VER — épicène
/dezatize/
Syllabes : de.za.ti.ze
Orthocode : dé.sa.tti.ser
Définitions
- 1. Cesser d’attiser.
Étymologie
Dérivé de attiser, avec le préfixe dés-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| désattisa | /dezatiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.za.ti.za | dé.sa.tti.sa |
| désattisai | /dezatizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.za.ti.zɛ | dé.sa.tti.sai |
| désattisaient | /dezatizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.ti.zɛ | dé.sa.tti.saie°n°t° |
| désattisais | /dezatizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.ti.zɛ | dé.sa.tti.sais° |
| désattisais | /dezatizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.ti.zɛ | dé.sa.tti.sais° |
| désattisait | /dezatizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.ti.zɛ | dé.sa.tti.sait° |
| désattisant | /dezatizɑ̃/ | participe, present | de.za.ti.zɑ̃ | dé.sa.tti.sant° |
| désattisas | /dezatiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.za.ti.za | dé.sa.tti.sas° |
| désattisasse | /dezatizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.ti.zas | dé.sa.tti.sasse° |
| désattisassent | /dezatizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.ti.zas | dé.sa.tti.sasse°n°t° |
| désattisasses | /dezatizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.ti.zas | dé.sa.tti.sasse°s° |
| désattisassiez | /dezatizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.ti.za.sje | dé.sa.tti.sa.ssiez |
| désattisassions | /dezatizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.ti.za.sjɔ̃ | dé.sa.tti.sa.ssions° |
| désattise | /dezatiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.za.tiz | dé.sa.ttise° |
| désattise | /dezatiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.za.tiz | dé.sa.ttise° |
| désattise | /dezatiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.za.tiz | dé.sa.ttise° |
| désattise | /dezatiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.za.tiz | dé.sa.ttise° |
| désattise | /dezatiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.za.tiz | dé.sa.ttise° |
| désattisent | /dezatiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.za.tiz | dé.sa.ttise°n°t° |
| désattisent | /dezatiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.za.tiz | dé.sa.ttise°n°t° |
| désattiser | /dezatize/ | infinitif | de.za.ti.ze | dé.sa.tti.ser |
| désattisera | /dezatizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.za.ti.zə.ʁa | dé.sa.tti.se.ra |
| désattiserai | /dezatizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.za.ti.zə.ʁɛ | dé.sa.tti.se.rai |
| désattiseraient | /dezatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.za.ti.zə.ʁɛ | dé.sa.tti.se.raie°n°t° |
| désattiserais | /dezatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.za.ti.zə.ʁɛ | dé.sa.tti.se.rais° |
| désattiserais | /dezatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.za.ti.zə.ʁɛ | dé.sa.tti.se.rais° |
| désattiserait | /dezatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.za.ti.zə.ʁɛ | dé.sa.tti.se.rait° |
| désattiseras | /dezatizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.za.ti.zə.ʁa | dé.sa.tti.se.ras° |
| désattiserez | /dezatizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.za.ti.zə.ʁe | dé.sa.tti.se.rez |
| désattiseriez | /dezatizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.za.ti.zə.ʁje | dé.sa.tti.se.riez |
| désattiserions | /dezatizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.za.ti.zə.ʁjɔ̃ | dé.sa.tti.se.rions° |
| désattiserons | /dezatizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.za.ti.zə.ʁɔ̃ | dé.sa.tti.se.rons° |
| désattiseront | /dezatizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.za.ti.zə.ʁɔ̃ | dé.sa.tti.se.ront° |
| désattises | /dezatiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.za.tiz | dé.sa.ttise°s° |
| désattises | /dezatiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.za.tiz | dé.sa.ttise°s° |
| désattisez | /dezatize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.ti.ze | dé.sa.tti.sez |
| désattisez | /dezatize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.ti.ze | dé.sa.tti.sez |
| désattisiez | /dezatizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.ti.zje | dé.sa.tti.siez |
| désattisiez | /dezatizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.za.ti.zje | dé.sa.tti.siez |
| désattisions | /dezatizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.ti.zjɔ̃ | dé.sa.tti.sions° |
| désattisions | /dezatizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.za.ti.zjɔ̃ | dé.sa.tti.sions° |
| désattisons | /dezatizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.ti.zɔ̃ | dé.sa.tti.sons° |
| désattisons | /dezatizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.ti.zɔ̃ | dé.sa.tti.sons° |
| désattisâmes | /dezatizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.za.ti.zam | dé.sa.tti.sâme°s° |
| désattisât | /dezatiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.ti.za | dé.sa.tti.sât° |
| désattisâtes | /dezatizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.za.ti.zat | dé.sa.tti.sâte°s° |
| désattisèrent | /dezatizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.za.ti.zɛʁ | dé.sa.tti.sère°n°t° |
| désattisé | /dezatize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.za.ti.ze | dé.sa.tti.sé |
| désattisée | /dezatize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.za.ti.ze | dé.sa.tti.sée° |
| désattisées | /dezatize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.za.ti.ze | dé.sa.tti.sée°s° |
| désattisés | /dezatize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.za.ti.ze | dé.sa.tti.sés° |