisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.sɛ | fo.rhui.ssaie°n°t° |
| forhuissais | /fɔʁɥisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | fɔ.ʁɥi.sɛ | fo.rhui.ssais° |
| forhuissais | /fɔʁɥisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | fɔ.ʁɥi.sɛ | fo.rhui.ssais° |
| forhuissait | /fɔʁɥisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | fɔ.ʁɥi.sɛ | fo.rhui.ssait° |
| forhuissant | /fɔʁɥisɑ̃/ | participe, present | fɔ.ʁɥi.sɑ̃ | fo.rhui.ssant° |
| forhuisse | /fɔʁɥis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | fɔ.ʁɥis | fo.rhuisse° |
| forhuisse | /fɔʁɥis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | fɔ.ʁɥis | fo.rhuisse° |
| forhuisse | /fɔʁɥis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | fɔ.ʁɥis | fo.rhuisse° |
| forhuissent | /fɔʁɥis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | fɔ.ʁɥis | fo.rhuisse°n°t° |
| forhuissent | /fɔʁɥis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | fɔ.ʁɥis | fo.rhuisse°n°t° |
| forhuissent | /fɔʁɥis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | fɔ.ʁɥis | fo.rhuisse°n°t° |
| forhuisses | /fɔʁɥis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | fɔ.ʁɥis | fo.rhuisse°s° |
| forhuisses | /fɔʁɥis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | fɔ.ʁɥis | fo.rhuisse°s° |
| forhuissez | /fɔʁɥise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.se | fo.rhui.ssez |
| forhuissez | /fɔʁɥise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.se | fo.rhui.ssez |
| forhuissiez | /fɔʁɥisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.sje | fo.rhui.ssiez |
| forhuissiez | /fɔʁɥisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.sje | fo.rhui.ssiez |
| forhuissiez | /fɔʁɥisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.sje | fo.rhui.ssiez |
| forhuissions | /fɔʁɥisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.sjɔ̃ | fo.rhui.ssions° |
| forhuissions | /fɔʁɥisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.sjɔ̃ | fo.rhui.ssions° |
| forhuissions | /fɔʁɥisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.sjɔ̃ | fo.rhui.ssions° |
| forhuissons | /fɔʁɥisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.sɔ̃ | fo.rhui.ssons° |
| forhuissons | /fɔʁɥisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | fɔ.ʁɥi.sɔ̃ | fo.rhui.ssons° |
| forhuit | /fɔʁɥi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | fɔ.ʁɥi | fo.rhuit° |
| forhuit | /fɔʁɥi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | fɔ.ʁɥi | fo.rhuit° |
| forhuîmes | /fɔʁɥim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | fɔ.ʁɥim | fo.rhuîme°s° |
| forhuît | /fɔʁɥi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | fɔ.ʁɥi | fo.rhuît° |
| forhuîtes | /fɔʁɥit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | fɔ.ʁɥit | fo.rhuîte°s° |