VER — épicène
/detamize/
Syllabes : de.ta.mi.ze
Orthocode : dé.ta.mi.ser
Définitions
-
1.
Enlever le tamis de.
L'ouvrier, s'il veut faire apparaître la flamme, est obligé de se procurer cette clef, et de passer quelques minutes pour ouvrir et détamiser la lampe ;Cette négligence s'explique par ce fait que trois ans s'étaient écoulés; qu'à ce moment le percement de la cheminée était effectué depuis deux ans, l'air d'une pureté absolue et la sécurité si parfaite que les ouvriers avaient été autorisés à détamiser leurs lampes de sûreté.
Étymologie
De tamis.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| détamisa | /detamiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.ta.mi.za | dé.ta.mi.sa |
| détamisai | /detamizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.ta.mi.zɛ | dé.ta.mi.sai |
| détamisaient | /detamizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.ta.mi.zɛ | dé.ta.mi.saie°n°t° |
| détamisais | /detamizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.ta.mi.zɛ | dé.ta.mi.sais° |
| détamisais | /detamizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.ta.mi.zɛ | dé.ta.mi.sais° |
| détamisait | /detamizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.ta.mi.zɛ | dé.ta.mi.sait° |
| détamisant | /detamizɑ̃/ | participe, present | de.ta.mi.zɑ̃ | dé.ta.mi.sant° |
| détamisas | /detamiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.ta.mi.za | dé.ta.mi.sas° |
| détamisasse | /detamizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.ta.mi.zas | dé.ta.mi.sasse° |
| détamisassent | /detamizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.ta.mi.zas | dé.ta.mi.sasse°n°t° |
| détamisasses | /detamizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.ta.mi.zas | dé.ta.mi.sasse°s° |
| détamisassiez | /detamizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.ta.mi.za.sje | dé.ta.mi.sa.ssiez |
| détamisassions | /detamizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.ta.mi.za.sjɔ̃ | dé.ta.mi.sa.ssions° |
| détamise | /detamiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.ta.miz | dé.ta.mise° |
| détamise | /detamiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.ta.miz | dé.ta.mise° |
| détamise | /detamiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.ta.miz | dé.ta.mise° |
| détamise | /detamiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.ta.miz | dé.ta.mise° |
| détamise | /detamiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.ta.miz | dé.ta.mise° |
| détamisent | /detamiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.ta.miz | dé.ta.mise°n°t° |
| détamisent | /detamiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.ta.miz | dé.ta.mise°n°t° |
| détamiser | /detamize/ | infinitif | de.ta.mi.ze | dé.ta.mi.ser |
| détamisera | /detamizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.ta.mi.zə.ʁa | dé.ta.mi.se.ra |
| détamiserai | /detamizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.ta.mi.zə.ʁɛ | dé.ta.mi.se.rai |
| détamiseraient | /detamizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.ta.mi.zə.ʁɛ | dé.ta.mi.se.raie°n°t° |
| détamiserais | /detamizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.ta.mi.zə.ʁɛ | dé.ta.mi.se.rais° |
| détamiserais | /detamizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.ta.mi.zə.ʁɛ | dé.ta.mi.se.rais° |
| détamiserait | /detamizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.ta.mi.zə.ʁɛ | dé.ta.mi.se.rait° |
| détamiseras | /detamizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.ta.mi.zə.ʁa | dé.ta.mi.se.ras° |
| détamiserez | /detamizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.ta.mi.zə.ʁe | dé.ta.mi.se.rez |
| détamiseriez | /detamizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.ta.mi.zə.ʁje | dé.ta.mi.se.riez |
| détamiserions | /detamizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.ta.mi.zə.ʁjɔ̃ | dé.ta.mi.se.rions° |
| détamiserons | /detamizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.ta.mi.zə.ʁɔ̃ | dé.ta.mi.se.rons° |
| détamiseront | /detamizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.ta.mi.zə.ʁɔ̃ | dé.ta.mi.se.ront° |
| détamises | /detamiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.ta.miz | dé.ta.mise°s° |
| détamises | /detamiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.ta.miz | dé.ta.mise°s° |
| détamisez | /detamize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.ta.mi.ze | dé.ta.mi.sez |
| détamisez | /detamize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.ta.mi.ze | dé.ta.mi.sez |
| détamisiez | /detamizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.ta.mi.zje | dé.ta.mi.siez |
| détamisiez | /detamizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.ta.mi.zje | dé.ta.mi.siez |
| détamisions | /detamizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.ta.mi.zjɔ̃ | dé.ta.mi.sions° |
| détamisions | /detamizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.ta.mi.zjɔ̃ | dé.ta.mi.sions° |
| détamisons | /detamizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.ta.mi.zɔ̃ | dé.ta.mi.sons° |
| détamisons | /detamizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.ta.mi.zɔ̃ | dé.ta.mi.sons° |
| détamisâmes | /detamizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.ta.mi.zam | dé.ta.mi.sâme°s° |
| détamisât | /detamiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.ta.mi.za | dé.ta.mi.sât° |
| détamisâtes | /detamizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.ta.mi.zat | dé.ta.mi.sâte°s° |
| détamisèrent | /detamizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.ta.mi.zɛʁ | dé.ta.mi.sère°n°t° |
| détamisé | /detamize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.ta.mi.ze | dé.ta.mi.sé |
| détamisée | /detamize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.ta.mi.ze | dé.ta.mi.sée° |
| détamisées | /detamize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.ta.mi.ze | dé.ta.mi.sée°s° |
| détamisés | /detamize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.ta.mi.ze | dé.ta.mi.sés° |