encorneiller

VER — épicène

/ɑ̃kɔʁnɛje/

Syllabes : ɑ̃.kɔʁ.nɛ.je Orthocode : en.cor.nei.ller

Définitions

  1. 1. S’occuper de Corneille, de ses tragédies, pour les commenter.
    Connaissez-vous un Lebrun, un secrétaire du prince de Conti ? c’est lui qui m’a encorneillé.

Étymologie

Mot fabriqué par Voltaire.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
encorneilla /ɑ̃kɔʁnɛja/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.ja en.cor.nei.lla
encorneillai /ɑ̃kɔʁnɛjɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jɛ en.cor.nei.llai
encorneillaient /ɑ̃kɔʁnɛjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jɛ en.cor.nei.llaie°n°t°
encorneillais /ɑ̃kɔʁnɛjɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jɛ en.cor.nei.llais°
encorneillais /ɑ̃kɔʁnɛjɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jɛ en.cor.nei.llais°
encorneillait /ɑ̃kɔʁnɛjɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jɛ en.cor.nei.llait°
encorneillant /ɑ̃kɔʁnɛjɑ̃/ participe, present ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jɑ̃ en.cor.nei.llant°
encorneillas /ɑ̃kɔʁnɛja/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.ja en.cor.nei.llas°
encorneillasse /ɑ̃kɔʁnɛjas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jas en.cor.nei.llasse°
encorneillassent /ɑ̃kɔʁnɛjas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jas en.cor.nei.llasse°n°t°
encorneillasses /ɑ̃kɔʁnɛjas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jas en.cor.nei.llasse°s°
encorneillassiez /ɑ̃kɔʁnɛjasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.ja.sje en.cor.nei.lla.ssiez
encorneillassions /ɑ̃kɔʁnɛjasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.ja.sjɔ̃ en.cor.nei.lla.ssions°
encorneille /ɑ̃kɔʁnɛj/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛj en.cor.neille°
encorneille /ɑ̃kɔʁnɛj/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛj en.cor.neille°
encorneille /ɑ̃kɔʁnɛj/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛj en.cor.neille°
encorneille /ɑ̃kɔʁnɛj/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛj en.cor.neille°
encorneille /ɑ̃kɔʁnɛj/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛj en.cor.neille°
encorneillent /ɑ̃kɔʁnɛj/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛj en.cor.neille°n°t°
encorneillent /ɑ̃kɔʁnɛj/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛj en.cor.neille°n°t°
encorneiller /ɑ̃kɔʁnɛje/ infinitif ɑ̃.kɔʁ.nɛ.je en.cor.nei.ller
encorneillera /ɑ̃kɔʁnɛjəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jə.ʁa en.cor.nei.lle.ra
encorneillerai /ɑ̃kɔʁnɛjəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jə.ʁɛ en.cor.nei.lle.rai
encorneilleraient /ɑ̃kɔʁnɛjəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jə.ʁɛ en.cor.nei.lle.raie°n°t°
encorneillerais /ɑ̃kɔʁnɛjəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jə.ʁɛ en.cor.nei.lle.rais°
encorneillerais /ɑ̃kɔʁnɛjəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jə.ʁɛ en.cor.nei.lle.rais°
encorneillerait /ɑ̃kɔʁnɛjəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jə.ʁɛ en.cor.nei.lle.rait°
encorneilleras /ɑ̃kɔʁnɛjəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jə.ʁa en.cor.nei.lle.ras°
encorneillerez /ɑ̃kɔʁnɛjəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jə.ʁe en.cor.nei.lle.rez
encorneilleriez /ɑ̃kɔʁnɛjəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jə.ʁje en.cor.nei.lle.riez
encorneillerions /ɑ̃kɔʁnɛjəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jə.ʁjɔ̃ en.cor.nei.lle.rions°
encorneillerons /ɑ̃kɔʁnɛjəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jə.ʁɔ̃ en.cor.nei.lle.rons°
encorneilleront /ɑ̃kɔʁnɛjəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jə.ʁɔ̃ en.cor.nei.lle.ront°
encorneilles /ɑ̃kɔʁnɛj/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛj en.cor.neille°s°
encorneilles /ɑ̃kɔʁnɛj/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛj en.cor.neille°s°
encorneillez /ɑ̃kɔʁnɛje/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.je en.cor.nei.llez
encorneillez /ɑ̃kɔʁnɛje/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.je en.cor.nei.llez
encorneilliez /ɑ̃kɔʁnɛjje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛj.je en.cor.neill.iez
encorneilliez /ɑ̃kɔʁnɛjje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛj.je en.cor.neill.iez
encorneillions /ɑ̃kɔʁnɛjjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛj.jɔ̃ en.cor.neill.ions°
encorneillions /ɑ̃kɔʁnɛjjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛj.jɔ̃ en.cor.neill.ions°
encorneillons /ɑ̃kɔʁnɛjɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jɔ̃ en.cor.nei.llons°
encorneillons /ɑ̃kɔʁnɛjɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jɔ̃ en.cor.nei.llons°
encorneillâmes /ɑ̃kɔʁnɛjam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jam en.cor.nei.llâme°s°
encorneillât /ɑ̃kɔʁnɛja/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.kɔʁ.nɛ.ja en.cor.nei.llât°
encorneillâtes /ɑ̃kɔʁnɛjat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jat en.cor.nei.llâte°s°
encorneillèrent /ɑ̃kɔʁnɛjɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɑ̃.kɔʁ.nɛ.jɛʁ en.cor.nei.llère°n°t°
encorneillé /ɑ̃kɔʁnɛje/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɑ̃.kɔʁ.nɛ.je en.cor.nei.llé
encorneillée /ɑ̃kɔʁnɛje/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɑ̃.kɔʁ.nɛ.je en.cor.nei.llée°
encorneillées /ɑ̃kɔʁnɛje/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɑ̃.kɔʁ.nɛ.je en.cor.nei.llée°s°
encorneillés /ɑ̃kɔʁnɛje/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɑ̃.kɔʁ.nɛ.je en.cor.nei.llés°