(s') extasier

VER:pron — épicène

/ɛkstazje/

Syllabes : ɛks.ta.zje Orthocode : exx².ta.sier

Fréquence

4.2 composite /M
1.5 OpenSubtitles
10.8 Frantext
3.9 LM10
2.2 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Être dans une sorte d’extase, être saisi d’une vive admiration.
    Aussi, maître Mac Nap s’extasiait-il souvent et félicitait-il son lieutenant d’avoir découvert ce territoire béni du ciel, …
    La promenade fut aménagée pour le bonheur des promeneurs : piste cyclable, crottoirs pour toutous à sa mémère, bancs nombreux et propres permettant de s'extasier devant l’ire des marées.
    Le maire de Paris, Bertrand Delanoë, s’extasiait sur sa dernière trouvaille : Autolib’, avec son moteur électrique, qui — jurait-il alors dans « Le Parisien » — allait « rendre la ville plus libre, plus accessible, plus adaptée à tous les usages ».
  2. 2. rare Ravir d’extase.
    Les couleurs, les draperies, le peintre, tout correspond aux moindres gestes du modèle et les résume, les épanouit — les extasie.

Étymologie

Du grec ancien ἔκστασις, ékstasis (« transport »).

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') extasia /ɛkstazja/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛks.ta.zja ex².ta.sia
(m') extasiai /ɛkstazjɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛks.ta.zjɛ ex².ta.siai
(s') extasiaient /ɛkstazjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛks.ta.zjɛ ex².ta.siaie°n°t°
(m') extasiais /ɛkstazjɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛks.ta.zjɛ ex².ta.siais°
(t') extasiais /ɛkstazjɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛks.ta.zjɛ ex².ta.siais°
(s') extasiait /ɛkstazjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛks.ta.zjɛ ex².ta.siait°
(s') extasiant /ɛkstazjɑ̃/ participe, present ɛks.ta.zjɑ̃ ex².ta.siant°
(t') extasias /ɛkstazja/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛks.ta.zja ex².ta.sias°
(m') extasiasse /ɛkstazjas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛks.ta.zjas ex².ta.siasse°
(s') extasiassent /ɛkstazjas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛks.ta.zjas ex².ta.siasse°n°t°
(t') extasiasses /ɛkstazjas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛks.ta.zjas ex².ta.siasse°s°
(vous) extasiassiez /ɛkstazjasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛks.ta.zja.sje ex².ta.sia.ssiez
(nous) extasiassions /ɛkstazjasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛks.ta.zja.sjɔ̃ ex².ta.sia.ssions°
(m') extasie /ɛkstazi/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛks.ta.zi ex².ta.sie°
(s') extasie /ɛkstazi/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛks.ta.zi ex².ta.sie°
(t') extasie /ɛkstazi/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛks.ta.zi ex².ta.sie°
(m') extasie /ɛkstazi/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛks.ta.zi ex².ta.sie°
(s') extasie /ɛkstazi/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛks.ta.zi ex².ta.sie°
(s') extasient /ɛkstazi/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛks.ta.zi ex².ta.sie°n°t°
(s') extasient /ɛkstazi/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛks.ta.zi ex².ta.sie°n°t°
(s') extasier /ɛkstazje/ infinitif ɛks.ta.zje exx².ta.sier
(s') extasiera /ɛkstaziʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛks.ta.zi.ʁa ex².ta.sie°.ra
(m') extasierai /ɛkstaziʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛks.ta.zi.ʁɛ ex².ta.sie°.rai
(s') extasieraient /ɛkstaziʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛks.ta.zi.ʁɛ ex².ta.sie°.raie°n°t°
(m') extasierais /ɛkstaziʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛks.ta.zi.ʁɛ ex².ta.sie°.rais°
(t') extasierais /ɛkstaziʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛks.ta.zi.ʁɛ ex².ta.sie°.rais°
(s') extasierait /ɛkstaziʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛks.ta.zi.ʁɛ ex².ta.sie°.rait°
(t') extasieras /ɛkstaziʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛks.ta.zi.ʁa ex².ta.sie°.ras°
(vous) extasierez /ɛkstaziʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛks.ta.zi.ʁe ex².ta.sie°.rez
(vous) extasieriez /ɛkstazjəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛks.ta.zjə.ʁje exx².ta.sie.riez
(nous) extasierions /ɛkstaziʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛks.ta.zi.ʁjɔ̃ ex².ta.sie°.rions°
(nous) extasierons /ɛkstaziʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛks.ta.zi.ʁɔ̃ ex².ta.sie°.rons°
(s') extasieront /ɛkstaziʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛks.ta.zi.ʁɔ̃ ex².ta.sie°.ront°
(t') extasies /ɛkstazi/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛks.ta.zi ex².ta.sie°s°
(t') extasies /ɛkstazi/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛks.ta.zi ex².ta.sie°s°
(vous) extasiez /ɛkstazje/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛks.ta.zje ex².ta.siez
(vous) extasiez /ɛkstazje/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛks.ta.zje ex².ta.siez
(vous) extasiiez /ɛkstazije/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛks.ta.zi.je ex².ta.si.iez
(vous) extasiiez /ɛkstazije/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛks.ta.zi.je ex².ta.si.iez
(nous) extasiions /ɛkstazijɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛks.ta.zi.jɔ̃ exx².ta.si.ions°
(nous) extasiions /ɛkstazijɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛks.ta.zi.jɔ̃ exx².ta.si.ions°
(nous) extasions /ɛkstazjɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛks.ta.zjɔ̃ ex².ta.sions°
(nous) extasions /ɛkstazjɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛks.ta.zjɔ̃ ex².ta.sions°
(nous) extasiâmes /ɛkstazjam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛks.ta.zjam ex².ta.siâme°s°
(s') extasiât /ɛkstazja/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛks.ta.zja ex².ta.siât°
(vous) extasiâtes /ɛkstazjat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛks.ta.zjat ex².ta.siâte°s°
(s') extasièrent /ɛkstazjɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛks.ta.zjɛʁ ex².ta.sière°n°t°
(s') extasié /ɛkstazje/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛks.ta.zje ex².ta.sié
(s') extasiée /ɛkstazje/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛks.ta.zje ex².ta.siée°
(s') extasiées /ɛkstazje/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛks.ta.zje ex².ta.siée°s°
(s') extasiés /ɛkstazje/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛks.ta.zje ex².ta.siés°