encharbonner

VER — épicène

/ɑ̃ʃaʁbone/

Syllabes : ɑ̃.ʃaʁ.bo.ne Orthocode : en.char.bo.nner

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 Frantext
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Mettre du charbon sur, dans, salir avec du charbon.
    Était-il piteux, ce pauvre navire que l'on venait d'encharbonner!
    à la saison sèche, ces incendies laissent sur les collines de vastes plaques et de longues traînées noires, où le voyageur s'encharbonne. et sur lesquelles plane la fade odeur de réglisse que dégage cette herbe brûlée.

Étymologie

De charbon, avec le préfixe en-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
encharbonna /ɑ̃ʃaʁbona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bo.na en.char.bo.nna
encharbonnai /ɑ̃ʃaʁbonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bo.nɛ en.char.bo.nnai
encharbonnaient /ɑ̃ʃaʁbonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bo.nɛ en.char.bo.nnaie°n°t°
encharbonnais /ɑ̃ʃaʁbonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bo.nɛ en.char.bo.nnais°
encharbonnais /ɑ̃ʃaʁbonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bo.nɛ en.char.bo.nnais°
encharbonnait /ɑ̃ʃaʁbonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bo.nɛ en.char.bo.nnait°
encharbonnant /ɑ̃ʃaʁbonɑ̃/ participe, present ɑ̃.ʃaʁ.bo.nɑ̃ en.char.bo.nnant°
encharbonnas /ɑ̃ʃaʁbona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bo.na en.char.bo.nnas°
encharbonnasse /ɑ̃ʃaʁbonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bo.nas en.char.bo.nnasse°
encharbonnassent /ɑ̃ʃaʁbonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bo.nas en.char.bo.nnasse°n°t°
encharbonnasses /ɑ̃ʃaʁbonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bo.nas en.char.bo.nnasse°s°
encharbonnassiez /ɑ̃ʃaʁbonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bo.na.sje en.char.bo.nna.ssiez
encharbonnassions /ɑ̃ʃaʁbonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bo.na.sjɔ̃ en.char.bo.nna.ssions°
encharbonne /ɑ̃ʃaʁbɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔn en.char.bonne°
encharbonne /ɑ̃ʃaʁbɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔn en.char.bonne°
encharbonne /ɑ̃ʃaʁbɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔn en.char.bonne°
encharbonne /ɑ̃ʃaʁbɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔn en.char.bonne°
encharbonne /ɑ̃ʃaʁbɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔn en.char.bonne°
encharbonnent /ɑ̃ʃaʁbɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bɔn en.char.bonne°n°t°
encharbonnent /ɑ̃ʃaʁbɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bɔn en.char.bonne°n°t°
encharbonner /ɑ̃ʃaʁbone/ infinitif ɑ̃.ʃaʁ.bo.ne en.char.bo.nner
encharbonnera /ɑ̃ʃaʁbɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nə.ʁa en.char.bo.nne.ra
encharbonnerai /ɑ̃ʃaʁbɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nə.ʁɛ en.char.bo.nne.rai
encharbonneraient /ɑ̃ʃaʁbɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nə.ʁɛ en.char.bo.nne.raie°n°t°
encharbonnerais /ɑ̃ʃaʁbɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nə.ʁɛ en.char.bo.nne.rais°
encharbonnerais /ɑ̃ʃaʁbɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nə.ʁɛ en.char.bo.nne.rais°
encharbonnerait /ɑ̃ʃaʁbɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nə.ʁɛ en.char.bo.nne.rait°
encharbonneras /ɑ̃ʃaʁbɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nə.ʁa en.char.bo.nne.ras°
encharbonnerez /ɑ̃ʃaʁbɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nə.ʁe en.char.bo.nne.rez
encharbonneriez /ɑ̃ʃaʁbɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nə.ʁje en.char.bo.nne.riez
encharbonnerions /ɑ̃ʃaʁbɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nə.ʁjɔ̃ en.char.bo.nne.rions°
encharbonnerons /ɑ̃ʃaʁbɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nə.ʁɔ̃ en.char.bo.nne.rons°
encharbonneront /ɑ̃ʃaʁbɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nə.ʁɔ̃ en.char.bo.nne.ront°
encharbonnes /ɑ̃ʃaʁbɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔn en.char.bonne°s°
encharbonnes /ɑ̃ʃaʁbɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bɔn en.char.bonne°s°
encharbonnez /ɑ̃ʃaʁbone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bo.ne en.char.bo.nnez
encharbonnez /ɑ̃ʃaʁbone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bo.ne en.char.bo.nnez
encharbonniez /ɑ̃ʃaʁbɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nje en.char.bo.nniez
encharbonniez /ɑ̃ʃaʁbɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.nje en.char.bo.nniez
encharbonnions /ɑ̃ʃaʁbɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.njɔ̃ en.char.bo.nnions°
encharbonnions /ɑ̃ʃaʁbɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bɔ.njɔ̃ en.char.bo.nnions°
encharbonnons /ɑ̃ʃaʁbonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bo.nɔ̃ en.char.bo.nnons°
encharbonnons /ɑ̃ʃaʁbonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bo.nɔ̃ en.char.bo.nnons°
encharbonnâmes /ɑ̃ʃaʁbonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bo.nam en.char.bo.nnâme°s°
encharbonnât /ɑ̃ʃaʁbona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.ʃaʁ.bo.na en.char.bo.nnât°
encharbonnâtes /ɑ̃ʃaʁbonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bo.nat en.char.bo.nnâte°s°
encharbonnèrent /ɑ̃ʃaʁbonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɑ̃.ʃaʁ.bo.nɛʁ en.char.bo.nnère°n°t°
encharbonné /ɑ̃ʃaʁbone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɑ̃.ʃaʁ.bo.ne en.char.bo.nné
encharbonnée /ɑ̃ʃaʁbone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɑ̃.ʃaʁ.bo.ne en.char.bo.nnée°
encharbonnées /ɑ̃ʃaʁbone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɑ̃.ʃaʁ.bo.ne en.char.bo.nnée°s°
encharbonnés /ɑ̃ʃaʁbone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɑ̃.ʃaʁ.bo.ne en.char.bo.nnés°