VER — épicène
/desɛ̃taksize/
Syllabes : de.sɛ̃.ta.ksi.ze
Orthocode : dé.syn.ta.x²i.ser
Définitions
-
1.
Faire perdre son caractère syntaxique à.
La spécificité de la thématisation par l'emploi du nominatif consiste à désyntaxiser le membre de phrase qui constitue le thème en lui conférant ainsi une position tout à fait autonome : (Vytris' ètim s rozockami).Et, là encore, une technique qui a pour objet de « désyntaxiser » la langue, d'arriver à une syntaxe du nerf et non plus de la raison.
Étymologie
De syntaxiser, avec le préfixe dé-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| désyntaxisa | /desɛ̃taksiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.za | dé.syn.ta.x²i.sa |
| désyntaxisai | /desɛ̃taksizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.zɛ | dé.syn.ta.x²i.sai |
| désyntaxisaient | /desɛ̃taksizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zɛ | dé.syn.ta.x²i.saie°n°t° |
| désyntaxisais | /desɛ̃taksizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.zɛ | dé.syn.ta.x²i.sais° |
| désyntaxisais | /desɛ̃taksizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.zɛ | dé.syn.ta.x²i.sais° |
| désyntaxisait | /desɛ̃taksizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.zɛ | dé.syn.ta.x²i.sait° |
| désyntaxisant | /desɛ̃taksizɑ̃/ | participe, present | de.sɛ̃.ta.ksi.zɑ̃ | dé.syn.ta.x²i.sant° |
| désyntaxisas | /desɛ̃taksiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.za | dé.syn.ta.x²i.sas° |
| désyntaxisasse | /desɛ̃taksizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.zas | dé.syn.ta.x²i.sasse° |
| désyntaxisassent | /desɛ̃taksizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zas | dé.syn.ta.x²i.sasse°n°t° |
| désyntaxisasses | /desɛ̃taksizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.zas | dé.syn.ta.x²i.sasse°s° |
| désyntaxisassiez | /desɛ̃taksizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.za.sje | dé.syn.ta.x²i.sa.ssiez |
| désyntaxisassions | /desɛ̃taksizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.za.sjɔ̃ | dé.syn.ta.x²i.sa.ssions° |
| désyntaxise | /desɛ̃taksiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksiz | dé.syn.ta.x²ise° |
| désyntaxise | /desɛ̃taksiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksiz | dé.syn.ta.x²ise° |
| désyntaxise | /desɛ̃taksiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksiz | dé.syn.ta.x²ise° |
| désyntaxise | /desɛ̃taksiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksiz | dé.syn.ta.x²ise° |
| désyntaxise | /desɛ̃taksiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksiz | dé.syn.ta.x²ise° |
| désyntaxisent | /desɛ̃taksiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksiz | dé.syn.ta.x²ise°n°t° |
| désyntaxisent | /desɛ̃taksiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksiz | dé.syn.ta.x²ise°n°t° |
| désyntaxiser | /desɛ̃taksize/ | infinitif | de.sɛ̃.ta.ksi.ze | dé.syn.ta.x²i.ser |
| désyntaxisera | /desɛ̃taksizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.zə.ʁa | dé.syn.ta.x²i.se.ra |
| désyntaxiserai | /desɛ̃taksizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.zə.ʁɛ | dé.syn.ta.x²i.se.rai |
| désyntaxiseraient | /desɛ̃taksizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zə.ʁɛ | dé.syn.ta.x²i.se.raie°n°t° |
| désyntaxiserais | /desɛ̃taksizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.zə.ʁɛ | dé.syn.ta.x²i.se.rais° |
| désyntaxiserais | /desɛ̃taksizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.zə.ʁɛ | dé.syn.ta.x²i.se.rais° |
| désyntaxiserait | /desɛ̃taksizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.zə.ʁɛ | dé.syn.ta.x²i.se.rait° |
| désyntaxiseras | /desɛ̃taksizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.zə.ʁa | dé.syn.ta.x²i.se.ras° |
| désyntaxiserez | /desɛ̃taksizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zə.ʁe | dé.syn.ta.x²i.se.rez |
| désyntaxiseriez | /desɛ̃taksizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zə.ʁje | dé.syn.ta.x²i.se.riez |
| désyntaxiserions | /desɛ̃taksizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zə.ʁjɔ̃ | dé.syn.ta.x²i.se.rions° |
| désyntaxiserons | /desɛ̃taksizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zə.ʁɔ̃ | dé.syn.ta.x²i.se.rons° |
| désyntaxiseront | /desɛ̃taksizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zə.ʁɔ̃ | dé.syn.ta.x²i.se.ront° |
| désyntaxises | /desɛ̃taksiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksiz | dé.syn.ta.x²ise°s° |
| désyntaxises | /desɛ̃taksiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksiz | dé.syn.ta.x²ise°s° |
| désyntaxisez | /desɛ̃taksize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.ze | dé.syn.ta.x²i.sez |
| désyntaxisez | /desɛ̃taksize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.ze | dé.syn.ta.x²i.sez |
| désyntaxisiez | /desɛ̃taksizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zje | dé.syn.ta.x²i.siez |
| désyntaxisiez | /desɛ̃taksizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zje | dé.syn.ta.x²i.siez |
| désyntaxisions | /desɛ̃taksizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zjɔ̃ | dé.syn.ta.x²i.sions° |
| désyntaxisions | /desɛ̃taksizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zjɔ̃ | dé.syn.ta.x²i.sions° |
| désyntaxisons | /desɛ̃taksizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zɔ̃ | dé.syn.ta.x²i.sons° |
| désyntaxisons | /desɛ̃taksizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zɔ̃ | dé.syn.ta.x²i.sons° |
| désyntaxisâmes | /desɛ̃taksizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zam | dé.syn.ta.x²i.sâme°s° |
| désyntaxisât | /desɛ̃taksiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.sɛ̃.ta.ksi.za | dé.syn.ta.x²i.sât° |
| désyntaxisâtes | /desɛ̃taksizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zat | dé.syn.ta.x²i.sâte°s° |
| désyntaxisèrent | /desɛ̃taksizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.sɛ̃.ta.ksi.zɛʁ | dé.syn.ta.x²i.sère°n°t° |
| désyntaxisé | /desɛ̃taksize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.sɛ̃.ta.ksi.ze | dé.syn.ta.x²i.sé |
| désyntaxisée | /desɛ̃taksize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.sɛ̃.ta.ksi.ze | dé.syn.ta.x²i.sée° |
| désyntaxisées | /desɛ̃taksize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.sɛ̃.ta.ksi.ze | dé.syn.ta.x²i.sée°s° |
| désyntaxisés | /desɛ̃taksize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.sɛ̃.ta.ksi.ze | dé.syn.ta.x²i.sés° |