emmariner

VER — épicène

/ɑ̃maʁine/

Syllabes : ɑ̃.ma.ʁi.ne Orthocode : em.ma.ri.ner

Définitions

  1. 1. Garnir un vaisseau de l’équipage nécessaire.
  2. 2. Accoutumer à la mer.

Étymologie

De marin, avec le préfixe em-.

Dérivés

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
emmarina /ɑ̃maʁina/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.na em.ma.ri.na
emmarinai /ɑ̃maʁinɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.nɛ em.ma.ri.nai
emmarinaient /ɑ̃maʁinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nɛ em.ma.ri.naie°n°t°
emmarinais /ɑ̃maʁinɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.nɛ em.ma.ri.nais°
emmarinais /ɑ̃maʁinɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.nɛ em.ma.ri.nais°
emmarinait /ɑ̃maʁinɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.nɛ em.ma.ri.nait°
emmarinant /ɑ̃maʁinɑ̃/ participe, present ɑ̃.ma.ʁi.nɑ̃ em.ma.ri.nant°
emmarinas /ɑ̃maʁina/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.na em.ma.ri.nas°
emmarinasse /ɑ̃maʁinas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.nas em.ma.ri.nasse°
emmarinassent /ɑ̃maʁinas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nas em.ma.ri.nasse°n°t°
emmarinasses /ɑ̃maʁinas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.nas em.ma.ri.nasse°s°
emmarinassiez /ɑ̃maʁinasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.na.sje em.ma.ri.na.ssiez
emmarinassions /ɑ̃maʁinasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.na.sjɔ̃ em.ma.ri.na.ssions°
emmarine /ɑ̃maʁin/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁin em.ma.rine°
emmarine /ɑ̃maʁin/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁin em.ma.rine°
emmarine /ɑ̃maʁin/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁin em.ma.rine°
emmarine /ɑ̃maʁin/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁin em.ma.rine°
emmarine /ɑ̃maʁin/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁin em.ma.rine°
emmarinent /ɑ̃maʁin/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁin em.ma.rine°n°t°
emmarinent /ɑ̃maʁin/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁin em.ma.rine°n°t°
emmariner /ɑ̃maʁine/ infinitif ɑ̃.ma.ʁi.ne em.ma.ri.ner
emmarinera /ɑ̃maʁinəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.nə.ʁa em.ma.ri.ne.ra
emmarinerai /ɑ̃maʁinəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.nə.ʁɛ em.ma.ri.ne.rai
emmarineraient /ɑ̃maʁinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nə.ʁɛ em.ma.ri.ne.raie°n°t°
emmarinerais /ɑ̃maʁinəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.nə.ʁɛ em.ma.ri.ne.rais°
emmarinerais /ɑ̃maʁinəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.nə.ʁɛ em.ma.ri.ne.rais°
emmarinerait /ɑ̃maʁinəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.nə.ʁɛ em.ma.ri.ne.rait°
emmarineras /ɑ̃maʁinəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.nə.ʁa em.ma.ri.ne.ras°
emmarinerez /ɑ̃maʁinəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nə.ʁe em.ma.ri.ne.rez
emmarineriez /ɑ̃maʁinəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nə.ʁje em.ma.ri.ne.riez
emmarinerions /ɑ̃maʁinəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nə.ʁjɔ̃ em.ma.ri.ne.rions°
emmarinerons /ɑ̃maʁinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nə.ʁɔ̃ em.ma.ri.ne.rons°
emmarineront /ɑ̃maʁinəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nə.ʁɔ̃ em.ma.ri.ne.ront°
emmarines /ɑ̃maʁin/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁin em.ma.rine°s°
emmarines /ɑ̃maʁin/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁin em.ma.rine°s°
emmarinez /ɑ̃maʁine/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.ne em.ma.ri.nez
emmarinez /ɑ̃maʁine/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.ne em.ma.ri.nez
emmariniez /ɑ̃maʁinje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nje em.ma.ri.niez
emmariniez /ɑ̃maʁinje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nje em.ma.ri.niez
emmarinions /ɑ̃maʁinjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.njɔ̃ em.ma.ri.nions°
emmarinions /ɑ̃maʁinjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.njɔ̃ em.ma.ri.nions°
emmarinons /ɑ̃maʁinɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nɔ̃ em.ma.ri.nons°
emmarinons /ɑ̃maʁinɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nɔ̃ em.ma.ri.nons°
emmarinâmes /ɑ̃maʁinam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nam em.ma.ri.nâme°s°
emmarinât /ɑ̃maʁina/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.ma.ʁi.na em.ma.ri.nât°
emmarinâtes /ɑ̃maʁinat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nat em.ma.ri.nâte°s°
emmarinèrent /ɑ̃maʁinɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɑ̃.ma.ʁi.nɛʁ em.ma.ri.nère°n°t°
emmariné /ɑ̃maʁine/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɑ̃.ma.ʁi.ne em.ma.ri.né
emmarinée /ɑ̃maʁine/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɑ̃.ma.ʁi.ne em.ma.ri.née°
emmarinées /ɑ̃maʁine/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɑ̃.ma.ʁi.ne em.ma.ri.née°s°
emmarinés /ɑ̃maʁine/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɑ̃.ma.ʁi.ne em.ma.ri.nés°