VER — masculin
/dezaiʁ/
Syllabes : de.za.iʁ
Orthocode : dé.sh°a.ïr
Définitions
-
1.
Cesser d’haïr, ne plus haïr.
Et pour la couleur des yeux, tu peux me déshaïr tout de suite.Le langage des ’Wari du Brésil offre une belle illustration de cette structure : «aimer, penser à quelqu’un avec nostalgie» s’y exprime par une locution qui, littéralement, signifie «cesser de ressentir de la rage», en somme «déshaïr».J'apprendrai à déshaïr les meufs. … Elle va m’aider car je vais la déshaïr.
Étymologie
Dérivé de haïr avec le préfixe dés-.
Synonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| déshais | /deɛ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.ɛ | dés°.h°ais° |
| déshais | /deɛ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.ɛ | dés°.h°ais° |
| déshais | /deɛ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.ɛ | dés°.h°ais° |
| déshait | /deɛ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.ɛ | dés°.h°ait° |
| déshaï | /dezai/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.za.i | dé.sh°a.ï |
| déshaïmes | /dezaim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.za.im | dé.sh°a.ïme°s° |
| déshaïr | /dezaiʁ/ | infinitif | de.za.iʁ | dé.sh°a.ïr |
| déshaïra | /dezaiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.za.i.ʁa | dé.sh°a.ï.ra |
| déshaïrai | /dezaiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.za.i.ʁɛ | dé.sh°a.ï.rai |
| déshaïraient | /dezaiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.za.i.ʁɛ | dé.sh°a.ï.raie°n°t° |
| déshaïrais | /dezaiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.za.i.ʁɛ | dé.sh°a.ï.rais° |
| déshaïrais | /dezaiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.za.i.ʁɛ | dé.sh°a.ï.rais° |
| déshaïrait | /dezaiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.za.i.ʁɛ | dé.sh°a.ï.rait° |
| déshaïras | /dezaiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.za.i.ʁa | dé.sh°a.ï.ras° |
| déshaïrent | /dezaiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.za.iʁ | dé.sh°a.ïre°n°t° |
| déshaïrez | /dezaiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.za.i.ʁe | dé.sh°a.ï.rez |
| déshaïriez | /dezaiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.za.i.ʁje | dé.sh°a.ï.riez |
| déshaïrions | /dezaiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.za.i.ʁjɔ̃ | dé.sh°a.ï.rions° |
| déshaïrons | /dezaiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.za.i.ʁɔ̃ | dé.sh°a.ï.rons° |
| déshaïront | /dezaiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.za.i.ʁɔ̃ | dé.sh°a.ï.ront° |
| déshaïs | /dezai/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.za.i | dé.sh°a.ïs° |
| déshaïs | /dezai/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.za.i | dé.sh°a.ïs° |
| déshaïssaient | /dezaisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.i.sɛ | dé.sh°a.ï.ssaie°n°t° |
| déshaïssais | /dezaisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.i.sɛ | dé.sh°a.ï.ssais° |
| déshaïssais | /dezaisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.i.sɛ | dé.sh°a.ï.ssais° |
| déshaïssait | /dezaisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.i.sɛ | dé.sh°a.ï.ssait° |
| déshaïssant | /dezaisɑ̃/ | participe, present | de.za.i.sɑ̃ | dé.sh°a.ï.ssant° |
| déshaïsse | /dezais/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.is | dé.sh°a.ïsse° |
| déshaïsse | /dezais/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.za.is | dé.sh°a.ïsse° |
| déshaïsse | /dezais/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.za.is | dé.sh°a.ïsse° |
| déshaïssent | /dezais/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.za.is | dé.sh°a.ïsse°n°t° |
| déshaïssent | /dezais/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.is | dé.sh°a.ïsse°n°t° |
| déshaïssent | /dezais/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.za.is | dé.sh°a.ïsse°n°t° |
| déshaïsses | /dezais/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.is | dé.sh°a.ïsse°s° |
| déshaïsses | /dezais/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.za.is | dé.sh°a.ïsse°s° |
| déshaïssez | /dezaise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.i.se | dé.sh°a.ï.ssez |
| déshaïssez | /dezaise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.i.se | dé.sh°a.ï.ssez |
| déshaïssiez | /dezaisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.i.sje | dé.sh°a.ï.ssiez |
| déshaïssiez | /dezaisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.i.sje | dé.sh°a.ï.ssiez |
| déshaïssiez | /dezaisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.za.i.sje | dé.sh°a.ï.ssiez |
| déshaïssions | /dezaisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.i.sjɔ̃ | dé.sh°a.ï.ssions° |
| déshaïssions | /dezaisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.i.sjɔ̃ | dé.sh°a.ï.ssions° |
| déshaïssions | /dezaisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.za.i.sjɔ̃ | dé.sh°a.ï.ssions° |
| déshaïssons | /dezaisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.i.sɔ̃ | dé.sh°a.ï.ssons° |
| déshaïssons | /dezaisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.i.sɔ̃ | dé.sh°a.ï.ssons° |
| déshaït | /dezai/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.za.i | dé.sh°a.ït° |
| déshaït | /dezai/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.i | dé.sh°a.ït° |
| déshaïtes | /dezait/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.za.it | dé.sh°a.ïte°s° |