Adjectif — épicène
/ɛzylseʁatif/
Syllabes : ɛ.zyl.se.ʁa.tif
Orthocode : e.xul.cé.ra.tif
Définitions
- 1. Qui est capable d’exulcérer.
Étymologie
Dérivé de exulcération, avec le suffixe -if, par substitution de suffixe.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| exulcératif | /ɛzylseʁatif/ | qualificatif, singulier | ɛ.zyl.se.ʁa.tif | e.xul.cé.ra.tif |
| exulcératif | /ɛzylseʁatif/ | qualificatif, masculin, singulier | ɛ.zyl.se.ʁa.tif | e.xul.cé.ra.tif |
| exulcératif | /ɛzylseʁatif/ | qualificatif, feminin, singulier | ɛ.zyl.se.ʁa.tif | e.xul.cé.ra.tif |