embaluchonner

VER — épicène

/ɑ̃balyʃone/

Syllabes : ɑ̃.ba.ly.ʃo.ne Orthocode : em.ba.lu.cho.nner

Fréquence

0.1 composite /M
0.1 Frantext

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Mettre dans un baluchon.
    Je ralentis ; un homme embaluchonné dans un manteau s’approche de moi en toussant .
    Je vais tâcher de m'embaluchonner un seau d'eau.
  2. 2. Arrêter (un malfaiteur).
    A toi, mon homme !... prends garde qu'elle ne te morde, et tiens-la bien pendant que nous allons l'embaluchonner...

Étymologie

De baluchon, avec le préfixe em-.

Synonymes

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
embaluchonna /ɑ̃balyʃona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃo.na em.ba.lu.cho.nna
embaluchonnai /ɑ̃balyʃonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃo.nɛ em.ba.lu.cho.nnai
embaluchonnaient /ɑ̃balyʃonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃo.nɛ em.ba.lu.cho.nnaie°n°t°
embaluchonnais /ɑ̃balyʃonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃo.nɛ em.ba.lu.cho.nnais°
embaluchonnais /ɑ̃balyʃonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃo.nɛ em.ba.lu.cho.nnais°
embaluchonnait /ɑ̃balyʃonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃo.nɛ em.ba.lu.cho.nnait°
embaluchonnant /ɑ̃balyʃonɑ̃/ participe, present ɑ̃.ba.ly.ʃo.nɑ̃ em.ba.lu.cho.nnant°
embaluchonnas /ɑ̃balyʃona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃo.na em.ba.lu.cho.nnas°
embaluchonnasse /ɑ̃balyʃonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃo.nas em.ba.lu.cho.nnasse°
embaluchonnassent /ɑ̃balyʃonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃo.nas em.ba.lu.cho.nnasse°n°t°
embaluchonnasses /ɑ̃balyʃonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃo.nas em.ba.lu.cho.nnasse°s°
embaluchonnassiez /ɑ̃balyʃonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃo.na.sje em.ba.lu.cho.nna.ssiez
embaluchonnassions /ɑ̃balyʃonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃo.na.sjɔ̃ em.ba.lu.cho.nna.ssions°
embaluchonne /ɑ̃balyʃɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔn em.ba.lu.chonne°
embaluchonne /ɑ̃balyʃɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔn em.ba.lu.chonne°
embaluchonne /ɑ̃balyʃɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔn em.ba.lu.chonne°
embaluchonne /ɑ̃balyʃɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔn em.ba.lu.chonne°
embaluchonne /ɑ̃balyʃɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔn em.ba.lu.chonne°
embaluchonnent /ɑ̃balyʃɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃɔn em.ba.lu.chonne°n°t°
embaluchonnent /ɑ̃balyʃɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃɔn em.ba.lu.chonne°n°t°
embaluchonner /ɑ̃balyʃone/ infinitif ɑ̃.ba.ly.ʃo.ne em.ba.lu.cho.nner
embaluchonnera /ɑ̃balyʃɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nə.ʁa em.ba.lu.cho.nne.ra
embaluchonnerai /ɑ̃balyʃɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nə.ʁɛ em.ba.lu.cho.nne.rai
embaluchonneraient /ɑ̃balyʃɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nə.ʁɛ em.ba.lu.cho.nne.raie°n°t°
embaluchonnerais /ɑ̃balyʃɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nə.ʁɛ em.ba.lu.cho.nne.rais°
embaluchonnerais /ɑ̃balyʃɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nə.ʁɛ em.ba.lu.cho.nne.rais°
embaluchonnerait /ɑ̃balyʃɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nə.ʁɛ em.ba.lu.cho.nne.rait°
embaluchonneras /ɑ̃balyʃɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nə.ʁa em.ba.lu.cho.nne.ras°
embaluchonnerez /ɑ̃balyʃɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nə.ʁe em.ba.lu.cho.nne.rez
embaluchonneriez /ɑ̃balyʃɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nə.ʁje em.ba.lu.cho.nne.riez
embaluchonnerions /ɑ̃balyʃɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nə.ʁjɔ̃ em.ba.lu.cho.nne.rions°
embaluchonnerons /ɑ̃balyʃɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nə.ʁɔ̃ em.ba.lu.cho.nne.rons°
embaluchonneront /ɑ̃balyʃɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nə.ʁɔ̃ em.ba.lu.cho.nne.ront°
embaluchonnes /ɑ̃balyʃɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔn em.ba.lu.chonne°s°
embaluchonnes /ɑ̃balyʃɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃɔn em.ba.lu.chonne°s°
embaluchonnez /ɑ̃balyʃone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃo.ne em.ba.lu.cho.nnez
embaluchonnez /ɑ̃balyʃone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃo.ne em.ba.lu.cho.nnez
embaluchonniez /ɑ̃balyʃɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nje em.ba.lu.cho.nniez
embaluchonniez /ɑ̃balyʃɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.nje em.ba.lu.cho.nniez
embaluchonnions /ɑ̃balyʃɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.njɔ̃ em.ba.lu.cho.nnions°
embaluchonnions /ɑ̃balyʃɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃɔ.njɔ̃ em.ba.lu.cho.nnions°
embaluchonnons /ɑ̃balyʃonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃo.nɔ̃ em.ba.lu.cho.nnons°
embaluchonnons /ɑ̃balyʃonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃo.nɔ̃ em.ba.lu.cho.nnons°
embaluchonnâmes /ɑ̃balyʃonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃo.nam em.ba.lu.cho.nnâme°s°
embaluchonnât /ɑ̃balyʃona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɑ̃.ba.ly.ʃo.na em.ba.lu.cho.nnât°
embaluchonnâtes /ɑ̃balyʃonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃo.nat em.ba.lu.cho.nnâte°s°
embaluchonnèrent /ɑ̃balyʃonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɑ̃.ba.ly.ʃo.nɛʁ em.ba.lu.cho.nnère°n°t°
embaluchonné /ɑ̃balyʃone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɑ̃.ba.ly.ʃo.ne em.ba.lu.cho.nné
embaluchonnée /ɑ̃balyʃone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɑ̃.ba.ly.ʃo.ne em.ba.lu.cho.nnée°
embaluchonnées /ɑ̃balyʃone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɑ̃.ba.ly.ʃo.ne em.ba.lu.cho.nnée°s°
embaluchonnés /ɑ̃balyʃone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɑ̃.ba.ly.ʃo.ne em.ba.lu.cho.nnés°