VER — épicène
/dezasote/
Syllabes : de.za.so.te
Orthocode : dé.sa.sso.ter
Définitions
- 1. Empêcher d’être assoté, de perdre le bon sens.
Étymologie
Dérivé de assoter, avec le préfixe dés-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| désassota | /dezasota/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.za.so.ta | dé.sa.sso.ta |
| désassotai | /dezasotɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.za.so.tɛ | dé.sa.sso.tai |
| désassotaient | /dezasotɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.so.tɛ | dé.sa.sso.taie°n°t° |
| désassotais | /dezasotɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.so.tɛ | dé.sa.sso.tais° |
| désassotais | /dezasotɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.so.tɛ | dé.sa.sso.tais° |
| désassotait | /dezasotɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.so.tɛ | dé.sa.sso.tait° |
| désassotant | /dezasotɑ̃/ | participe, present | de.za.so.tɑ̃ | dé.sa.sso.tant° |
| désassotas | /dezasota/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.za.so.ta | dé.sa.sso.tas° |
| désassotasse | /dezasotas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.so.tas | dé.sa.sso.tasse° |
| désassotassent | /dezasotas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.so.tas | dé.sa.sso.tasse°n°t° |
| désassotasses | /dezasotas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.so.tas | dé.sa.sso.tasse°s° |
| désassotassiez | /dezasotasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.so.ta.sje | dé.sa.sso.ta.ssiez |
| désassotassions | /dezasotasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.so.ta.sjɔ̃ | dé.sa.sso.ta.ssions° |
| désassote | /dezasɔt/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.za.sɔt | dé.sa.ssote° |
| désassote | /dezasɔt/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.za.sɔt | dé.sa.ssote° |
| désassote | /dezasɔt/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.za.sɔt | dé.sa.ssote° |
| désassote | /dezasɔt/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.za.sɔt | dé.sa.ssote° |
| désassote | /dezasɔt/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.za.sɔt | dé.sa.ssote° |
| désassotent | /dezasɔt/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.za.sɔt | dé.sa.ssote°n°t° |
| désassotent | /dezasɔt/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.za.sɔt | dé.sa.ssote°n°t° |
| désassoter | /dezasote/ | infinitif | de.za.so.te | dé.sa.sso.ter |
| désassotera | /dezasɔtəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.za.sɔ.tə.ʁa | dé.sa.sso.te.ra |
| désassoterai | /dezasɔtʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.za.sɔ.tʁɛ | dé.sa.sso.te°rai |
| désassoteraient | /dezasɔtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.za.sɔ.tə.ʁɛ | dé.sa.sso.te.raie°n°t° |
| désassoterais | /dezasɔtəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.za.sɔ.tə.ʁɛ | dé.sa.sso.te.rais° |
| désassoterais | /dezasɔtəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.za.sɔ.tə.ʁɛ | dé.sa.sso.te.rais° |
| désassoterait | /dezasɔtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.za.sɔ.tə.ʁɛ | dé.sa.sso.te.rait° |
| désassoteras | /dezasɔtəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.za.sɔ.tə.ʁa | dé.sa.sso.te.ras° |
| désassoterez | /dezasɔtəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.za.sɔ.tə.ʁe | dé.sa.sso.te.rez |
| désassoteriez | /dezasɔtəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.za.sɔ.tə.ʁje | dé.sa.sso.te.riez |
| désassoterions | /dezasɔtəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.za.sɔ.tə.ʁjɔ̃ | dé.sa.sso.te.rions° |
| désassoterons | /dezasɔtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.za.sɔ.tə.ʁɔ̃ | dé.sa.sso.te.rons° |
| désassoteront | /dezasɔtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.za.sɔ.tə.ʁɔ̃ | dé.sa.sso.te.ront° |
| désassotes | /dezasɔt/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.za.sɔt | dé.sa.ssote°s° |
| désassotes | /dezasɔt/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.za.sɔt | dé.sa.ssote°s° |
| désassotez | /dezasote/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.so.te | dé.sa.sso.tez |
| désassotez | /dezasote/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.so.te | dé.sa.sso.tez |
| désassotiez | /dezasɔtje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.sɔ.tje | dé.sa.sso.tiez |
| désassotiez | /dezasɔtje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.za.sɔ.tje | dé.sa.sso.tiez |
| désassotions | /dezasɔtjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.sɔ.tjɔ̃ | dé.sa.sso.tions° |
| désassotions | /dezasɔtjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.za.sɔ.tjɔ̃ | dé.sa.sso.tions° |
| désassotons | /dezasotɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.so.tɔ̃ | dé.sa.sso.tons° |
| désassotons | /dezasotɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.so.tɔ̃ | dé.sa.sso.tons° |
| désassotâmes | /dezasotam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.za.so.tam | dé.sa.sso.tâme°s° |
| désassotât | /dezasota/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.so.ta | dé.sa.sso.tât° |
| désassotâtes | /dezasotat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.za.so.tat | dé.sa.sso.tâte°s° |
| désassotèrent | /dezasotɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.za.so.tɛʁ | dé.sa.sso.tère°n°t° |
| désassoté | /dezasote/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.za.so.te | dé.sa.sso.té |
| désassotée | /dezasote/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.za.so.te | dé.sa.sso.tée° |
| désassotées | /dezasote/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.za.so.te | dé.sa.sso.tée°s° |
| désassotés | /dezasote/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.za.so.te | dé.sa.sso.tés° |