enchtiber

VER — épicène

/ɑ̃ʃtibe/

Syllabes : ɑ̃ʃ.ti.be Orthocode : ench.ti.ber

Fréquence

0.5 composite /M
0.5 Frantext

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. argot Enfermer, emprisonner.
    Pour peu qu’il se fasse enchtiber, mon plan il était rôti; j’allais encore être accroché, à casquer l’avocat, goupiller la défense, l’assister au ballon...
    C'était pas la peine de faire enchtiber Fanny la Vrille aux Halles pour te faire le rabatteur de madame ici.
    C'est pas permis De s'enchtiber par ce beau temps ;

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
enchtiba /ɑ̃ʃtiba/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.ba ench.ti.ba
enchtibai /ɑ̃ʃtibɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.bɛ ench.ti.bai
enchtibaient /ɑ̃ʃtibɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bɛ ench.ti.baie°n°t°
enchtibais /ɑ̃ʃtibɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.bɛ ench.ti.bais°
enchtibais /ɑ̃ʃtibɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.bɛ ench.ti.bais°
enchtibait /ɑ̃ʃtibɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.bɛ ench.ti.bait°
enchtibant /ɑ̃ʃtibɑ̃/ participe, present ɑ̃ʃ.ti.bɑ̃ ench.ti.bant°
enchtibas /ɑ̃ʃtiba/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.ba ench.ti.bas°
enchtibasse /ɑ̃ʃtibas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.bas ench.ti.basse°
enchtibassent /ɑ̃ʃtibas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bas ench.ti.basse°n°t°
enchtibasses /ɑ̃ʃtibas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.bas ench.ti.basse°s°
enchtibassiez /ɑ̃ʃtibasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.ba.sje ench.ti.ba.ssiez
enchtibassions /ɑ̃ʃtibasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.ba.sjɔ̃ ench.ti.ba.ssions°
enchtibe /ɑ̃ʃtib/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɑ̃ʃ.tib ench.tibe°
enchtibe /ɑ̃ʃtib/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɑ̃ʃ.tib ench.tibe°
enchtibe /ɑ̃ʃtib/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃ʃ.tib ench.tibe°
enchtibe /ɑ̃ʃtib/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɑ̃ʃ.tib ench.tibe°
enchtibe /ɑ̃ʃtib/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɑ̃ʃ.tib ench.tibe°
enchtibent /ɑ̃ʃtib/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃ʃ.tib ench.tibe°n°t°
enchtibent /ɑ̃ʃtib/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃ʃ.tib ench.tibe°n°t°
enchtiber /ɑ̃ʃtibe/ infinitif ɑ̃ʃ.ti.be ench.ti.ber
enchtibera /ɑ̃ʃtibəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.bə.ʁa ench.ti.be.ra
enchtiberai /ɑ̃ʃtibʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.bʁɛ ench.ti.be°rai
enchtiberaient /ɑ̃ʃtibəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bə.ʁɛ ench.ti.be.raie°n°t°
enchtiberais /ɑ̃ʃtibəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.bə.ʁɛ ench.ti.be.rais°
enchtiberais /ɑ̃ʃtibəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.bə.ʁɛ ench.ti.be.rais°
enchtiberait /ɑ̃ʃtibəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.bə.ʁɛ ench.ti.be.rait°
enchtiberas /ɑ̃ʃtibəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.bə.ʁa ench.ti.be.ras°
enchtiberez /ɑ̃ʃtibəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bə.ʁe ench.ti.be.rez
enchtiberiez /ɑ̃ʃtibəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bə.ʁje ench.ti.be.riez
enchtiberions /ɑ̃ʃtibəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bə.ʁjɔ̃ ench.ti.be.rions°
enchtiberons /ɑ̃ʃtibəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bə.ʁɔ̃ ench.ti.be.rons°
enchtiberont /ɑ̃ʃtibəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bə.ʁɔ̃ ench.ti.be.ront°
enchtibes /ɑ̃ʃtib/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃ʃ.tib ench.tibe°s°
enchtibes /ɑ̃ʃtib/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɑ̃ʃ.tib ench.tibe°s°
enchtibez /ɑ̃ʃtibe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.be ench.ti.bez
enchtibez /ɑ̃ʃtibe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.be ench.ti.bez
enchtibiez /ɑ̃ʃtibje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bje ench.ti.biez
enchtibiez /ɑ̃ʃtibje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bje ench.ti.biez
enchtibions /ɑ̃ʃtibjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bjɔ̃ ench.ti.bions°
enchtibions /ɑ̃ʃtibjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bjɔ̃ ench.ti.bions°
enchtibons /ɑ̃ʃtibɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bɔ̃ ench.ti.bons°
enchtibons /ɑ̃ʃtibɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bɔ̃ ench.ti.bons°
enchtibâmes /ɑ̃ʃtibam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bam ench.ti.bâme°s°
enchtibât /ɑ̃ʃtiba/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃ʃ.ti.ba ench.ti.bât°
enchtibâtes /ɑ̃ʃtibat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bat ench.ti.bâte°s°
enchtibèrent /ɑ̃ʃtibɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɑ̃ʃ.ti.bɛʁ ench.ti.bère°n°t°
enchtibé /ɑ̃ʃtibe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɑ̃ʃ.ti.be ench.ti.bé
enchtibée /ɑ̃ʃtibe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɑ̃ʃ.ti.be ench.ti.bée°
enchtibées /ɑ̃ʃtibe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɑ̃ʃ.ti.be ench.ti.bée°s°
enchtibés /ɑ̃ʃtibe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɑ̃ʃ.ti.be ench.ti.bés°