VER — épicène
/finitize/
Syllabes : fi.ni.ti.ze
Orthocode : fi.ni.ti.ser
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Rendre fini.
A tel point que l'on pouvait douter que la phénoménologie puisse penser l'infini comme tel, sans aussitôt le «phénoménaliser», c'est-à-dire le «finitiser» ou l'«indéfiniser».Parce qu'elle est infiniment surpassée par la puissance de l'Un, l'Intelligence ne peut que finitiser cette infinité.
Étymologie
De fini, avec le suffixe -iser.
Antonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| finitisa | /finitiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | fi.ni.ti.za | fi.ni.ti.sa |
| finitisai | /finitizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | fi.ni.ti.zɛ | fi.ni.ti.sai |
| finitisaient | /finitizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | fi.ni.ti.zɛ | fi.ni.ti.saie°n°t° |
| finitisais | /finitizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | fi.ni.ti.zɛ | fi.ni.ti.sais° |
| finitisais | /finitizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | fi.ni.ti.zɛ | fi.ni.ti.sais° |
| finitisait | /finitizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | fi.ni.ti.zɛ | fi.ni.ti.sait° |
| finitisant | /finitizɑ̃/ | participe, present | fi.ni.ti.zɑ̃ | fi.ni.ti.sant° |
| finitisas | /finitiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | fi.ni.ti.za | fi.ni.ti.sas° |
| finitisasse | /finitizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | fi.ni.ti.zas | fi.ni.ti.sasse° |
| finitisassent | /finitizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | fi.ni.ti.zas | fi.ni.ti.sasse°n°t° |
| finitisasses | /finitizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | fi.ni.ti.zas | fi.ni.ti.sasse°s° |
| finitisassiez | /finitizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | fi.ni.ti.za.sje | fi.ni.ti.sa.ssiez |
| finitisassions | /finitizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | fi.ni.ti.za.sjɔ̃ | fi.ni.ti.sa.ssions° |
| finitise | /finitiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | fi.ni.tiz | fi.ni.tise° |
| finitise | /finitiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | fi.ni.tiz | fi.ni.tise° |
| finitise | /finitiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | fi.ni.tiz | fi.ni.tise° |
| finitise | /finitiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | fi.ni.tiz | fi.ni.tise° |
| finitise | /finitiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | fi.ni.tiz | fi.ni.tise° |
| finitisent | /finitiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | fi.ni.tiz | fi.ni.tise°n°t° |
| finitisent | /finitiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | fi.ni.tiz | fi.ni.tise°n°t° |
| finitiser | /finitize/ | infinitif | fi.ni.ti.ze | fi.ni.ti.ser |
| finitisera | /finitizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | fi.ni.ti.zə.ʁa | fi.ni.ti.se.ra |
| finitiserai | /finitizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | fi.ni.ti.zə.ʁɛ | fi.ni.ti.se.rai |
| finitiseraient | /finitizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | fi.ni.ti.zə.ʁɛ | fi.ni.ti.se.raie°n°t° |
| finitiserais | /finitizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | fi.ni.ti.zə.ʁɛ | fi.ni.ti.se.rais° |
| finitiserais | /finitizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | fi.ni.ti.zə.ʁɛ | fi.ni.ti.se.rais° |
| finitiserait | /finitizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | fi.ni.ti.zə.ʁɛ | fi.ni.ti.se.rait° |
| finitiseras | /finitizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | fi.ni.ti.zə.ʁa | fi.ni.ti.se.ras° |
| finitiserez | /finitizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | fi.ni.ti.zə.ʁe | fi.ni.ti.se.rez |
| finitiseriez | /finitizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | fi.ni.ti.zə.ʁje | fi.ni.ti.se.riez |
| finitiserions | /finitizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | fi.ni.ti.zə.ʁjɔ̃ | fi.ni.ti.se.rions° |
| finitiserons | /finitizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | fi.ni.ti.zə.ʁɔ̃ | fi.ni.ti.se.rons° |
| finitiseront | /finitizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | fi.ni.ti.zə.ʁɔ̃ | fi.ni.ti.se.ront° |
| finitises | /finitiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | fi.ni.tiz | fi.ni.tise°s° |
| finitises | /finitiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | fi.ni.tiz | fi.ni.tise°s° |
| finitisez | /finitize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | fi.ni.ti.ze | fi.ni.ti.sez |
| finitisez | /finitize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | fi.ni.ti.ze | fi.ni.ti.sez |
| finitisiez | /finitizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | fi.ni.ti.zje | fi.ni.ti.siez |
| finitisiez | /finitizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | fi.ni.ti.zje | fi.ni.ti.siez |
| finitisions | /finitizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | fi.ni.ti.zjɔ̃ | fi.ni.ti.sions° |
| finitisions | /finitizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | fi.ni.ti.zjɔ̃ | fi.ni.ti.sions° |
| finitisons | /finitizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | fi.ni.ti.zɔ̃ | fi.ni.ti.sons° |
| finitisons | /finitizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | fi.ni.ti.zɔ̃ | fi.ni.ti.sons° |
| finitisâmes | /finitizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | fi.ni.ti.zam | fi.ni.ti.sâme°s° |
| finitisât | /finitiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | fi.ni.ti.za | fi.ni.ti.sât° |
| finitisâtes | /finitizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | fi.ni.ti.zat | fi.ni.ti.sâte°s° |
| finitisèrent | /finitizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | fi.ni.ti.zɛʁ | fi.ni.ti.sère°n°t° |
| finitisé | /finitize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | fi.ni.ti.ze | fi.ni.ti.sé |
| finitisée | /finitize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | fi.ni.ti.ze | fi.ni.ti.sée° |
| finitisées | /finitize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | fi.ni.ti.ze | fi.ni.ti.sée°s° |
| finitisés | /finitize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | fi.ni.ti.ze | fi.ni.ti.sés° |