VER — épicène
/denatyʁalize/
Syllabes : de.na.ty.ʁa.li.ze
Orthocode : dé.na.tu.ra.li.ser
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
OpenSubtitles
0.0
LM10
0.1
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Retirer la nationalité (acquise par naturalisation en particulier).
En conférant ainsi aux droits positifs, aux droits du citoyen, un tel privilège sur les droits de l’homme, elle pourrait nous faire oublier que ses propres droits de citoyenne allemande ne l’ont pourtant pas protégée et que tout État peut "décitoyenniser" - dénaturaliser - certains de ses membres comme le fit l’Allemagne nazie, et d’autres pays dans une moindre mesure.
-
2.
Enlever son caractère naturel à.
L’Instruction Publique fauchera les fleurs de cette enfance bénie à toute heure, dénaturalisera ces grâces et ces adorables franchises !De l’étrange italique majuscule dans le mot-titre État, Anne-Marie Albiach dit à plusieurs reprises qu’elle est là pour briser le vocable en deux, pour en rendre la prononciation problématique, pour le dénaturaliser, le désémantiser.
Étymologie
De naturaliser, avec le préfixe dé-.
Synonymes
Antonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| dénaturalisa | /denatyʁaliza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.za | dé.na.tu.ra.li.sa |
| dénaturalisai | /denatyʁalizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.zɛ | dé.na.tu.ra.li.sai |
| dénaturalisaient | /denatyʁalizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zɛ | dé.na.tu.ra.li.saie°n°t° |
| dénaturalisais | /denatyʁalizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.zɛ | dé.na.tu.ra.li.sais° |
| dénaturalisais | /denatyʁalizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.zɛ | dé.na.tu.ra.li.sais° |
| dénaturalisait | /denatyʁalizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.zɛ | dé.na.tu.ra.li.sait° |
| dénaturalisant | /denatyʁalizɑ̃/ | participe, present | de.na.ty.ʁa.li.zɑ̃ | dé.na.tu.ra.li.sant° |
| dénaturalisas | /denatyʁaliza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.za | dé.na.tu.ra.li.sas° |
| dénaturalisasse | /denatyʁalizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.zas | dé.na.tu.ra.li.sasse° |
| dénaturalisassent | /denatyʁalizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zas | dé.na.tu.ra.li.sasse°n°t° |
| dénaturalisasses | /denatyʁalizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.zas | dé.na.tu.ra.li.sasse°s° |
| dénaturalisassiez | /denatyʁalizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.za.sje | dé.na.tu.ra.li.sa.ssiez |
| dénaturalisassions | /denatyʁalizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.za.sjɔ̃ | dé.na.tu.ra.li.sa.ssions° |
| dénaturalise | /denatyʁaliz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.liz | dé.na.tu.ra.lise° |
| dénaturalise | /denatyʁaliz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.liz | dé.na.tu.ra.lise° |
| dénaturalise | /denatyʁaliz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.liz | dé.na.tu.ra.lise° |
| dénaturalise | /denatyʁaliz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.liz | dé.na.tu.ra.lise° |
| dénaturalise | /denatyʁaliz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.liz | dé.na.tu.ra.lise° |
| dénaturalisent | /denatyʁaliz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.liz | dé.na.tu.ra.lise°n°t° |
| dénaturalisent | /denatyʁaliz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.liz | dé.na.tu.ra.lise°n°t° |
| dénaturaliser | /denatyʁalize/ | infinitif | de.na.ty.ʁa.li.ze | dé.na.tu.ra.li.ser |
| dénaturalisera | /denatyʁalizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.zə.ʁa | dé.na.tu.ra.li.se.ra |
| dénaturaliserai | /denatyʁalizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.zə.ʁɛ | dé.na.tu.ra.li.se.rai |
| dénaturaliseraient | /denatyʁalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zə.ʁɛ | dé.na.tu.ra.li.se.raie°n°t° |
| dénaturaliserais | /denatyʁalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.zə.ʁɛ | dé.na.tu.ra.li.se.rais° |
| dénaturaliserais | /denatyʁalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.zə.ʁɛ | dé.na.tu.ra.li.se.rais° |
| dénaturaliserait | /denatyʁalizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.zə.ʁɛ | dé.na.tu.ra.li.se.rait° |
| dénaturaliseras | /denatyʁalizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.zə.ʁa | dé.na.tu.ra.li.se.ras° |
| dénaturaliserez | /denatyʁalizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zə.ʁe | dé.na.tu.ra.li.se.rez |
| dénaturaliseriez | /denatyʁalizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zə.ʁje | dé.na.tu.ra.li.se.riez |
| dénaturaliserions | /denatyʁalizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zə.ʁjɔ̃ | dé.na.tu.ra.li.se.rions° |
| dénaturaliserons | /denatyʁalizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zə.ʁɔ̃ | dé.na.tu.ra.li.se.rons° |
| dénaturaliseront | /denatyʁalizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zə.ʁɔ̃ | dé.na.tu.ra.li.se.ront° |
| dénaturalises | /denatyʁaliz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.liz | dé.na.tu.ra.lise°s° |
| dénaturalises | /denatyʁaliz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.liz | dé.na.tu.ra.lise°s° |
| dénaturalisez | /denatyʁalize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.ze | dé.na.tu.ra.li.sez |
| dénaturalisez | /denatyʁalize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.ze | dé.na.tu.ra.li.sez |
| dénaturalisiez | /denatyʁalizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zje | dé.na.tu.ra.li.siez |
| dénaturalisiez | /denatyʁalizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zje | dé.na.tu.ra.li.siez |
| dénaturalisions | /denatyʁalizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zjɔ̃ | dé.na.tu.ra.li.sions° |
| dénaturalisions | /denatyʁalizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zjɔ̃ | dé.na.tu.ra.li.sions° |
| dénaturalisons | /denatyʁalizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zɔ̃ | dé.na.tu.ra.li.sons° |
| dénaturalisons | /denatyʁalizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zɔ̃ | dé.na.tu.ra.li.sons° |
| dénaturalisâmes | /denatyʁalizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zam | dé.na.tu.ra.li.sâme°s° |
| dénaturalisât | /denatyʁaliza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.na.ty.ʁa.li.za | dé.na.tu.ra.li.sât° |
| dénaturalisâtes | /denatyʁalizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zat | dé.na.tu.ra.li.sâte°s° |
| dénaturalisèrent | /denatyʁalizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.na.ty.ʁa.li.zɛʁ | dé.na.tu.ra.li.sère°n°t° |
| dénaturalisé | /denatyʁalize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.na.ty.ʁa.li.ze | dé.na.tu.ra.li.sé |
| dénaturalisée | /denatyʁalize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.na.ty.ʁa.li.ze | dé.na.tu.ra.li.sée° |
| dénaturalisées | /denatyʁalize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.na.ty.ʁa.li.ze | dé.na.tu.ra.li.sée°s° |
| dénaturalisés | /denatyʁalize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.na.ty.ʁa.li.ze | dé.na.tu.ra.li.sés° |