VER — épicène
/dezasiɲe/
Syllabes : de.za.si.ɲe
Orthocode : dé.sa.ssi.gner
Définitions
-
1.
Annuler l’assignation de.
Cependant, j’ai acheté un 2e décodeur d’occasion (mood300) mais il n’est pas désassigné.Il est prudent de "désassigner" le nom de la fonction solution de l’équation différentielle (voir plus bas).Je crois qu’il y a là une volonté de désassigner la poésie à un lieu réel, fût-il celui du papier.
Étymologie
De assigner, avec le préfixe dés-.
Antonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| désassigna | /dezasiɲa/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.za.si.ɲa | dé.sa.ssi.gna |
| désassignai | /dezasiɲɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.za.si.ɲɛ | dé.sa.ssi.gnai |
| désassignaient | /dezasiɲɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.si.ɲɛ | dé.sa.ssi.gnaie°n°t° |
| désassignais | /dezasiɲɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.si.ɲɛ | dé.sa.ssi.gnais° |
| désassignais | /dezasiɲɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.si.ɲɛ | dé.sa.ssi.gnais° |
| désassignait | /dezasiɲɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.si.ɲɛ | dé.sa.ssi.gnait° |
| désassignant | /dezasiɲɑ̃/ | participe, present | de.za.si.ɲɑ̃ | dé.sa.ssi.gnant° |
| désassignas | /dezasiɲa/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.za.si.ɲa | dé.sa.ssi.gnas° |
| désassignasse | /dezasiɲas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.za.si.ɲas | dé.sa.ssi.gnasse° |
| désassignassent | /dezasiɲas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.za.si.ɲas | dé.sa.ssi.gnasse°n°t° |
| désassignasses | /dezasiɲas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.za.si.ɲas | dé.sa.ssi.gnasse°s° |
| désassignassiez | /dezasiɲasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.si.ɲa.sje | dé.sa.ssi.gna.ssiez |
| désassignassions | /dezasiɲasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.si.ɲa.sjɔ̃ | dé.sa.ssi.gna.ssions° |
| désassigne | /dezasiɲ/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.za.siɲ | dé.sa.ssigne° |
| désassigne | /dezasiɲ/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.za.siɲ | dé.sa.ssigne° |
| désassigne | /dezasiɲ/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.za.siɲ | dé.sa.ssigne° |
| désassigne | /dezasiɲ/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.za.siɲ | dé.sa.ssigne° |
| désassigne | /dezasiɲ/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.za.siɲ | dé.sa.ssigne° |
| désassignent | /dezasiɲ/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.za.siɲ | dé.sa.ssigne°n°t° |
| désassignent | /dezasiɲ/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.za.siɲ | dé.sa.ssigne°n°t° |
| désassigner | /dezasiɲe/ | infinitif | de.za.si.ɲe | dé.sa.ssi.gner |
| désassignera | /dezasiɲəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.za.si.ɲə.ʁa | dé.sa.ssi.gne.ra |
| désassignerai | /dezasiɲəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.za.si.ɲə.ʁɛ | dé.sa.ssi.gne.rai |
| désassigneraient | /dezasiɲəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.za.si.ɲə.ʁɛ | dé.sa.ssi.gne.raie°n°t° |
| désassignerais | /dezasiɲəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.za.si.ɲə.ʁɛ | dé.sa.ssi.gne.rais° |
| désassignerais | /dezasiɲəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.za.si.ɲə.ʁɛ | dé.sa.ssi.gne.rais° |
| désassignerait | /dezasiɲəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.za.si.ɲə.ʁɛ | dé.sa.ssi.gne.rait° |
| désassigneras | /dezasiɲəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.za.si.ɲə.ʁa | dé.sa.ssi.gne.ras° |
| désassignerez | /dezasiɲəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.za.si.ɲə.ʁe | dé.sa.ssi.gne.rez |
| désassigneriez | /dezasiɲəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.za.si.ɲə.ʁje | dé.sa.ssi.gne.riez |
| désassignerions | /dezasiɲəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.za.si.ɲə.ʁjɔ̃ | dé.sa.ssi.gne.rions° |
| désassignerons | /dezasiɲəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.za.si.ɲə.ʁɔ̃ | dé.sa.ssi.gne.rons° |
| désassigneront | /dezasiɲəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.za.si.ɲə.ʁɔ̃ | dé.sa.ssi.gne.ront° |
| désassignes | /dezasiɲ/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.za.siɲ | dé.sa.ssigne°s° |
| désassignes | /dezasiɲ/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.za.siɲ | dé.sa.ssigne°s° |
| désassignez | /dezasiɲe/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.si.ɲe | dé.sa.ssi.gnez |
| désassignez | /dezasiɲe/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.za.si.ɲe | dé.sa.ssi.gnez |
| désassigniez | /dezasiɲje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.za.si.ɲje | dé.sa.ssi.gniez |
| désassigniez | /dezasiɲje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.za.si.ɲje | dé.sa.ssi.gniez |
| désassignions | /dezasiɲjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.za.si.ɲjɔ̃ | dé.sa.ssi.gnions° |
| désassignions | /dezasiɲjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.za.si.ɲjɔ̃ | dé.sa.ssi.gnions° |
| désassignons | /dezasiɲɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.si.ɲɔ̃ | dé.sa.ssi.gnons° |
| désassignons | /dezasiɲɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.za.si.ɲɔ̃ | dé.sa.ssi.gnons° |
| désassignâmes | /dezasiɲam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.za.si.ɲam | dé.sa.ssi.gnâme°s° |
| désassignât | /dezasiɲa/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.za.si.ɲa | dé.sa.ssi.gnât° |
| désassignâtes | /dezasiɲat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.za.si.ɲat | dé.sa.ssi.gnâte°s° |
| désassignèrent | /dezasiɲɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.za.si.ɲɛʁ | dé.sa.ssi.gnère°n°t° |
| désassigné | /dezasiɲe/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.za.si.ɲe | dé.sa.ssi.gné |
| désassignée | /dezasiɲe/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.za.si.ɲe | dé.sa.ssi.gnée° |
| désassignées | /dezasiɲe/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.za.si.ɲe | dé.sa.ssi.gnée°s° |
| désassignés | /dezasiɲe/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.za.si.ɲe | dé.sa.ssi.gnés° |