VER:pron
/ɛstʁɑ̃sine/
Syllabes : ɛs.tʁɑ̃.si.ne
Orthocode : es.tran.ci.ner
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Angoisser. Se morfondre, se dessécher à force de s’inquiéter.
Je me suis estranciné à force de t’attendre !Puis il prend un ton plus conciliant pour rattraper la situation : - Françoise, ça sert à rien de s’estranciner entre nous comme ça !Marius
- 2. Être trop serré, dans un vêtement par exemple.
-
3.
Être très ému, tout retourné, fébrile.
Ta tignasse grisonnante, elle s’y habituera. Tu coiffes la moustache. Au bout d’une semaine ou deux elle ne verra plus tes défauts. T’en seras tout estranciné.
Étymologie
De l’occitan ; voir estrasser.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (s') estrancinaient | /ɛstʁɑ̃sinɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛs.tʁɑ̃.si.nɛ | es.tran.ci.naie°n°t° |
| (m') estrancinais | /ɛstʁɑ̃sinɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛs.tʁɑ̃.si.nɛ | es.tran.ci.nais° |
| (t') estrancinais | /ɛstʁɑ̃sinɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛs.tʁɑ̃.si.nɛ | es.tran.ci.nais° |
| (s') estrancinait | /ɛstʁɑ̃sinɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɛs.tʁɑ̃.si.nɛ | es.tran.ci.nait° |
| (s') estrancinant | /ɛstʁɑ̃sinɑ̃/ | participe, present | ɛs.tʁɑ̃.si.nɑ̃ | es.tran.ci.nant° |
| (m') estrancinasse | /ɛstʁɑ̃sinas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɛs.tʁɑ̃.si.nas | es.tran.ci.nasse° |
| (s') estrancinassent | /ɛstʁɑ̃sinas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɛs.tʁɑ̃.si.nas | es.tran.ci.nasse°n°t° |
| (t') estrancinasses | /ɛstʁɑ̃sinas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɛs.tʁɑ̃.si.nas | es.tran.ci.nasse°s° |
| (m') estrancine | /ɛstʁɑ̃sin/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɛs.tʁɑ̃.sin | es.tran.cine° |
| (s') estrancine | /ɛstʁɑ̃sin/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɛs.tʁɑ̃.sin | es.tran.cine° |
| (t') estrancine | /ɛstʁɑ̃sin/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɛs.tʁɑ̃.sin | es.tran.cine° |
| (m') estrancine | /ɛstʁɑ̃sin/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɛs.tʁɑ̃.sin | es.tran.cine° |
| (s') estrancine | /ɛstʁɑ̃sin/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɛs.tʁɑ̃.sin | es.tran.cine° |
| (s') estrancinent | /ɛstʁɑ̃sin/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɛs.tʁɑ̃.sin | es.tran.cine°n°t° |
| (s') estrancinent | /ɛstʁɑ̃sin/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɛs.tʁɑ̃.sin | es.tran.cine°n°t° |
| (s') estranciner | /ɛstʁɑ̃sine/ | infinitif | ɛs.tʁɑ̃.si.ne | es.tran.ci.ner |
| (vous) estrancineriez | /ɛstʁɑ̃sinəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɛs.tʁɑ̃.si.nə.ʁje | es.tran.ci.ne.riez |
| (nous) estrancinerons | /ɛstʁɑ̃sinəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɛs.tʁɑ̃.si.nə.ʁɔ̃ | es.tran.ci.ne.rons° |
| (s') estrancineront | /ɛstʁɑ̃sinəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɛs.tʁɑ̃.si.nə.ʁɔ̃ | es.tran.ci.ne.ront° |
| (t') estrancines | /ɛstʁɑ̃sin/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɛs.tʁɑ̃.sin | es.tran.cine°s° |
| (t') estrancines | /ɛstʁɑ̃sin/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɛs.tʁɑ̃.sin | es.tran.cine°s° |
| (vous) estrancinâtes | /ɛstʁɑ̃sinat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɛs.tʁɑ̃.si.nat | es.tran.ci.nâte°s° |