WiKiLeXiK

Conjugaison de emmarmotter

verbe1er groupetransitif direct

Indicatif présent
jeemmarmotte
tuemmarmottes
il, elleemmarmotte
nousemmarmottons
vousemmarmottez
ils, ellesemmarmottent
Indicatif imparfait
jeemmarmottais
tuemmarmottais
il, elleemmarmottait
nousemmarmottions
vousemmarmottiez
ils, ellesemmarmottaient
Indicatif passé simple
jeemmarmottai
tuemmarmottas
il, elleemmarmotta
nousemmarmottâmes
vousemmarmottâtes
ils, ellesemmarmottèrent
Indicatif futur
jeemmarmotterai
tuemmarmotteras
il, elleemmarmottera
nousemmarmotterons
vousemmarmotterez
ils, ellesemmarmotteront
Subjonctif présent
jeemmarmotte
tuemmarmottes
il, elleemmarmotte
nousemmarmottions
vousemmarmottiez
ils, ellesemmarmottent
Subjonctif imparfait
jeemmarmottasse
tuemmarmottasses
il, elleemmarmottât
nousemmarmottassions
vousemmarmottassiez
ils, ellesemmarmottassent
Conditionnel présent
jeemmarmotterais
tuemmarmotterais
il, elleemmarmotterait
nousemmarmotterions
vousemmarmotteriez
ils, ellesemmarmotteraient
Impératif présent
emmarmotte
emmarmottons
emmarmottez
Formes non personnelles
présent participeemmarmottant
infinitifemmarmotter
passé participe singulier masculinemmarmotté
passé participe singulier fémininemmarmottée
passé participe pluriel fémininemmarmottées
passé participe pluriel masculinemmarmottés