(s') enforcir

VER:pron — épicène

/ɑ̃fɔʁsiʁ/

Syllabes : ɑ̃.fɔʁ.siʁ Orthocode : en.for.cir

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Rendre plus fort.
    La bonne nourriture a enforci ce cheval.
  2. 2. Devenir plus fort.
    Le grand air a fait du bien à cet enfant, il a beaucoup enforci.
  3. 3. Devenir plus fort.
    Cet enfant s'enforcit au grand air.

Étymologie

Dérivé de forcir, avec le préfixe en-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') enforci /ɑ̃fɔʁsi/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɑ̃.fɔʁ.si en.for.ci
(s') enforcie /ɑ̃fɔʁsi/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɑ̃.fɔʁ.si en.for.cie°
(s') enforcies /ɑ̃fɔʁsi/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɑ̃.fɔʁ.si en.for.cie°s°
(s') enforcir /ɑ̃fɔʁsiʁ/ infinitif ɑ̃.fɔʁ.siʁ en.for.cir
(s') enforcira /ɑ̃fɔʁsiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si.ʁa en.for.ci.ra
(m') enforcirai /ɑ̃fɔʁsiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si.ʁɛ en.for.ci.rai
(s') enforciraient /ɑ̃fɔʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.ʁɛ en.for.ci.raie°n°t°
(m') enforcirais /ɑ̃fɔʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si.ʁɛ en.for.ci.rais°
(t') enforcirais /ɑ̃fɔʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si.ʁɛ en.for.ci.rais°
(s') enforcirait /ɑ̃fɔʁsiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si.ʁɛ en.for.ci.rait°
(t') enforciras /ɑ̃fɔʁsiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si.ʁa en.for.ci.ras°
(s') enforcirent /ɑ̃fɔʁsiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.siʁ en.for.cire°n°t°
(vous) enforcirez /ɑ̃fɔʁsiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.ʁe en.for.ci.rez
(vous) enforciriez /ɑ̃fɔʁsiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.ʁje en.for.ci.riez
(nous) enforcirions /ɑ̃fɔʁsiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.ʁjɔ̃ en.for.ci.rions°
(nous) enforcirons /ɑ̃fɔʁsiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.ʁɔ̃ en.for.ci.rons°
(s') enforciront /ɑ̃fɔʁsiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.ʁɔ̃ en.for.ci.ront°
(m') enforcis /ɑ̃fɔʁsi/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si en.for.cis°
(t') enforcis /ɑ̃fɔʁsi/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si en.for.cis°
(m') enforcis /ɑ̃fɔʁsi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si en.for.cis°
(t') enforcis /ɑ̃fɔʁsi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si en.for.cis°
(t') enforcis /ɑ̃fɔʁsi/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si en.for.cis°
(s') enforcis /ɑ̃fɔʁsi/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɑ̃.fɔʁ.si en.for.cis°
(s') enforcissaient /ɑ̃fɔʁsisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.sɛ en.for.ci.ssaie°n°t°
(m') enforcissais /ɑ̃fɔʁsisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si.sɛ en.for.ci.ssais°
(t') enforcissais /ɑ̃fɔʁsisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si.sɛ en.for.ci.ssais°
(s') enforcissait /ɑ̃fɔʁsisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si.sɛ en.for.ci.ssait°
(s') enforcissant /ɑ̃fɔʁsisɑ̃/ participe, present ɑ̃.fɔʁ.si.sɑ̃ en.for.ci.ssant°
(m') enforcisse /ɑ̃fɔʁsis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.sis en.for.cisse°
(m') enforcisse /ɑ̃fɔʁsis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.sis en.for.cisse°
(s') enforcisse /ɑ̃fɔʁsis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.sis en.for.cisse°
(s') enforcissent /ɑ̃fɔʁsis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.sis en.for.cisse°n°t°
(s') enforcissent /ɑ̃fɔʁsis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.sis en.for.cisse°n°t°
(s') enforcissent /ɑ̃fɔʁsis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.sis en.for.cisse°n°t°
(t') enforcisses /ɑ̃fɔʁsis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.sis en.for.cisse°s°
(t') enforcisses /ɑ̃fɔʁsis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.sis en.for.cisse°s°
(vous) enforcissez /ɑ̃fɔʁsise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.se en.for.ci.ssez
(vous) enforcissez /ɑ̃fɔʁsise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.se en.for.ci.ssez
(vous) enforcissiez /ɑ̃fɔʁsisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.sje en.for.ci.ssiez
(vous) enforcissiez /ɑ̃fɔʁsisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.sje en.for.ci.ssiez
(vous) enforcissiez /ɑ̃fɔʁsisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.sje en.for.ci.ssiez
(nous) enforcissions /ɑ̃fɔʁsisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.sjɔ̃ en.for.ci.ssions°
(nous) enforcissions /ɑ̃fɔʁsisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.sjɔ̃ en.for.ci.ssions°
(nous) enforcissions /ɑ̃fɔʁsisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.sjɔ̃ en.for.ci.ssions°
(nous) enforcissons /ɑ̃fɔʁsisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.sɔ̃ en.for.ci.ssons°
(nous) enforcissons /ɑ̃fɔʁsisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.si.sɔ̃ en.for.ci.ssons°
(s') enforcit /ɑ̃fɔʁsi/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si en.for.cit°
(s') enforcit /ɑ̃fɔʁsi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si en.for.cit°
(nous) enforcîmes /ɑ̃fɔʁsim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.sim en.for.cîme°s°
(s') enforcît /ɑ̃fɔʁsi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.fɔʁ.si en.for.cît°
(vous) enforcîtes /ɑ̃fɔʁsit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɑ̃.fɔʁ.sit en.for.cîte°s°