esserter

VER — épicène

/ɛsɛʁte/

Syllabes : ɛ.sɛʁ.te Orthocode : e.sser.ter

Définitions

  1. 1. Essarter, défricher en arrachant les bois et les épines.

Étymologie

De essart.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
esserta /ɛsɛʁta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛ.sɛʁ.ta e.sser.ta
essertai /ɛsɛʁtɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛ.sɛʁ.tɛ e.sser.tai
essertaient /ɛsɛʁtɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tɛ e.sser.taie°n°t°
essertais /ɛsɛʁtɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ.sɛʁ.tɛ e.sser.tais°
essertais /ɛsɛʁtɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ.sɛʁ.tɛ e.sser.tais°
essertait /ɛsɛʁtɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ.sɛʁ.tɛ e.sser.tait°
essertant /ɛsɛʁtɑ̃/ participe, present ɛ.sɛʁ.tɑ̃ e.sser.tant°
essertas /ɛsɛʁta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛ.sɛʁ.ta e.sser.tas°
essertasse /ɛsɛʁtas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ.sɛʁ.tas e.sser.tasse°
essertassent /ɛsɛʁtas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tas e.sser.tasse°n°t°
essertasses /ɛsɛʁtas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ.sɛʁ.tas e.sser.tasse°s°
essertassiez /ɛsɛʁtasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.ta.sje e.sser.ta.ssiez
essertassions /ɛsɛʁtasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.ta.sjɔ̃ e.sser.ta.ssions°
esserte /ɛsɛʁt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛ.sɛʁt e.sserte°
esserte /ɛsɛʁt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛ.sɛʁt e.sserte°
esserte /ɛsɛʁt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛ.sɛʁt e.sserte°
esserte /ɛsɛʁt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛ.sɛʁt e.sserte°
esserte /ɛsɛʁt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛ.sɛʁt e.sserte°
essertent /ɛsɛʁt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛ.sɛʁt e.sserte°n°t°
essertent /ɛsɛʁt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛ.sɛʁt e.sserte°n°t°
esserter /ɛsɛʁte/ infinitif ɛ.sɛʁ.te e.sser.ter
essertera /ɛsɛʁtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛ.sɛʁ.tə.ʁa e.sser.te.ra
esserterai /ɛsɛʁtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛ.sɛʁ.tʁɛ e.sser.te°rai
esserteraient /ɛsɛʁtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tə.ʁɛ e.sser.te.raie°n°t°
esserterais /ɛsɛʁtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛ.sɛʁ.tə.ʁɛ e.sser.te.rais°
esserterais /ɛsɛʁtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛ.sɛʁ.tə.ʁɛ e.sser.te.rais°
esserterait /ɛsɛʁtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛ.sɛʁ.tə.ʁɛ e.sser.te.rait°
esserteras /ɛsɛʁtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛ.sɛʁ.tə.ʁa e.sser.te.ras°
esserterez /ɛsɛʁtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tə.ʁe e.sser.te.rez
esserteriez /ɛsɛʁtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tə.ʁje e.sser.te.riez
esserterions /ɛsɛʁtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tə.ʁjɔ̃ e.sser.te.rions°
esserterons /ɛsɛʁtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tə.ʁɔ̃ e.sser.te.rons°
esserteront /ɛsɛʁtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tə.ʁɔ̃ e.sser.te.ront°
essertes /ɛsɛʁt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛ.sɛʁt e.sserte°s°
essertes /ɛsɛʁt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛ.sɛʁt e.sserte°s°
essertez /ɛsɛʁte/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.te e.sser.tez
essertez /ɛsɛʁte/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.te e.sser.tez
essertiez /ɛsɛʁtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tje e.sser.tiez
essertiez /ɛsɛʁtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tje e.sser.tiez
essertions /ɛsɛʁtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tjɔ̃ e.sser.tions°
essertions /ɛsɛʁtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tjɔ̃ e.sser.tions°
essertons /ɛsɛʁtɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tɔ̃ e.sser.tons°
essertons /ɛsɛʁtɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tɔ̃ e.sser.tons°
essertâmes /ɛsɛʁtam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tam e.sser.tâme°s°
essertât /ɛsɛʁta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ.sɛʁ.ta e.sser.tât°
essertâtes /ɛsɛʁtat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tat e.sser.tâte°s°
essertèrent /ɛsɛʁtɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛ.sɛʁ.tɛʁ e.sser.tère°n°t°
esserté /ɛsɛʁte/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛ.sɛʁ.te e.sser.té
essertée /ɛsɛʁte/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛ.sɛʁ.te e.sser.tée°
essertées /ɛsɛʁte/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛ.sɛʁ.te e.sser.tée°s°
essertés /ɛsɛʁte/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛ.sɛʁ.te e.sser.tés°