euskariser

VER — masculin

/øskaʁize/

Syllabes : øs.ka.ʁi.ze Orthocode : eus.ka.ri.ser

Définitions

  1. 1. rare Convertir au basque.
    Tusto veut dire, en basque, pourri (...) Il y a donc un véritable contre-sens dans la phrase, à moins qu’Oihenart ne se soit amusé, ce dont je le soupçonne, à euskariser le mot français tout.

Étymologie

Du basque euskara, « basque », avec le suffixe -iser.

Synonymes

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
euskarisa /øskaʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier øs.ka.ʁi.za eus.ka.ri.sa
euskarisai /øskaʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier øs.ka.ʁi.zɛ eus.ka.ri.sai
euskarisaient /øskaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zɛ eus.ka.ri.saie°n°t°
euskarisais /øskaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier øs.ka.ʁi.zɛ eus.ka.ri.sais°
euskarisais /øskaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier øs.ka.ʁi.zɛ eus.ka.ri.sais°
euskarisait /øskaʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier øs.ka.ʁi.zɛ eus.ka.ri.sait°
euskarisant /øskaʁizɑ̃/ participe, present øs.ka.ʁi.zɑ̃ eus.ka.ri.sant°
euskarisas /øskaʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier øs.ka.ʁi.za eus.ka.ri.sas°
euskarisasse /øskaʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier øs.ka.ʁi.zas eus.ka.ri.sasse°
euskarisassent /øskaʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zas eus.ka.ri.sasse°n°t°
euskarisasses /øskaʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier øs.ka.ʁi.zas eus.ka.ri.sasse°s°
euskarisassiez /øskaʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel øs.ka.ʁi.za.sje eus.ka.ri.sa.ssiez
euskarisassions /øskaʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel øs.ka.ʁi.za.sjɔ̃ eus.ka.ri.sa.ssions°
euskarise /øskaʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier øs.ka.ʁiz eus.ka.rise°
euskarise /øskaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier øs.ka.ʁiz eus.ka.rise°
euskarise /øskaʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier øs.ka.ʁiz eus.ka.rise°
euskarise /øskaʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier øs.ka.ʁiz eus.ka.rise°
euskarise /øskaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier øs.ka.ʁiz eus.ka.rise°
euskarisent /øskaʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel øs.ka.ʁiz eus.ka.rise°n°t°
euskarisent /øskaʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel øs.ka.ʁiz eus.ka.rise°n°t°
euskariser /øskaʁize/ infinitif øs.ka.ʁi.ze eus.ka.ri.ser
euskarisera /øskaʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier øs.ka.ʁi.zə.ʁa eus.ka.ri.se.ra
euskariserai /øskaʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier øs.ka.ʁi.zə.ʁɛ eus.ka.ri.se.rai
euskariseraient /øskaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zə.ʁɛ eus.ka.ri.se.raie°n°t°
euskariserais /øskaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier øs.ka.ʁi.zə.ʁɛ eus.ka.ri.se.rais°
euskariserais /øskaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier øs.ka.ʁi.zə.ʁɛ eus.ka.ri.se.rais°
euskariserait /øskaʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier øs.ka.ʁi.zə.ʁɛ eus.ka.ri.se.rait°
euskariseras /øskaʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier øs.ka.ʁi.zə.ʁa eus.ka.ri.se.ras°
euskariserez /øskaʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zə.ʁe eus.ka.ri.se.rez
euskariseriez /øskaʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zə.ʁje eus.ka.ri.se.riez
euskariserions /øskaʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zə.ʁjɔ̃ eus.ka.ri.se.rions°
euskariserons /øskaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zə.ʁɔ̃ eus.ka.ri.se.rons°
euskariseront /øskaʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zə.ʁɔ̃ eus.ka.ri.se.ront°
euskarises /øskaʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier øs.ka.ʁiz eus.ka.rise°s°
euskarises /øskaʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier øs.ka.ʁiz eus.ka.rise°s°
euskarisez /øskaʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel øs.ka.ʁi.ze eus.ka.ri.sez
euskarisez /øskaʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel øs.ka.ʁi.ze eus.ka.ri.sez
euskarisiez /øskaʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zje eus.ka.ri.siez
euskarisiez /øskaʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zje eus.ka.ri.siez
euskarisions /øskaʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zjɔ̃ eus.ka.ri.sions°
euskarisions /øskaʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zjɔ̃ eus.ka.ri.sions°
euskarisons /øskaʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zɔ̃ eus.ka.ri.sons°
euskarisons /øskaʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zɔ̃ eus.ka.ri.sons°
euskarisâmes /øskaʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zam eus.ka.ri.sâme°s°
euskarisât /øskaʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier øs.ka.ʁi.za eus.ka.ri.sât°
euskarisâtes /øskaʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zat eus.ka.ri.sâte°s°
euskarisèrent /øskaʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel øs.ka.ʁi.zɛʁ eus.ka.ri.sère°n°t°
euskarisé /øskaʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin øs.ka.ʁi.ze eus.ka.ri.sé