(se) dénaturiser

VER:pron — épicène

/denatyʁize/

Syllabes : de.na.ty.ʁi.ze Orthocode : dé.na.tu.ri.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Faire perdre son caractère naturel (lié à la Nature) à.
    Il importe donc de «dénaturiser» l’idée de nature.
    S’humaniser, pour lui, c’est se « dénaturiser », tout le combat de sa vie consistera désormais en cette sorte d’humanisation.
    Ceci aboutit à un catholicisme dénaturisé, où l’acteur unique est l’homme, face à Dieu.

Étymologie

De nature, avec le préfixe dé- et le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(se) dénaturisa /denatyʁiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier de.na.ty.ʁi.za dé.na.tu.ri.sa
(me) dénaturisai /denatyʁizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier de.na.ty.ʁi.zɛ dé.na.tu.ri.sai
(se) dénaturisaient /denatyʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zɛ dé.na.tu.ri.saie°n°t°
(me) dénaturisais /denatyʁizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier de.na.ty.ʁi.zɛ dé.na.tu.ri.sais°
(te) dénaturisais /denatyʁizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier de.na.ty.ʁi.zɛ dé.na.tu.ri.sais°
(se) dénaturisait /denatyʁizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier de.na.ty.ʁi.zɛ dé.na.tu.ri.sait°
(se) dénaturisant /denatyʁizɑ̃/ participe, present de.na.ty.ʁi.zɑ̃ dé.na.tu.ri.sant°
(te) dénaturisas /denatyʁiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier de.na.ty.ʁi.za dé.na.tu.ri.sas°
(me) dénaturisasse /denatyʁizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier de.na.ty.ʁi.zas dé.na.tu.ri.sasse°
(se) dénaturisassent /denatyʁizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zas dé.na.tu.ri.sasse°n°t°
(te) dénaturisasses /denatyʁizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier de.na.ty.ʁi.zas dé.na.tu.ri.sasse°s°
(vous) dénaturisassiez /denatyʁizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.za.sje dé.na.tu.ri.sa.ssiez
(nous) dénaturisassions /denatyʁizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.za.sjɔ̃ dé.na.tu.ri.sa.ssions°
(me) dénaturise /denatyʁiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier de.na.ty.ʁiz dé.na.tu.rise°
(se) dénaturise /denatyʁiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier de.na.ty.ʁiz dé.na.tu.rise°
(te) dénaturise /denatyʁiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier de.na.ty.ʁiz dé.na.tu.rise°
(me) dénaturise /denatyʁiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier de.na.ty.ʁiz dé.na.tu.rise°
(se) dénaturise /denatyʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier de.na.ty.ʁiz dé.na.tu.rise°
(se) dénaturisent /denatyʁiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel de.na.ty.ʁiz dé.na.tu.rise°n°t°
(se) dénaturisent /denatyʁiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel de.na.ty.ʁiz dé.na.tu.rise°n°t°
(se) dénaturiser /denatyʁize/ infinitif de.na.ty.ʁi.ze dé.na.tu.ri.ser
(se) dénaturisera /denatyʁizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier de.na.ty.ʁi.zə.ʁa dé.na.tu.ri.se.ra
(me) dénaturiserai /denatyʁizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier de.na.ty.ʁi.zə.ʁɛ dé.na.tu.ri.se.rai
(se) dénaturiseraient /denatyʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zə.ʁɛ dé.na.tu.ri.se.raie°n°t°
(me) dénaturiserais /denatyʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier de.na.ty.ʁi.zə.ʁɛ dé.na.tu.ri.se.rais°
(te) dénaturiserais /denatyʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier de.na.ty.ʁi.zə.ʁɛ dé.na.tu.ri.se.rais°
(se) dénaturiserait /denatyʁizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier de.na.ty.ʁi.zə.ʁɛ dé.na.tu.ri.se.rait°
(te) dénaturiseras /denatyʁizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier de.na.ty.ʁi.zə.ʁa dé.na.tu.ri.se.ras°
(vous) dénaturiserez /denatyʁizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zə.ʁe dé.na.tu.ri.se.rez
(vous) dénaturiseriez /denatyʁizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zə.ʁje dé.na.tu.ri.se.riez
(nous) dénaturiserions /denatyʁizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zə.ʁjɔ̃ dé.na.tu.ri.se.rions°
(nous) dénaturiserons /denatyʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zə.ʁɔ̃ dé.na.tu.ri.se.rons°
(se) dénaturiseront /denatyʁizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zə.ʁɔ̃ dé.na.tu.ri.se.ront°
(te) dénaturises /denatyʁiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier de.na.ty.ʁiz dé.na.tu.rise°s°
(te) dénaturises /denatyʁiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier de.na.ty.ʁiz dé.na.tu.rise°s°
(vous) dénaturisez /denatyʁize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.ze dé.na.tu.ri.sez
(vous) dénaturisez /denatyʁize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.ze dé.na.tu.ri.sez
(vous) dénaturisiez /denatyʁizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zje dé.na.tu.ri.siez
(vous) dénaturisiez /denatyʁizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zje dé.na.tu.ri.siez
(nous) dénaturisions /denatyʁizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zjɔ̃ dé.na.tu.ri.sions°
(nous) dénaturisions /denatyʁizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zjɔ̃ dé.na.tu.ri.sions°
(nous) dénaturisons /denatyʁizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zɔ̃ dé.na.tu.ri.sons°
(nous) dénaturisons /denatyʁizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zɔ̃ dé.na.tu.ri.sons°
(nous) dénaturisâmes /denatyʁizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zam dé.na.tu.ri.sâme°s°
(se) dénaturisât /denatyʁiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier de.na.ty.ʁi.za dé.na.tu.ri.sât°
(vous) dénaturisâtes /denatyʁizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zat dé.na.tu.ri.sâte°s°
(se) dénaturisèrent /denatyʁizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel de.na.ty.ʁi.zɛʁ dé.na.tu.ri.sère°n°t°
(se) dénaturisé /denatyʁize/ participe, passe_simple, singulier, masculin de.na.ty.ʁi.ze dé.na.tu.ri.sé
(se) dénaturisée /denatyʁize/ participe, passe_simple, singulier, feminin de.na.ty.ʁi.ze dé.na.tu.ri.sée°
(se) dénaturisées /denatyʁize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin de.na.ty.ʁi.ze dé.na.tu.ri.sée°s°
(se) dénaturisés /denatyʁize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin de.na.ty.ʁi.ze dé.na.tu.ri.sés°