VER — épicène
/dezɔspitalize/
Syllabes : de.zɔs.pi.ta.li.ze
Orthocode : dé.sh°os.pi.ta.li.ser
Définitions
-
1.
Faire quitter l'hôpital à.
Ces lacunes rendent la prise en charge d'un proche déshospitalisé encore plus difficile, car les soignantes sont privées des moyens pour l'assurer: (...)Déshospitaliser, décentraliser poursuivent un seul et même but: déstigmatiser la maladie psychiatrique et le patient mais aussi - on l'oublie trop souvent - l'institution hospitalière et son personnel.
Étymologie
De hospitaliser, avec le préfixe dés-.
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| déshospitalisa | /dezɔspitaliza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.za | dé.sh°os.pi.ta.li.sa |
| déshospitalisai | /dezɔspitalizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.zɛ | dé.sh°os.pi.ta.li.sai |
| déshospitalisaient | /dezɔspitalizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zɛ | dé.sh°os.pi.ta.li.saie°n°t° |
| déshospitalisais | /dezɔspitalizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.zɛ | dé.sh°os.pi.ta.li.sais° |
| déshospitalisais | /dezɔspitalizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.zɛ | dé.sh°os.pi.ta.li.sais° |
| déshospitalisait | /dezɔspitalizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.zɛ | dé.sh°os.pi.ta.li.sait° |
| déshospitalisant | /dezɔspitalizɑ̃/ | participe, present | de.zɔs.pi.ta.li.zɑ̃ | dé.sh°os.pi.ta.li.sant° |
| déshospitalisas | /dezɔspitaliza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.za | dé.sh°os.pi.ta.li.sas° |
| déshospitalisasse | /dezɔspitalizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.zas | dé.sh°os.pi.ta.li.sasse° |
| déshospitalisassent | /dezɔspitalizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zas | dé.sh°os.pi.ta.li.sasse°n°t° |
| déshospitalisasses | /dezɔspitalizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.zas | dé.sh°os.pi.ta.li.sasse°s° |
| déshospitalisassiez | /dezɔspitalizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.za.sje | dé.sh°os.pi.ta.li.sa.ssiez |
| déshospitalisassions | /dezɔspitalizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.za.sjɔ̃ | dé.sh°os.pi.ta.li.sa.ssions° |
| déshospitalise | /dezɔspitaliz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.liz | dé.sh°os.pi.ta.lise° |
| déshospitalise | /dezɔspitaliz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.liz | dé.sh°os.pi.ta.lise° |
| déshospitalise | /dezɔspitaliz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.liz | dé.sh°os.pi.ta.lise° |
| déshospitalise | /dezɔspitaliz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.liz | dé.sh°os.pi.ta.lise° |
| déshospitalise | /dezɔspitaliz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.liz | dé.sh°os.pi.ta.lise° |
| déshospitalisent | /dezɔspitaliz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.liz | dé.sh°os.pi.ta.lise°n°t° |
| déshospitalisent | /dezɔspitaliz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.liz | dé.sh°os.pi.ta.lise°n°t° |
| déshospitaliser | /dezɔspitalize/ | infinitif | de.zɔs.pi.ta.li.ze | dé.sh°os.pi.ta.li.ser |
| déshospitalisera | /dezɔspitalizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.zə.ʁa | dé.sh°os.pi.ta.li.se.ra |
| déshospitaliserai | /dezɔspitalizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.zə.ʁɛ | dé.sh°os.pi.ta.li.se.rai |
| déshospitaliseraient | /dezɔspitalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zə.ʁɛ | dé.sh°os.pi.ta.li.se.raie°n°t° |
| déshospitaliserais | /dezɔspitalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.zə.ʁɛ | dé.sh°os.pi.ta.li.se.rais° |
| déshospitaliserais | /dezɔspitalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.zə.ʁɛ | dé.sh°os.pi.ta.li.se.rais° |
| déshospitaliserait | /dezɔspitalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.zə.ʁɛ | dé.sh°os.pi.ta.li.se.rait° |
| déshospitaliseras | /dezɔspitalizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.zə.ʁa | dé.sh°os.pi.ta.li.se.ras° |
| déshospitaliserez | /dezɔspitalizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zə.ʁe | dé.sh°os.pi.ta.li.se.rez |
| déshospitaliseriez | /dezɔspitalizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zə.ʁje | dé.sh°os.pi.ta.li.se.riez |
| déshospitaliserions | /dezɔspitalizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zə.ʁjɔ̃ | dé.sh°os.pi.ta.li.se.rions° |
| déshospitaliserons | /dezɔspitalizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zə.ʁɔ̃ | dé.sh°os.pi.ta.li.se.rons° |
| déshospitaliseront | /dezɔspitalizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zə.ʁɔ̃ | dé.sh°os.pi.ta.li.se.ront° |
| déshospitalises | /dezɔspitaliz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.liz | dé.sh°os.pi.ta.lise°s° |
| déshospitalises | /dezɔspitaliz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.liz | dé.sh°os.pi.ta.lise°s° |
| déshospitalisez | /dezɔspitalize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.ze | dé.sh°os.pi.ta.li.sez |
| déshospitalisez | /dezɔspitalize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.ze | dé.sh°os.pi.ta.li.sez |
| déshospitalisiez | /dezɔspitalizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zje | dé.sh°os.pi.ta.li.siez |
| déshospitalisiez | /dezɔspitalizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zje | dé.sh°os.pi.ta.li.siez |
| déshospitalisions | /dezɔspitalizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zjɔ̃ | dé.sh°os.pi.ta.li.sions° |
| déshospitalisions | /dezɔspitalizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zjɔ̃ | dé.sh°os.pi.ta.li.sions° |
| déshospitalisons | /dezɔspitalizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zɔ̃ | dé.sh°os.pi.ta.li.sons° |
| déshospitalisons | /dezɔspitalizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zɔ̃ | dé.sh°os.pi.ta.li.sons° |
| déshospitalisâmes | /dezɔspitalizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zam | dé.sh°os.pi.ta.li.sâme°s° |
| déshospitalisât | /dezɔspitaliza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.zɔs.pi.ta.li.za | dé.sh°os.pi.ta.li.sât° |
| déshospitalisâtes | /dezɔspitalizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zat | dé.sh°os.pi.ta.li.sâte°s° |
| déshospitalisèrent | /dezɔspitalizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.zɔs.pi.ta.li.zɛʁ | dé.sh°os.pi.ta.li.sère°n°t° |
| déshospitalisé | /dezɔspitalize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.zɔs.pi.ta.li.ze | dé.sh°os.pi.ta.li.sé |
| déshospitalisée | /dezɔspitalize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.zɔs.pi.ta.li.ze | dé.sh°os.pi.ta.li.sée° |
| déshospitalisées | /dezɔspitalize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.zɔs.pi.ta.li.ze | dé.sh°os.pi.ta.li.sée°s° |
| déshospitalisés | /dezɔspitalize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.zɔs.pi.ta.li.ze | dé.sh°os.pi.ta.li.sés° |