VER — masculin
/dezaʁmɔnje/
Syllabes : de.zaʁ.mɔ.nje
Orthocode : dé.sh°ar.mo.nier
Définitions
-
1.
Rompre l’harmonie de.
Quant a nous, nous croyons que la préoccupation exclusive de l’acteur doit nécessairement désharmonier l’ensemble et contrarier le développement des caractères historiques.Ce nouvel effet de rênes transportera le poids d’une partie sur l’autre sans désharmonier les forces.
Étymologie
De harmonie, avec le préfixe dés-.
Antonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| désharmonia | /dezaʁmɔnja/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.zaʁ.mɔ.nja | dé.sh°ar.mo.nia |
| désharmoniai | /dezaʁmɔnjɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.zaʁ.mɔ.njɛ | dé.sh°ar.mo.niai |
| désharmoniaient | /dezaʁmɔnjɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.zaʁ.mɔ.njɛ | dé.sh°ar.mo.niaie°n°t° |
| désharmoniais | /dezaʁmɔnjɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.zaʁ.mɔ.njɛ | dé.sh°ar.mo.niais° |
| désharmoniais | /dezaʁmɔnjɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.zaʁ.mɔ.njɛ | dé.sh°ar.mo.niais° |
| désharmoniait | /dezaʁmɔnjɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.zaʁ.mɔ.njɛ | dé.sh°ar.mo.niait° |
| désharmoniant | /dezaʁmɔnjɑ̃/ | participe, present | de.zaʁ.mɔ.njɑ̃ | dé.sh°ar.mo.niant° |
| désharmonias | /dezaʁmɔnja/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.zaʁ.mɔ.nja | dé.sh°ar.mo.nias° |
| désharmoniasse | /dezaʁmɔnjas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.zaʁ.mɔ.njas | dé.sh°ar.mo.niasse° |
| désharmoniassent | /dezaʁmɔnjas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.zaʁ.mɔ.njas | dé.sh°ar.mo.niasse°n°t° |
| désharmoniasses | /dezaʁmɔnjas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.zaʁ.mɔ.njas | dé.sh°ar.mo.niasse°s° |
| désharmoniassiez | /dezaʁmɔnjasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.zaʁ.mɔ.nja.sje | dé.sh°ar.mo.nia.ssiez |
| désharmoniassions | /dezaʁmɔnjasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.zaʁ.mɔ.nja.sjɔ̃ | dé.sh°ar.mo.nia.ssions° |
| désharmonie | /dezaʁmoni/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni | dé.sh°ar.mo.nie° |
| désharmonie | /dezaʁmoni/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni | dé.sh°ar.mo.nie° |
| désharmonie | /dezaʁmoni/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni | dé.sh°ar.mo.nie° |
| désharmonie | /dezaʁmoni/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni | dé.sh°ar.mo.nie° |
| désharmonie | /dezaʁmoni/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni | dé.sh°ar.mo.nie° |
| désharmonient | /dezaʁmoni/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.zaʁ.mo.ni | dé.sh°ar.mo.nie°n°t° |
| désharmonient | /dezaʁmoni/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.zaʁ.mo.ni | dé.sh°ar.mo.nie°n°t° |
| désharmonier | /dezaʁmɔnje/ | infinitif | de.zaʁ.mɔ.nje | dé.sh°ar.mo.nier |
| désharmoniera | /dezaʁmoniʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni.ʁa | dé.sh°ar.mo.nie°.ra |
| désharmonierai | /dezaʁmoniʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni.ʁɛ | dé.sh°ar.mo.nie°.rai |
| désharmonieraient | /dezaʁmoniʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.zaʁ.mo.ni.ʁɛ | dé.sh°ar.mo.nie°.raie°n°t° |
| désharmonierais | /dezaʁmoniʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni.ʁɛ | dé.sh°ar.mo.nie°.rais° |
| désharmonierais | /dezaʁmoniʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni.ʁɛ | dé.sh°ar.mo.nie°.rais° |
| désharmonierait | /dezaʁmoniʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni.ʁɛ | dé.sh°ar.mo.nie°.rait° |
| désharmonieras | /dezaʁmoniʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni.ʁa | dé.sh°ar.mo.nie°.ras° |
| désharmonierez | /dezaʁmoniʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.zaʁ.mo.ni.ʁe | dé.sh°ar.mo.nie°.rez |
| désharmonieriez | /dezaʁmoniʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.zaʁ.mo.ni.ʁje | dé.sh°ar.mo.nie°.riez |
| désharmonierions | /dezaʁmoniʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.zaʁ.mo.ni.ʁjɔ̃ | dé.sh°ar.mo.nie°.rions° |
| désharmonierons | /dezaʁmoniʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.zaʁ.mo.ni.ʁɔ̃ | dé.sh°ar.mo.nie°.rons° |
| désharmonieront | /dezaʁmoniʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.zaʁ.mo.ni.ʁɔ̃ | dé.sh°ar.mo.nie°.ront° |
| désharmonies | /dezaʁmoni/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni | dé.sh°ar.mo.nie°s° |
| désharmonies | /dezaʁmoni/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.zaʁ.mo.ni | dé.sh°ar.mo.nie°s° |
| désharmoniez | /dezaʁmɔnje/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.zaʁ.mɔ.nje | dé.sh°ar.mo.niez |
| désharmoniez | /dezaʁmɔnje/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.zaʁ.mɔ.nje | dé.sh°ar.mo.niez |
| désharmoniiez | /dezaʁmonije/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.zaʁ.mo.ni.je | dé.sh°ar.mo.ni.iez |
| désharmoniiez | /dezaʁmonije/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.zaʁ.mo.ni.je | dé.sh°ar.mo.ni.iez |
| désharmoniions | /dezaʁmonijɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.zaʁ.mo.ni.jɔ̃ | dé.sh°ar.mo.ni.ions° |
| désharmoniions | /dezaʁmonijɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.zaʁ.mo.ni.jɔ̃ | dé.sh°ar.mo.ni.ions° |
| désharmonions | /dezaʁmɔnjɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.zaʁ.mɔ.njɔ̃ | dé.sh°ar.mo.nions° |
| désharmonions | /dezaʁmɔnjɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.zaʁ.mɔ.njɔ̃ | dé.sh°ar.mo.nions° |
| désharmoniâmes | /dezaʁmɔnjam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.zaʁ.mɔ.njam | dé.sh°ar.mo.niâme°s° |
| désharmoniât | /dezaʁmɔnja/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.zaʁ.mɔ.nja | dé.sh°ar.mo.niât° |
| désharmoniâtes | /dezaʁmɔnjat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.zaʁ.mɔ.njat | dé.sh°ar.mo.niâte°s° |
| désharmonièrent | /dezaʁmɔnjɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.zaʁ.mɔ.njɛʁ | dé.sh°ar.mo.nière°n°t° |
| désharmonié | /dezaʁmɔnje/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.zaʁ.mɔ.nje | dé.sh°ar.mo.nié |