VER — épicène
/destaʁize/
Syllabes : des.ta.ʁi.ze
Orthocode : dés.ta.ri.ser
Définitions
-
1.
Cesser d’associer à l'image de la star.
Moi, j'ai cherché à le rendre plus humain, plus fragile. A le déstariser.Mais nous ne retrouvons pas à Hollywood seulement cette rencontre entre un style de jeu théâtral naturaliste et les exigences d'un cinéma déstarisé.
Étymologie
De star, avec le préfixe dé- et le suffixe -iser.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| déstarisa | /destaʁiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | des.ta.ʁi.za | dés.ta.ri.sa |
| déstarisai | /destaʁizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | des.ta.ʁi.zɛ | dés.ta.ri.sai |
| déstarisaient | /destaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zɛ | dés.ta.ri.saie°n°t° |
| déstarisais | /destaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | des.ta.ʁi.zɛ | dés.ta.ri.sais° |
| déstarisais | /destaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | des.ta.ʁi.zɛ | dés.ta.ri.sais° |
| déstarisait | /destaʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | des.ta.ʁi.zɛ | dés.ta.ri.sait° |
| déstarisant | /destaʁizɑ̃/ | participe, present | des.ta.ʁi.zɑ̃ | dés.ta.ri.sant° |
| déstarisas | /destaʁiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | des.ta.ʁi.za | dés.ta.ri.sas° |
| déstarisasse | /destaʁizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | des.ta.ʁi.zas | dés.ta.ri.sasse° |
| déstarisassent | /destaʁizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zas | dés.ta.ri.sasse°n°t° |
| déstarisasses | /destaʁizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | des.ta.ʁi.zas | dés.ta.ri.sasse°s° |
| déstarisassiez | /destaʁizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | des.ta.ʁi.za.sje | dés.ta.ri.sa.ssiez |
| déstarisassions | /destaʁizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | des.ta.ʁi.za.sjɔ̃ | dés.ta.ri.sa.ssions° |
| déstarise | /destaʁiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | des.ta.ʁiz | dés.ta.rise° |
| déstarise | /destaʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | des.ta.ʁiz | dés.ta.rise° |
| déstarise | /destaʁiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | des.ta.ʁiz | dés.ta.rise° |
| déstarise | /destaʁiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | des.ta.ʁiz | dés.ta.rise° |
| déstarise | /destaʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | des.ta.ʁiz | dés.ta.rise° |
| déstarisent | /destaʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | des.ta.ʁiz | dés.ta.rise°n°t° |
| déstarisent | /destaʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | des.ta.ʁiz | dés.ta.rise°n°t° |
| déstariser | /destaʁize/ | infinitif | des.ta.ʁi.ze | dés.ta.ri.ser |
| déstarisera | /destaʁizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | des.ta.ʁi.zə.ʁa | dés.ta.ri.se.ra |
| déstariserai | /destaʁizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | des.ta.ʁi.zə.ʁɛ | dés.ta.ri.se.rai |
| déstariseraient | /destaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zə.ʁɛ | dés.ta.ri.se.raie°n°t° |
| déstariserais | /destaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | des.ta.ʁi.zə.ʁɛ | dés.ta.ri.se.rais° |
| déstariserais | /destaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | des.ta.ʁi.zə.ʁɛ | dés.ta.ri.se.rais° |
| déstariserait | /destaʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | des.ta.ʁi.zə.ʁɛ | dés.ta.ri.se.rait° |
| déstariseras | /destaʁizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | des.ta.ʁi.zə.ʁa | dés.ta.ri.se.ras° |
| déstariserez | /destaʁizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zə.ʁe | dés.ta.ri.se.rez |
| déstariseriez | /destaʁizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zə.ʁje | dés.ta.ri.se.riez |
| déstariserions | /destaʁizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zə.ʁjɔ̃ | dés.ta.ri.se.rions° |
| déstariserons | /destaʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zə.ʁɔ̃ | dés.ta.ri.se.rons° |
| déstariseront | /destaʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zə.ʁɔ̃ | dés.ta.ri.se.ront° |
| déstarises | /destaʁiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | des.ta.ʁiz | dés.ta.rise°s° |
| déstarises | /destaʁiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | des.ta.ʁiz | dés.ta.rise°s° |
| déstarisez | /destaʁize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | des.ta.ʁi.ze | dés.ta.ri.sez |
| déstarisez | /destaʁize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | des.ta.ʁi.ze | dés.ta.ri.sez |
| déstarisiez | /destaʁizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zje | dés.ta.ri.siez |
| déstarisiez | /destaʁizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zje | dés.ta.ri.siez |
| déstarisions | /destaʁizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zjɔ̃ | dés.ta.ri.sions° |
| déstarisions | /destaʁizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zjɔ̃ | dés.ta.ri.sions° |
| déstarisons | /destaʁizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zɔ̃ | dés.ta.ri.sons° |
| déstarisons | /destaʁizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zɔ̃ | dés.ta.ri.sons° |
| déstarisâmes | /destaʁizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zam | dés.ta.ri.sâme°s° |
| déstarisât | /destaʁiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | des.ta.ʁi.za | dés.ta.ri.sât° |
| déstarisâtes | /destaʁizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zat | dés.ta.ri.sâte°s° |
| déstarisèrent | /destaʁizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | des.ta.ʁi.zɛʁ | dés.ta.ri.sère°n°t° |
| déstarisé | /destaʁize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | des.ta.ʁi.ze | dés.ta.ri.sé |
| déstarisée | /destaʁize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | des.ta.ʁi.ze | dés.ta.ri.sée° |
| déstarisées | /destaʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | des.ta.ʁi.ze | dés.ta.ri.sée°s° |
| déstarisés | /destaʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | des.ta.ʁi.ze | dés.ta.ri.sés° |