essartir

VER — épicène

/ɛsaʁtiʁ/

Syllabes : ɛ.saʁ.tiʁ Orthocode : e.ssar.tir

Définitions

  1. 1. Essarter, défricher en arrachant les bois et les épines.

Étymologie

De essart.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
essarti /ɛsaʁti/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛ.saʁ.ti e.ssar.ti
essartie /ɛsaʁti/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛ.saʁ.ti e.ssar.tie°
essarties /ɛsaʁti/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛ.saʁ.ti e.ssar.tie°s°
essartir /ɛsaʁtiʁ/ infinitif ɛ.saʁ.tiʁ e.ssar.tir
essartira /ɛsaʁtiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛ.saʁ.ti.ʁa e.ssar.ti.ra
essartirai /ɛsaʁtiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛ.saʁ.ti.ʁɛ e.ssar.ti.rai
essartiraient /ɛsaʁtiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.ʁɛ e.ssar.ti.raie°n°t°
essartirais /ɛsaʁtiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛ.saʁ.ti.ʁɛ e.ssar.ti.rais°
essartirais /ɛsaʁtiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛ.saʁ.ti.ʁɛ e.ssar.ti.rais°
essartirait /ɛsaʁtiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛ.saʁ.ti.ʁɛ e.ssar.ti.rait°
essartiras /ɛsaʁtiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛ.saʁ.ti.ʁa e.ssar.ti.ras°
essartirent /ɛsaʁtiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛ.saʁ.tiʁ e.ssar.tire°n°t°
essartirez /ɛsaʁtiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.ʁe e.ssar.ti.rez
essartiriez /ɛsaʁtiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.ʁje e.ssar.ti.riez
essartirions /ɛsaʁtiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.ʁjɔ̃ e.ssar.ti.rions°
essartirons /ɛsaʁtiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.ʁɔ̃ e.ssar.ti.rons°
essartiront /ɛsaʁtiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.ʁɔ̃ e.ssar.ti.ront°
essartis /ɛsaʁti/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛ.saʁ.ti e.ssar.tis°
essartis /ɛsaʁti/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛ.saʁ.ti e.ssar.tis°
essartis /ɛsaʁti/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛ.saʁ.ti e.ssar.tis°
essartis /ɛsaʁti/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛ.saʁ.ti e.ssar.tis°
essartis /ɛsaʁti/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛ.saʁ.ti e.ssar.tis°
essartis /ɛsaʁti/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛ.saʁ.ti e.ssar.tis°
essartissaient /ɛsaʁtisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.sɛ e.ssar.ti.ssaie°n°t°
essartissais /ɛsaʁtisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ.saʁ.ti.sɛ e.ssar.ti.ssais°
essartissais /ɛsaʁtisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ.saʁ.ti.sɛ e.ssar.ti.ssais°
essartissait /ɛsaʁtisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ.saʁ.ti.sɛ e.ssar.ti.ssait°
essartissant /ɛsaʁtisɑ̃/ participe, present ɛ.saʁ.ti.sɑ̃ e.ssar.ti.ssant°
essartisse /ɛsaʁtis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ.saʁ.tis e.ssar.tisse°
essartisse /ɛsaʁtis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛ.saʁ.tis e.ssar.tisse°
essartisse /ɛsaʁtis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛ.saʁ.tis e.ssar.tisse°
essartissent /ɛsaʁtis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛ.saʁ.tis e.ssar.tisse°n°t°
essartissent /ɛsaʁtis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ.saʁ.tis e.ssar.tisse°n°t°
essartissent /ɛsaʁtis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛ.saʁ.tis e.ssar.tisse°n°t°
essartisses /ɛsaʁtis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ.saʁ.tis e.ssar.tisse°s°
essartisses /ɛsaʁtis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛ.saʁ.tis e.ssar.tisse°s°
essartissez /ɛsaʁtise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.se e.ssar.ti.ssez
essartissez /ɛsaʁtise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.se e.ssar.ti.ssez
essartissiez /ɛsaʁtisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.sje e.ssar.ti.ssiez
essartissiez /ɛsaʁtisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.sje e.ssar.ti.ssiez
essartissiez /ɛsaʁtisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.sje e.ssar.ti.ssiez
essartissions /ɛsaʁtisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.sjɔ̃ e.ssar.ti.ssions°
essartissions /ɛsaʁtisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.sjɔ̃ e.ssar.ti.ssions°
essartissions /ɛsaʁtisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.sjɔ̃ e.ssar.ti.ssions°
essartissons /ɛsaʁtisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.sɔ̃ e.ssar.ti.ssons°
essartissons /ɛsaʁtisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛ.saʁ.ti.sɔ̃ e.ssar.ti.ssons°
essartit /ɛsaʁti/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛ.saʁ.ti e.ssar.tit°
essartit /ɛsaʁti/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛ.saʁ.ti e.ssar.tit°
essartîmes /ɛsaʁtim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛ.saʁ.tim e.ssar.tîme°s°
essartît /ɛsaʁti/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ.saʁ.ti e.ssar.tît°
essartîtes /ɛsaʁtit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛ.saʁ.tit e.ssar.tîte°s°