détaroter

VER — épicène

/detaʁote/

Syllabes : de.ta.ʁo.te Orthocode : dé.ta.ro.ter

Définitions

  1. 1. Faire perdre ses atouts à (un adversaire).

Étymologie

De tarot, avec le préfixe dé-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
détarota /detaʁota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier de.ta.ʁo.ta dé.ta.ro.ta
détarotai /detaʁotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier de.ta.ʁo.tɛ dé.ta.ro.tai
détarotaient /detaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel de.ta.ʁo.tɛ dé.ta.ro.taie°n°t°
détarotais /detaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier de.ta.ʁo.tɛ dé.ta.ro.tais°
détarotais /detaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier de.ta.ʁo.tɛ dé.ta.ro.tais°
détarotait /detaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier de.ta.ʁo.tɛ dé.ta.ro.tait°
détarotant /detaʁotɑ̃/ participe, present de.ta.ʁo.tɑ̃ dé.ta.ro.tant°
détarotas /detaʁota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier de.ta.ʁo.ta dé.ta.ro.tas°
détarotasse /detaʁotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier de.ta.ʁo.tas dé.ta.ro.tasse°
détarotassent /detaʁotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel de.ta.ʁo.tas dé.ta.ro.tasse°n°t°
détarotasses /detaʁotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier de.ta.ʁo.tas dé.ta.ro.tasse°s°
détarotassiez /detaʁotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel de.ta.ʁo.ta.sje dé.ta.ro.ta.ssiez
détarotassions /detaʁotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel de.ta.ʁo.ta.sjɔ̃ dé.ta.ro.ta.ssions°
détarote /detaʁɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier de.ta.ʁɔt dé.ta.rote°
détarote /detaʁɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier de.ta.ʁɔt dé.ta.rote°
détarote /detaʁɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier de.ta.ʁɔt dé.ta.rote°
détarote /detaʁɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier de.ta.ʁɔt dé.ta.rote°
détarote /detaʁɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier de.ta.ʁɔt dé.ta.rote°
détarotent /detaʁɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel de.ta.ʁɔt dé.ta.rote°n°t°
détarotent /detaʁɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel de.ta.ʁɔt dé.ta.rote°n°t°
détaroter /detaʁote/ infinitif de.ta.ʁo.te dé.ta.ro.ter
détarotera /detaʁɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier de.ta.ʁɔ.tə.ʁa dé.ta.ro.te.ra
détaroterai /detaʁɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier de.ta.ʁɔ.tʁɛ dé.ta.ro.te°rai
détaroteraient /detaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel de.ta.ʁɔ.tə.ʁɛ dé.ta.ro.te.raie°n°t°
détaroterais /detaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier de.ta.ʁɔ.tə.ʁɛ dé.ta.ro.te.rais°
détaroterais /detaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier de.ta.ʁɔ.tə.ʁɛ dé.ta.ro.te.rais°
détaroterait /detaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier de.ta.ʁɔ.tə.ʁɛ dé.ta.ro.te.rait°
détaroteras /detaʁɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier de.ta.ʁɔ.tə.ʁa dé.ta.ro.te.ras°
détaroterez /detaʁɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel de.ta.ʁɔ.tə.ʁe dé.ta.ro.te.rez
détaroteriez /detaʁɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel de.ta.ʁɔ.tə.ʁje dé.ta.ro.te.riez
détaroterions /detaʁɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel de.ta.ʁɔ.tə.ʁjɔ̃ dé.ta.ro.te.rions°
détaroterons /detaʁɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel de.ta.ʁɔ.tə.ʁɔ̃ dé.ta.ro.te.rons°
détaroteront /detaʁɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel de.ta.ʁɔ.tə.ʁɔ̃ dé.ta.ro.te.ront°
détarotes /detaʁɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier de.ta.ʁɔt dé.ta.rote°s°
détarotes /detaʁɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier de.ta.ʁɔt dé.ta.rote°s°
détarotez /detaʁote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel de.ta.ʁo.te dé.ta.ro.tez
détarotez /detaʁote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel de.ta.ʁo.te dé.ta.ro.tez
détarotiez /detaʁɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel de.ta.ʁɔ.tje dé.ta.ro.tiez
détarotiez /detaʁɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel de.ta.ʁɔ.tje dé.ta.ro.tiez
détarotions /detaʁɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel de.ta.ʁɔ.tjɔ̃ dé.ta.ro.tions°
détarotions /detaʁɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel de.ta.ʁɔ.tjɔ̃ dé.ta.ro.tions°
détarotons /detaʁotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel de.ta.ʁo.tɔ̃ dé.ta.ro.tons°
détarotons /detaʁotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel de.ta.ʁo.tɔ̃ dé.ta.ro.tons°
détarotâmes /detaʁotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel de.ta.ʁo.tam dé.ta.ro.tâme°s°
détarotât /detaʁota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier de.ta.ʁo.ta dé.ta.ro.tât°
détarotâtes /detaʁotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel de.ta.ʁo.tat dé.ta.ro.tâte°s°
détarotèrent /detaʁotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel de.ta.ʁo.tɛʁ dé.ta.ro.tère°n°t°
détaroté /detaʁote/ participe, passe_simple, singulier, masculin de.ta.ʁo.te dé.ta.ro.té
détarotée /detaʁote/ participe, passe_simple, singulier, feminin de.ta.ʁo.te dé.ta.ro.tée°
détarotées /detaʁote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin de.ta.ʁo.te dé.ta.ro.tée°s°
détarotés /detaʁote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin de.ta.ʁo.te dé.ta.ro.tés°